“Ζεστό σώμα” του Κωνσταντίνου Παπαχαράλαμπου
Ο Κωνσταντίνος Παπαχαράλαμπος, στη νέα του συλλογή Ζεστό σώμα, σπρώχνει την ποίησή του σε εκείνο το πεδίο που βρίσκεται πέρα από τη γλώσσα, εξερευνά το άλαλο, τη σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από τις πέντε του αισθήσεις και παράλληλα ζωγραφίζει την εποχή μας με τα χρώματα […]
“Ο δρόμος” του Χρήστου Κουτσοκλένη
Ο ΔΡΟΜΟΣ Ο ουρανός είναι ένας άλλος δρόμος με μυριάδες οδοδείκτες, που αποπροσανατολίζουν τον κάθε οδοιπόρο. Ο ουρανός είναι ένας άλλος δρόμος χωρίς αρχή και τέλος, χωρίς λιμάνια και σταθμούς, όπου με βήματα δειλά, συνεσταλμένα αδιάκοπα περιδιαβαίνουν – όμοια φαντάσματα – εκτροχιασμένα όνειρα, που μονόχορδα θρηνούν για την αποκοτιά τους να μην φοβηθούν τις […]
«Χωρίς όνειρο» του Φιλέα Τετράζη
Τον Φιλέα Τετράζη, ή μάλλον τον Λύσανδρο Αντωνόπουλο, τον γνωρίζω επί περισσότερα από δέκα χρόνια. Είναι θετικός άνθρωπος με στιβαρότητα χαρακτήρα, όμως και τρωτότητα η οποία οφείλεται στη μεγάλη ευαισθησία που τον διακρίνει – είναι αυτή άλλωστε που του επέτρεψε να γίνει καλός ποιητής. Είχα τη χαρά να συμμετέχω στην παρουσίαση ορισμένων από τις πιο […]
“Μασκαρέματα” της Γεωργίας Στρατή
ΜΑΣΚΑΡΕΜΑΤΑ Έλιωσες το σαπούνι πάνω σου, αυτό το πράσινο, του λαδιού του περσινού, μήπως και εξουδετερωθεί η μυρωδιά σου. Πώς αλλιώς σε εντοπίζουν οι κυνηγοί και οι παρατρεχάμενοί τους; Ψάχνεις ανάμεσα στα εργαλεία τα επιθετικά, σφιγκτήρες και τανάλιες, βαριοπούλες και ζουμπάδες. Να γίνεις γωνίες και να ανιτστέκεσαι, αντί να ματώνεις. Γεωργία Στρατή από τη […]
Σφηνάκια Μαρτίου με την άνοιξη προ των πυλών
«ΜΥΘΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΤΕΚΑ ΠΛΗΝ ΕΝΑ ΜΙΚΡΑ ΠΕΖΑ» ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΤΕΧΛΕΜΕΤΖΗ Σε ένα μεικτό εγχείρημα που αντλεί από τη μυθολογία αλλά και την πραγματικότητα, από το παρόν αλλά και από το παρελθόν, ο Γρηγόρης Τεχλεμετζής μας παραδίδει 1+6+10-1 μικρά πεζά ή διηγήματα με το γνωστό του καυστικό χιούμορ και με αυτοσαρκαστική διάθεση. Και αν σας μπέρδεψε […]
“45 τετραγωνικά” του Στέλιου Μαφρέδα
45 ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΑ Αρκούσε ο χώρος για ενδιαίτημα. Έστησε το σπιτικό όπως στην έκθεση ειδών οικίας όλα τα χρειώδη υπήρχανε εδώ να’ ναι άνετη η ζωή ο έρωτας να στεγαστεί και να μη γυροφέρνει. Όλα, και στην πιο καίρια θέση ο υπολογιστής. Να ακυρώνει άλλοτε τη μοναξιά και άλλοτε να τη φουντώνει. Έλειπε μονάχα […]
“Ενδυνάμωσις” του Άγγελου Αδαμάκη
ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΙΣ Ατσάλινο βέλος καταυγάζει ασημένιο και βιολετί-φωτεινό, υπόκωφος ήχος, αχός ζοφερός εισβάλλει στο απάγκιο κατατρύχει τους χαμερπείς καθωσπρέπει, αιδημοσύνη σκορπά η ηχώ αποκαρωμάρα η επαλληλία: καταυγασμός- ήχος βαθύς και ηχώ∙ τα δάκρυα της ψυχής στα κεραμίδια σταλάζουν, με αίμα γεμάτο, το φωτεινό παράθυρο πάλλεται, πάλλεται το σπίτι ολάκερο, παραληρούν οι αγγελοπρόσωποι με τα αντία του […]
«Φυτρώνει άγρια ζάχαρη» της Φωτεινής Βασιλοπούλου
Κι ήταν αυτή η ανελέητη ομορφιά που μας κράτησε ζωντανούς Η Φωτεινή Βασιλοπούλου μας χαρίζει άλλη μία συλλογή που επιτρέπει την αναψηλάφιση των ουλών τις οποίες δημιουργεί η οδύνη. Τα ποιήματα, που αναπτύσσονται σε τρεις διακριτές ενότητες, ακολουθούν μια ιλιγγιώδη κάθετη κίνηση από τα βάθη της θάλασσας μέχρι τα ύψη του ουρανού, μια κίνηση γεμάτη […]
Άτιτλο της Ιουλίας Τολιά
Επέστρεψε. Με μια ετοιμόρροπη αποσκευή κι ένα σπασμένο τηλεσκόπιο στον ώμο. Τον περίμεναν κάτι γερασμένα παιδιά. Κάποιοι έλειπαν. Τους επισκέφθηκε στο κοιμητήριο. Στους κήπους μόνο οι βιολέτες είχαν απομείνει. Το τρίξιμο της πόρτας – η οξείδωση, βλέπετε – ουδόλως τον ενόχλησε. Κοντά στο παράθυρο, η καρέκλα όπως τότε. Τράβηξε τη φθαρμένη κουρτίνα. Και είδε πως, […]
“Αντιγόνη” της Ευαγγελίας Ανδριτσάνου
Η Αντιγόνη της Ευαγγελίας Ανδριτσάνου είναι η απεικόνιση μιας μη-γραμμικής πορείας από τον ιστορικό χρόνο στον μυθικό και αντίστροφα, και από το άυλο σύμβολο στην χειροπιαστή παρουσία. Δεν είναι η πρωτοτυπία το βασικό χαρακτηριστικό της συλλογής, δύσκολα θα μπορούσε άλλωστε, φαίνεται όμως να είναι η προσέγγιση και η οπτική, σε ένα θέμα καλώς ή κακώς γνωστό […]