Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα πρωινά” του Παναγιώτη Καλυβίτη
Τα πρωινά Πίσω από τους τοίχους ακούω το νερό να τρέχει δεν υπάρχουνε τοίχοι μα το ακούω δεν υπάρχει κανείς τόσο μην τρέξω κι εγώ το νερό τρέχει εκεί έξω νερό το νερό δεν υπάρχουνε τοίχοι να κάνεις την προσευχή σου όλες οι εκκλησίες έχουν γαλάζιο βλέμμα είμαστε ωραία εδώ άγιοι στα γαλάζια μάτια σου […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Με τις ώρες” του Μιχάλη Κατσιγιάννη
Με τις ώρες Η συντροφιά Ένας βαθμός στο εφόδιο Έτσι που να προμηνύει την παρακμή. Η συντροφιά Δύο ατυχήματα στο βάθρο Και μία πολύ άδικη οντότητα. Η συντροφιά Τρία σχήματα αγάπης σε ένα υπόγειο σύνολο Ίσως πάντα συνέβαινε αυτό. Η συντροφιά Τέσσερις άμορφες κηλίδες σιωπής Που η απόδειξή τους στέκει οριακή. Μιχάλης Κατσιγιάννης από […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “IV” της Ειρήνης Παραδεισανού
IV Δασκάλευε τη μάνα του κάθε πρωί Απ’ την αρχή τη γεννούσε Να μάθει τις λέξεις Μίσος Φόβος Πόλεμος Μ’ αυτή κουνούσε το κεφάλι Αμετανόητη Τις λέξεις έγδερνε απ’ το πετσί Παιδί μου, έλεγε Εγώ μονάχα μια λέξη θυμάμαι Τη ράβω στο στόμα που σε φίλαγε Μωρό σαν ήσουν στην αυγή του κόσμου Τη μέρα […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Ζήτημα αντίληψης” της Δέσποινας Δεμερτζή
Ζήτημα αντίληψης Σ’ όλο τον κάμπο βλέπει εκείνο το πουλί απ’ το ψηλότερο κλαδί σκυφτούς ανθρώπους ηττημένους Ξεκρίνει μόνο του μακριά, πιο πέρα, τη λεπτή γραμμή του ορίζοντα. Χαράζει. Δέσποινα Δεμερτζή από τη συλλογή της Τ’ αυθύπαρκτα της σιωπής εκδόσεις Μανδραγόρας, 2024 ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!
Το ποίημα της Τετάρτης που θέλει διακοπές: “Αύγουστος” της Μαρίας Γουλιδάκη
Αύγουστος Αύγουστε, τα χρυσά μαλλιά σου απλώνεις στα μαξιλάρια μας, χρώμα να πάρουνε του ήλιου τα όνειρά μας. Τα γιασεμιά σου, οι βάρκες σου, οι άσπρες εκκλησιές σου, της Παναγιάς η ιερή στιγμή, τα σούρουπα κι οι έναστροι ναοί σου πλάθουν σώματα αναμνήσεων ακούραστων, λησμονικών. Φέξε στα όνειρα, Αύγουστε, ζωή να πάρουν. Να πούμε την […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Η στας αιθέρας εξιλεωμένη” της Γεωργίας Καλαφάτη
Από την ενότητα Ε’, Η ΣΤΑΣ ΑΙΘΕΡΑΣ ΕΞΙΛΕΩΜΕΝΗ, ποίημα VIII Την επανάσταση τη μυστική καλώ τώρα, μακελάρης, να παρασύρει ξύλινα λόγια, να εξαντλήσει αστραπές, σύννεφα ροδοπέταλα να μαδήσει, αίμα της νέας ώρας, μετά ήρεμα να διαλυθεί, να ευθυτενίσει με ρωγμές αντανακλάσεις του Θεού, του γέλιου. Τα νέα παιδιά που αδιαφορούν για φανφάρα, που αδιαφορούν για […]
Τα ποιήματα της Δευτέρας είναι της Σοφίας Διονυσοπούλου και της Μαρίνας Μέντζου
Η ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΦΑΡΟΥ Τα μαλλιά της ένα με το μελάνι της θάλασσας. Πλέουν. Στην ασέληνη νύχτα. Το μπούστο λευκό, τα πόδια στο βυθό. Ο θαλασσόλυκος στέκει στη στεριά. Τους ώμους της κοιτάζει. Τον πόθο στο ποτό σταλάζει. Εκείνη, δεν. Μακριά του κολυμπά. Μα εκείνος ναι. Επιμένει. Τάμα κάνει στον φάρο και τότε, ξαφνικά, το φως […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Πικρή ιστορία” του Βάκη Λοϊζίδη
ΠΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Εμάς που δεν μας κάλεσαν να διαβάσουμε ποιήματα κάτω από μια ψεύτικη Σελήνη έργο τέχνης που ίσως μας φέρνει πιο κοντά στις αλήθειες του ετερόφωτου πλανήτη. Εμάς που ο ουρανός μάς συγκινεί και χωρίς φεγγάρι εμάς που δεν μας μύησαν σε διαδραστικά παιχνίδια με το φως αφήστε μας να διηγηθούμε μια πικρή ιστορία, […]
Το ποίημα της Δευτέρας την Τρίτη: “Δυνατό ρεύμα” της Πολυτίμης Παναγοπούλου
Δυνατό ρεύμα Μικρή χώρα με πολλούς κρυμμένους ποιητές Υπόγειο ρεύμα που φουσκώνει – το φράγμα σπάει Μας σηκώνει Να φτάσουμε μαζί στο φως Πολυτίμη Παναγοπούλου από τη συλλογή της Μικρές νίκες στον μεγάλο χρόνο εκδόσεις Θράκα, 2025
Το ποίημα της Δευτέρας: 5 της Μαλαματής-Μαρίας Πετρίδου
5 Σε εκείνο το όνειρο ήσουν ανακουφιστική και έμοιαζες με ολότητα Μου μαγείρευες κέικ αλλά πετούσες μες στο μπολ τα αυγά μας σπασμένα κι εγώ με το καλάμι μου προσπαθούσα να μαζέψω τα τσόφλια Τα κολλούσα στο σώμα μου και έμοιαζα με ψηφιδωτό ή με κάποια γη ξηρή και σκασμένη Μου επαναλάμβανες μία ιστορία πως […]