Παράλληλη πτήση
Αγγίζω την αστραπή
διακρίνω μπροστά μου
το πορτοκαλί όριο του ήλιου.
Η επιστροφή μου στην επίγεια
τρυφερή μας μάχη πλησιάζει.
Το φτερό κρύβει την πηγή του φωτεινού ορίζοντα
πρέπει να σκύβω ή
όταν κουραστώ
να αφεθώ στη φαντασία.
Μου ζητάς να μεταφέρω μήνυμα πολέμου.
Όσο πιο έντονο το δικό μας φως
τόσο πιο τίποτα το έξω.
Τι παράδοξο η δική μας ιστορία
να ανθίζει
στα χαλάσματα μιας καταστροφής.
Η αστραπή πήρε την πρώτη όψη της Αθήνας
λαμπυρίζει σε ευθείες και καμπύλες
εστίες φωτιάς, μοιρασμένες
σε ένα γιγαντιαίο πληγωμένο σώμα.
Οι πόλεις
χωρίς όνομα περιφέρονται
στην ασάφεια της νύχτας
κι εμείς από πάνω τους
άδεια δοχεία, επιβάτες
με άκαμπτα μηχανικά φτερά.
Αριάδνη Καλοκύρη
από την ποιητική συλλογή της Σχέδιο κήπου
εκδόσειις Κίχλη, 2024
