Το ποίημα της Δευτέρας: “Υποδείξεις” του Μιχάλη Κατσιγιάννη
Υποδείξεις Όταν η σιωπή Αφήνεται σε συμπλέγματα Και η μαρτυρία Υποχωρεί Καταβροχθίζεται Από αλλεπάλληλες αποδείξεις Η κίνηση Νικιέται από αναμνήσεις Και καταφθάνει η είδηση Ότι η ζωή Είναι πταίσμα Ή πρόσχημα. Μιχάλης Κατσιγιάννης από την ελεύθερα διαθέσιμη ψηφιακή συλλογή του Ναύπακτος επί τρία εκδόσεις Εξιτήριον, 2025
Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα τρένα φεύγουν στη νύχτα” της Marianne Catzaras
Τα τρένα φεύγουν στη νύχτα Τα τρένα περνούν τη νύχτα όπως οι άρρωστοι και αποβιβάζουν τους πρωτόγονους φόβους σε σταθμούς φαντάσματα Αυτούς των μπουμπουκιών που είναι κλειδωμένα στη γη Ο φόβος που τρέμει τα κεντημένα στόματα οι ουλές πάνω στα εισιτήρια ο μουδιασμένος πανικός το Ταξίδι ο πανικός οι ταξιδιώτες που κοιμούνται ο πανικός του […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Η δυστυχία της μάνας μου” της Μαρίας Ζάχου
Η δυστυχία της Μάνας μου Η δυστυχία της Μάνας μου είναι γαλάζια, παγωμένη, τοποθετημένη σε ένα τραπέζι μαρμάρινο σαν προτομή που την αγγίζουν τα χέρια πολλών γενεών. Στέκεται μόνη σε ένα δωμάτιο σκοτεινό, δεν ανάβει το φως, γιατί τρέμει την αλήθεια. Τα παράθυρα είναι πάντα ανοιχτά, μέρα και νύχτα, για να συνομιλεί με τη βροχή […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Επισκέπτες” της Νάντιας Σαμαρά
Επισκέπτες Παρακαλούνται πολύ οι επισκέπτες να εξέλθουν. Οι πόρτες κλείνουν αυτόματα, ακαριαία. Παρακαλούνται πολύ οι τροχονόμοι να περάσουν στην κίνηση. Ν’ αδειάσουν τους μπλοκαρισμένους χαρακτήρες. Να διασχίσουν οι περαστικοί, να στρώσουν την άσφαλτο. Παρακαλούνται πολύ οι μετέωροι να γίνουν αμετάβλητοι. Οι ονειροπόλοι να προσγειωθούν ανώμαλα και οι αδιάφοροι να μεταβούν στην απέναντι όχθη. Παρακαλούνται πολύ […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Μια θλιμμένη μέρα” της Αναστασίας Πεπέ
Μια θλιμμένη μέρα Μια θλιμμένη μέρα περνά σαν όλες τις άλλες για τους ανθρώπους που γυρίζουν σπίτι. Ήρεμοι ήχοι στον πεζόδρομο Δράκου, στο Κουκάκι απ’ τους διαβάτες που περνούν. Μια μελωδία νέγρικης jazz στ’ αφτιά μου ήρεμη, γλυκιά σαν το τσάι μου. Τα γέλια των κοριτσιών αντισταθμίζουν τη θλίψη των ανθρώπων που γυρίζουν σπίτι. Αναστασία […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Πενθούμε” της Αθανασίας Δρακοπούλου
Πενθούμε Γεννήθηκα πριν την εποχή των φωτοκύτταρων, τότε που ρίχναμε ακόμα χώμα στους νεκρούς. Γι’ αυτό η χειραψία μου είναι τραχιά διατηρώ ακόμα χώμα στα νύχια. Κι όλα τα θάβω με τα ίδια μου τα χέρια ανθρώπους, σπόρους κι ανώφελες απαντήσεις. Γιατί τα χέρια δεν γνωρίζουν από θάνατο γνωρίζουν όμως το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού. […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Πού πάνε τα LADA για να μην πεθάνουν;” του Γιώργου Κοζία
Πού πάνε τα LADA για να μην πεθάνουν; Πωλούνται τύρφης υλικά Οι λάμπες του Ίλιτς, ο Τύμβος του Τσάρου Άγγελοι χωρίς φτερά, μολυβένιοι στρατιώτες Τα μαύρα μάτια στο Γενί Καλέ κι η δόξα του αντάρτικου στο Κερτς Πωλούνται τύρφης υλικά κρινάκια για τον άλλο κόσμο κεριά σε μαύρο φόντο, ένα ψυχοσάββατο που μνημονεύει άπιστες Καρένινες […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Η μικρή” του Βαγγέλη Ευαγγελίου
Η μικρή Σε πήγαν εκκλησία από μικρή. Σου έμαθαν τον πληθυντικό από μικρή. Επειδή το πλήθος έχει μέσα του το ήθος. Σου πήραν κούκλες από μικρή κι εσύ έβαζες στα ρουθούνια ρόδες από αυτοκινητάκια. Σε πάντρεψαν από μικρή. Σε σκότωσαν από μικρή. Και τώρα γυροφέρνεις εκεί που το μικρό δεν έγινε ποτέ μεγάλο. Κάποιοι σκοτώνουν […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα πρωινά” του Παναγιώτη Καλυβίτη
Τα πρωινά Πίσω από τους τοίχους ακούω το νερό να τρέχει δεν υπάρχουνε τοίχοι μα το ακούω δεν υπάρχει κανείς τόσο μην τρέξω κι εγώ το νερό τρέχει εκεί έξω νερό το νερό δεν υπάρχουνε τοίχοι να κάνεις την προσευχή σου όλες οι εκκλησίες έχουν γαλάζιο βλέμμα είμαστε ωραία εδώ άγιοι στα γαλάζια μάτια σου […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Με τις ώρες” του Μιχάλη Κατσιγιάννη
Με τις ώρες Η συντροφιά Ένας βαθμός στο εφόδιο Έτσι που να προμηνύει την παρακμή. Η συντροφιά Δύο ατυχήματα στο βάθρο Και μία πολύ άδικη οντότητα. Η συντροφιά Τρία σχήματα αγάπης σε ένα υπόγειο σύνολο Ίσως πάντα συνέβαινε αυτό. Η συντροφιά Τέσσερις άμορφες κηλίδες σιωπής Που η απόδειξή τους στέκει οριακή. Μιχάλης Κατσιγιάννης από […]