Disability: δείτε τον ποιητή της Βενεζουέλας Johnny Gavlovski να απαγγέλει ειδικά για το στίγμαΛόγου
Και το ποίημα σε μετάφραση της Αντιγόνης Κατσαδήμα: ΑΥΤΗ, Η ΓΛΥΚΙΑ ΚΑΙ ΦΟΒΙΣΜΕΝΗ Εκείνο το απόγευμα, μετά το μεσημέρι, όταν η σιωπή βαραίνει από ζέστη, όταν η υπνηλία αναζητεί τη γύμνια, το απαλό χάδι με έκανε να ξυπνήσω (ποτέ δεν ήμουν πιότερο ξύπνιος). Άνοιξα τα μάτια, βρισκόταν εκεί, αδιόρατη παρουσία. Απόλυτη παρουσία. Έξω συζητούσαν. […]
Disability: Δύο ποιήματα της Πωλλέτας Ψυχογυιοπούλου για τη φροντίδα
Δεκανίκι Δεν κρατάω λύσεις. Κρατάω βάρδιες. Στέκομαι δίπλα σου όταν το μυαλό σου αφρίζει κι οι λέξεις σπάνε πριν γίνουν φωνή. Δεν σε ηρεμώ. Σε αντέχω. Οι σιωπές σου δεν είναι ποιητικές. Είναι δωμάτια άδεια με γυμνό φως. Μπαίνω. Κάθομαι. Περιμένω. Κάποιες μέρες είμαι τα χέρια που σε κρατούν όταν πέφτεις προς τα μέσα. Άλλες […]
Disability: “Ένα βήμα κάθε μέρα” (απόσπασμα) του Νίκου Δαββέτα
Ένα βήμα κάθε μέρα (απόσπασμα) …Πριν ακόμη στερηθεί τον ίδιο της τον εαυτό, δυσκολευόμουν να ανεχθώ την αδυναμία της, τη μειωμένη αντοχή της στον σωματικό πόνο. Την περιέβαλλα πάντα με την κυνική ειλικρίνεια του υγιούς ανθρώπου, που θεωρητικά τουλάχιστον βρίσκεται στο απυρόβλητο και δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι πράττει το σωστό για τον ασθενή. […]
Disability: ένα ποίημα της Εύης Λιοβάρου
[άτιτλο] Κατάντικρυ πάνω στον τοίχο τον ωχρό τον στέρφο σε πρόχειρο ευτελές χαρτί επιγραφή βαρύνουσας αξίας απλωνόταν: “Σχέδιο διαφυγής” κι ένα καρφί μονάχο και βουβό μου έγνεψε θαρρώ, να εμπιστευτώ και πάνω του τόπο να βρω να στηριχτεί μια τόση δα – ελπίδα ισχνή – τον μύχιο του θανάτου τρόμο να πλανέψει – Έι, εσύ […]
Disability: “Back and forth” της Αλεξάνδρας Μυλωνά
Back and forth Πηγαινοερχόταν. Μπρος πίσω, μπρος πίσω. Back and forth μέχρι την άκρη του πεζοδρομίου της μεγάλης λεωφόρου, ως εκεί. Και πριν από την καραντίνα αυτό έκανε καθηλωμένος αναπόδραστα στο αμαξίδιό του. Μόνο που τότε έβλεπε κόσμο, τον χαιρετούσε κιόλας με τα ατροφικά του χέρια. Κάποιοι περαστικοί ένευαν κι αυτοί χαμογελώντας. Γρύλιζε τότε ο […]
Disability: Η εποχή που η νόσος ήταν ζηλευτή κατάσταση
Έχουμε συνηθίσει, στη σημερινή εποχή του ικανοτισμού και της θεοποίησης του ωραίου σώματος, ένα σώμα που νοσεί ή είναι ανάπηρο και άρα παραμορφωμένο ή μη λειτουργικό να θεωρείται σαν κάτι το αποκλίνον και να αντιμετωπίζεται με φόβο, οίκτο, ακόμη και αηδία.[1] Υπήρχε όμως μια εποχή, όχι πολύ μακρινή μας, κατά την οποία μια σοβαρή νόσος […]
Disability: «Η δεσμοφύλακας» του Νίκου Δαββέτα (ISBN: 978-960-16-9925-7)
Πονετική και συνταρακτική η νουβέλα αυτή του Νίκου Δαββέτα (εκδόσεις Πατάκη, 2025), βασίζεται στην καταγραφή της εκφυλιστικής επίδρασης που άσκησε το Αλτσχάιμερ στη μητέρα του, παράλληλα όμως το καθήκον αλλά και την εσωτερική του ανάγκη να είναι δίπλα της καθ’ όλη τη διαδικασία της ολίσθησής της στο κενό και μέχρι το τέλος. Μέσα από τα […]
Disability: Η αστικοποίηση της αναπηρίας (δοκίμιο)
Τα ανάπηρα άτομα περιθωριοποιούνται κατ’ αρχάς λόγω των φυσικών χαρακτηριστικών που προκρίνει ο αστικός εξορθολογισμός και η σχεδιαστική θεωρία που τον συνοδεύει. Απομονώνονται όμως περαιτέρω και από τη συγκεκριμένη διανοητική παράδοση, η οποία έχει την τάση να εξιδανικεύει και να ρομαντικοποιεί τις υλικές και σωματικές μορφές που λαμβάνουν οι αντιδράσεις απέναντί τους, ιδίως όταν αυτές […]
Disability: “Φοβάμαι” του Δημήτρη Ζάχαρη
Φοβάμαι Δεν κρύφτηκα απλά δεν ξέρω τι θέλουν οι άνθρωποι από μένα. Σου έχω αφήσει ένα κλειδί πάνω στο τραπέζι εσύ και μόνο εσύ μπορείς να περπατήσεις στα χαλάσματά μου. Δεν είναι ότι δε μου λείπεις… Απλά, προσέχω μήπως με την ασχήμια μου πληγώσω το χαμόγελό σου. Δημήτρης Ζάχαρης από τη συλλογή του Κατά […]
Disability: [Γήρας] της Μαρίας Ψωμά-Πετρίδου
[Γήρας] Κλείνω είναι το ρήμα που την καθορίζει τελευταία. Κλείνει επιθυμίες τη μια μετά την άλλη. Μια μόνο εμμένει, να άλλαζε σώμα. Να ξυπνούσε ένα πρωί και να την υπάκουε. Να πεταγόταν απ’ το κρεβάτι και να έφτανε στην τουαλέτα πριν κατουρηθεί πάνω της. Η διαδρομή απ’ την κουζίνα στο καθιστικό να μην ήτανε μισή […]