Με αλήθεια και σπαραγμό ψυχής (για το βιβλίο «∞: αποκατάσταση» του Βασίλη Αμανατίδη)
Εντάξει. Αυτό το βιβλίο (εκδόσεις Νεφέλη, 2022) απλά με αποτελείωσε. Οδυνηρές προσωπικές εμπειρίες έκαναν το βιβλίο πιο οδυνηρό και πιο συγκλονιστικό για μένα, είναι όμως βέβαιο πως το βιβλίο παραμένει συνταρακτικό ακόμη και για ανθρώπους που δεν είχαν να ανασύρουν κάτι ανάλογο από τη μνήμη τους. Όταν το πήρα, χωρίς να έχω διαβάσει τις κριτικές […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Σημείωση για το τοπίο;” της Παυλίνας Παμπούδη
Σημείωση για το τοπίο; Το τοπίο αλλάζει ανεπαίσθητα κλίση Οι σκιές χάνονται σε σφάλμα προοπτικής Έρημος παιδική και ραγισμένη σε πατήματα αγγέλων Άνεμος χαμηλός την άμμο ανακατεύει Οι πρώτες χρονολογίες έσχατες Η άμμος αρχίζει ν’ αδειάζει στην κλεψύδρα Βούισμα από άνυδρες ζωές δονεί τον άνεμο, κι αρχίζει να υψώνεται Με αργές, ελικοειδείς κινήσεις ένα τέμενος […]
Όταν η ποίηση υπόσχεται της περιπλάνησης την αποπλάνηση (για το βιβλίο “Πλάνης στην πλάνη της” της Κατερίνας Γκιουλέκα)
Μια ποιητική συλλογή είναι a priori μια περιπλάνηση σε έναν κόσμο που κάποιος ποιητής προτείνει στον αναγνώστη. Και εκείνος, αποδέχεται την πρόσκληση εν λευκώ και ταξιδεύει μαζί του, καταβυθίζεται στους στίχους, αφουγκράζεται τα μηνύματα, τα αποκωδικοποιεί, τα παραποιεί, τα προσαρμόζει στον δικό του κόσμο, στις δικές του ανάγκες, ανάλογα με τις εμπειρίες, τα βιώματα ή […]
«Γονάτισε, γονάτισε ψυχή μου» (για το βιβλίο “Έθνος εξαιρετικά” του Δημήτρη Κοσμόπουλου)
Αν η πατρίδα και οι άνθρωποί της ως κοινότητα με κοινή καταγωγική και πολιτισμική εξέλιξη, δηλαδή ως έθνος, είναι καημός, και μάλιστα βαρύς, ο Δημήτρης Κοσμόπουλος στην ποιητική του συλλογή Έθνος εξαιρετικά (εκδόσεις Περισπωμένη, 2023) εκφράζει τον καημό αυτό με το εύρημα μιας μάρκας τσιγάρων, η οποία εμπεριέχει στην ονομασία της το «έθνος»: Έθνος εξαιρετικά. […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Οδύνη” της Ειρήνης Γιαννάκη
Οδύνη Είναι μια χώρα τρυφερή ο πόνος σε αναγνωρίζουν τα σημάδια, οι ουλές σου φέρνουν καλωσόρισμα. Είναι μια χώρα που σου νεύει ο πόνος σε χαϊδεύει με το φως σε τυλίγει με τη θέρμη είναι μια χώρα που σε ξέρει είναι μια χώρα τρυφερή ο πόνος, τα σκυλιά της σου κουνάνε την ουρά πλατιές λεωφόροι […]
Καθαρός ορίζοντας ζωής και συναισθημάτων (για το βιβλίο “Ίσως φύγεις στο εξωτερικό” του Νικόλα Κουτσοδόντη
Το χαρακτηριστικό στοιχείο που μου έκανε εντύπωση από τη στιγμή που άρχισα να διαβάζω τα ποιήματα της νέας συλλογής του Νικόλα Κουτσοδόντη (Ίσως φύγεις στο εξωτερικό, εκδ. Θράκα 2024) είναι ο εσωτερικός ρυθμός. Ένας ρυθμός που δεν χάνεται ακόμη και σε εκτεταμένα ποιήματα – και δεν είναι λίγα. Ο Νικόλας Κουτσοδόντης καταφέρνει να δώσει ρυθμό […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Τηλλυρία 1964” του Βασίλη Φαϊτά
Τηλλυρία 1964 Στον υπολοχαγό Νίκο Παπαγεωργίοιυ Κόκκινα λόγος του αίματος στο Λωρόβουνο κι ο Νίκος πέφτει διασχίζοντας την πύλη σαν ένα μικρό πουλί επιστρέφει στη σιωπή. Τώρα γερνάει στον τύμβο ένα απλωμένο λιβάδι μνήμης υστερόγραφο για το αύριο μαζί του και άλλα παιδιά ένας μικρός γαλαξίας στο άχρονο που δεν πρόλαβαν τη νιότη. Εδώ στο […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Ο λοιμός και η Μύρινα”
Ο λοιμός και η Μύρινα Λοι]μώ θανούσης ειμί [σήμα] Μυρίνης Χαραγμένο στην πέτρα το αρχαίο […]
Το ποίημα της Δευτέρας είναι της Λένιας Ζαφειροπούλου
[άτιτλο] Σηκώθηκε ο άνθρωπος στα δυο του πόδια και τη στολή της ελευθερίας απώλεσε. Τις φολίδες του ψαριού, το φτέρωμα του πτηνού, τη γούνα του ζώου. Και τρέμοντας απόμεινε γυμνός, σαν κάποιος που βγαίνει ανίδεος από ζεστό λουτρό καταμεσής σε παγωμένη λίμνη. Και είδε ότι από την ελευθερία έπρεπε να προστατευθεί. Τότε άναψε μια πυρά […]
Ένα παιχνίδι με έννοιες και λέξεις (για το βιβλίο “Με δανεικό μολύβι” της Κλεονίκης Δρούγκα)
Το πρώτο που πρόσεξα ως αναγνώστρια στην ποιητική αυτή συλλογή της Κλεονίκης Δρούγκα (“Με δανεικό μολύβι”, εκδόσεις Μανδραγόρας 2024) είναι η δομή. Έξι ενότητες, από τις οποίες η πρώτη και η τελευταία με 3 ποιήματα, οι υπόλοιπες με 7. Και το επόμενο ερώτημα ήταν: υπάρχει επικοινωνία ανάμεσα στα ποιήματα των ενοτήτων, χωρίς στεγανά; Η 4η […]