Το ποίημα της Δευτέρας: “The old (tales) way” της Κατερίνας Γκιουλέκα
The old (tales) way (μια έκδοση illustration στο παιδικό δωμάτιο) Δώδεκα ήταν οι αδελφές και δώδεκα η ώρα -σαν άνοιξε η καταπακτή- χθόνια μετακινήθηκε του χρόνου η αιώρα στα έγκατα αναζήτησαν στιγμές ελευθερίας λειώναν παπούτσια και καρδιές και ζώνες παρθενίας η Περσεφόνη ζήλεψε δίχως να εμποδίζει πώς γίνεται σκεφτότανε κι η νύχτα ιριδίζει τούτες το […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Το παραμύθι του Χάνσελ χωρίς την Γκρέτελ” της Ευαγγελίας Τάτση
Το παραμύθι του Χάνσελ χωρίς την Γκρέτελ Αυτό το παραμύθι ξεκινά από την επίγνωση Δεν μένω πια εδώ Στα σπίτια των πεινασμένων ανθρώπων ούτε σ’ αυτά των ζαχαρωτών λέξεων Και συνεχίζει με τα ψίχουλα του Θεού και της μάνας μου τα ψίχουλα της πίστης και τα ψίχουλα της αδερφής μου με όλα τα ψίχουλα των […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Case Report” του Κωνσταντίνου Νικολάου
Case Report Διδάχθηκα όλες τις ενδεδειγμένες θεραπείες για τα νεοπλάσματα της κεφαλής και του τραχήλου. Χειρουργικές επεμβάσεις, χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες… Πότε προηγείται μια θεραπεία, πότε ακολουθεί. Πότε, για να σωθεί το σώμα, ακρωτηριάζεται. Η σχετική βιβλιογραφία περιλαμβάνει και αναλύει διεξοδικά κάθε ιδιάζουσα περίπτωση. Παραδόξως για το σώμα που παραμένι ανέπαφο, ηδονικό, ενώ το ΄κοψε νυστέρι, δεν […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Ουκ εν Πολέμω…” του Άρι Κουτούγκου
Ουκ εν Πολέμω… Μετά από ώρα που κοιτούσα τη λευκή οθόνη φάνηκε ένα παιδί, φωνάζει τ΄ όνομά μου,* παντού ερείπια, έσταζε από ψηλά τ’ ολόγιομο ολόχρυσο φεγγάρι, κι οι στάλες του πυροτεχνήματα, χιλιάδες πουλιά που ανασταίνονταν που γίνονταν δικά μου… Κι άστραφτε η νύχτα του πολέμου – να, πάλι ξερνάει ατσαλωμένη πολυ-επίπεδη τσίγκινη μετριότητα, φαντάσματα […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Κωπηλατώντας στο παρελθόν” του Γιώργου Μεταξά
Κωπηλατώντας στο παρελθόν Καθώς τις πίκρες μέτραγες με τ’ ακροδάχτυλά σου τις πονεμένες θύμιζες μπαλάντες του Βιγιόν μα όταν λέξεις σου ‘γραφε στο τζάμι πάνω με κραγιόν αυτή που χρόνια στόλιζε με φως την αρχοντιά σου. Μπορούσες κι άνοιγες φτερά μακριά στην Εσπερία με μία γλώσσα συντροφιά γλυκιά λησμονημένη -στο σπίτι όπου έζησες μικρός αλήθεια […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Αγρανάπαυση” της Ευσταθίας Π.
Αγρανάπαυση τον ρωτώ πώς θα ζήσουμε εδώ που δεν μένει κανένας και δεν φτάνει ούτε ήλιος τραβά την άκρη απ’ το σκοινί που έχει δέσει στον λαιμό μου γυαλίζει το μαχαίρι το μαχαίρι είν’ η λέξη ο λαιμός μου είναι τώρα το πιο γόνιμο χωράφι και του βάζει φωτιά μπήγει φουρφούρι φυσάει κι όλο γίνομαι […]
Το αναστάσιμο ποίημα είναι της Μαρίας Σκουρολιάκου
Δυο χελιδόνια Επίμονη ηχώ σαν άρπα και σαν όρθρος κυκλαδικού πρωινού συμβαίνει άξαφνα στην κάμαρη. Στο μισόφωτο εισχωρεί όψιμη ευωδία μακάριο νερό από παλιά βροχή κοχύλια φυλακτά χνάρι τριαντάφυλλο και θυμαριού σταγόνες. Απ’ το παράθυρο ζεστός νοτιάς στο σώμα έφερε δυο χελιδόνια. Μαρία Σκουρολιάκου από τη συλλογή της Ιδού Εμείς Κέντρο Ευρωπαϊκών Εκδόσεων Χάρη Πάτση, […]
Το ποίημα της Μεγάλης Εβδομάδας είναι της Κατερίνας Μαρδακιούπη
Η γέννηση του άρρωστου ζώου Βρισκόμαστε μέσα στην άνοιξη κρατώ στα χέρια μου ένα τόσο δα προβατάκι λευκό σα θαύμα Τρέχοντας το κρατώ στο απέραντο λιβάδι που απλώνεται ο ήλιος είναι ένα άστρο νεογέννητο στην αγκαλιά του Θεού Κρατώ στα χέρια μου το ζώο που στέκει ακίνητο και με κοιτά γιατί βρισκόμαστε μέσα στην άνοιξη […]
Τα (μαθηματικά) ποιήματα της Δευτέρας είναι του Γιώργου Καλιεντζίδη
Η ποίηση των ορίων Εντός του πεδίου ορισμού μιας συνάρτησης, από το μείον άπειρο, το εγώ, έως το συν άπειρο, το εσύ, ανιχνεύουμε, ιχνηλατούμε τη διακύμανση της επαφής μας με τις λέξεις. Στο τέλος, σαν κατορθώσουμε να φέρουμε εις πέρας αυτή την επαφή, η γραφική της παράσταση, μια απροσδιοριστία του χάους. Ο μαθηματικός ορισμός […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Κάτι” της Μαρίας Γουλιδάκη
Κάτι Καμιά απάντηση δεν μπορεί να με σώσει. Αυτό που ταλανίζει τα πιστεύω μου, να το, μπροστά μου. Πάντα ορθό και κίβδηλο, να με κοιτάζει στα μάτια αναίσχυντο, αισχρό. Η αλήθεια μια πόρνη που με σκισμένα τα ρούχα της ορμάει ν’ αρπάξει τα δικά μου, ν’ αφήσει μόνο τη γλίτσα απ’ τα χέρια της πάνω […]