Disability: “Το χρονικό του καρκίνου” της Ai Ogawa (μτφρ.: Δ. Δημητριάδου – Β. Αλεξόπουλος)
Το χρονικό του καρκίνου Στάδιο 1 Δεν μπορούσε να είναι βέβαιη καθώς κρατούσε το χέρι πάνω απ’ το κεφάλι της Όπως έλεγε το φυλλάδιο να κάνει Για να ψάξει το στήθος της για ύποπτα σημάδια. Δεν το περίμενε να βρει κάτι τέτοιο Επειδή δεν ήταν στα γονίδιά της. Είχε διαβάσει κάπου πως οι Γιαπωνέζες Είχαν […]
Ένα disability ποίημα για τη Μεγάλη Τετάρτη: “Η ουλή” της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ
Η ουλή (απόσπασμα) Αντί γι’ αστέρι μια ουλή έλαμπε πάνω απ’ τη γέννησή μου οι πόνοι που δοκίμαζα στο άπηχτό μου σώμα πίσω με σπρώχναν στο σκοτάδι της αρχής μπουσούλαγα στο τίποτα, τα δάχτυλα μικρούτσικα κρατάγανε το θάνατο, μαύρο γυαλιστερό παιχνίδι. Δε θυμάμαι πώς έγινε κι άνθισα σε πληγή πώς έμαθα να ισορροπώ ανάμεσα στο […]
Disability: “Δυστυχία σε άμαξα χωρίς άλογα” του Βαγγέλη Αλεξόπουλου
Δυστυχία σε άμαξα χωρίς άλογα Δυστυχία είναι Ένα κορίτσι με ατροφικά πόδια Και χέρια άκαμπτα σε ορθή γωνία Με παλάμες και δάχτυλα Που σχηματίζουν ένα κυάθιο Πάνω σε ένα αναπηρικό αμαξίδιο Που το σπρώχνει η μάνα του Βαγγέλης Αλεξόπουλος από τη συλλογή του Το παιχνίδι της στάχτης εκδόσεις Οδός Πανός, 2026
Disability: “Αστυάναξ” της Φωτεινής Βασιλοπούλου
Αστυάναξ Ο ανοϊκός ασθενής του θαλάμου μας κάθε φορά που περνώ από μπροστά του με φωνάζει μαμά. Μου ουρλιάζει μαμά, μαμά όσο η ευαίσθητη νεαρή γιατρός προσπαθεί να του περάσει λεβάιν απ’ τη μύτη ικετεύοντας τη συγνώμη του. Δεν θα σε πονέσω, παππούλη, υπόσχεται. Της τραβάει τα χέρια με φωνάζει μαμά μαμά τα μάτια του […]
Disability: “Λογοτεχνία και τραύμα” της Μαρίας Λιάκου
Λογοτεχνία και τραύμα Υπάρχουν λεκτικά σύνολα που δεν διασώζουν εξαρχής. Το τραύμα δύσκολα προσδιορίζεται και δύσκολα κοινωνείται ακόμα και στον ίδιο τον εαυτό. Επιπλέον, το τραυματικό βίωμα διαρρηγνύει τη γραμμική αφήγηση, εισβάλλει στη σκέψη, επαναλαμβάνεται. Η λογοτεχνία σε αυτή την περίπτωση δεν επιστρατεύει τη λογική ακολουθία προκειμένου να το προσεγγίσει, αντιθέτως σέβεται τον αποσπασματικό του […]
Disability: “Άσυλο-II” του Ηλία Λάγιου
Άσυλο – ΙΙ Εδώ παράδωσε την τόση ολίγη σου δύναμη, ψυχή μου, ανάπηρη, φτωχούλα, που κάποτε σε πίστευα αθάνατη, να επιστρέψω στον πραγματικό, σημερινό μου τόπο της οδύνης. Στρέψε, ο δακρυσμένος μου οφθαλμός, άφοβα να θεωρήσεις τα σιδερένια κάγκελα που φράζουν τα παράθυρα του ψυχιατρείου. Πες μου, πόσες πολλές φορές, δυστυχισμένε, κόλλησες, δίχως ελπίδα, ελάχιστο […]
Για τη σημερινή μέρα της ποίησης, τέσσερα ποιήματα της αναπηρίας από τη Χριστίνα Λιναρδάκη
Καταβάσεις Εκεί Στο απόκρημνο της σπονδυλικής μου στήλης Στην τραχιά της κατηφόρα Οι νευρώνες μου Αναρριχητικά σχοινιά που Μπλέχτηκαν μεταξύ τους Και πια δεν ξέρω ποιο να πιάσω να σωθώ. Εκεί Στο χείλος του γκρεμού Με ίσες πιθανότητες να γκρεμιστώ Και ίσες να επιζήσω Συνεχίζω να αιωρούμαι σαν από θαύμα. Malfunction Καμιά φορά […]
Disability: Από τα “Ημερολόγια καρκίνου” της Audre Lorde
Καρκίνος του μαστού: Μια μαύρη, λεσβιακή, φεμινιστική εμπειρία (μικρό απόσπασμα) Εκείνη την ημέρα έκλαψα μερικές φορές, κυρίως για ασήμαντα, όπως νόμιζα τότε, πράγματα. Τη μία φορά όμως έκλαψα απλώς επειδή πονούσα πολύ βαθιά μέσα στο στήθος μου και δεν μπορούσα να κοιμηθώ, την άλλη γιατί ένιωθα σαν κάποιος να πατάει πάνω στο στήθος μου, που […]
Disability: “Επέμβαση” της Δήμητρας Κωτούλα
Επέμβαση Δεν θα πονέσει. Σ’ έχουν διαβεβαιώσει. Δεν θα πονέσει. Τα μαλλιά ξεφεύγουν σαν μικροί ήχοι απ’ τον πλαστικό σκούφο σου. Ο διάφανος σωλήνας σε διαπερνά στη φλέβα σαν καλώδιο. Η πράσινη ρόμπα είναι σκληρή. Θαμπές κηλίδες ιώδιο ξεπροβάλλουν εδώ κι εκεί από κάτω της. Ο άσπρος αφρός στην παλάμη σου εξαντλείται νερουλός χωρίς στ’ […]
Disability: Τρία ποιήματα του Heiner Müller
ΠΑΡΑΚΜΗ ΟΔΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ Κάτι με κατατρώει – [Κάτι με τρώει από μέσα] Καπνίζω πάρα πολύ Πίνω πάρα πολύ Πεθαίνω πάρα πολύ αργά. 1981 ΑΡΤΗΡΙΕΣ Ο γιατρός μου δείχνει τις ακτίνες ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ τώρα ξέρεις πού ζει ο Θεός Στις στάχτες το όνειρο των Επτά Θαυμάτων Στην τριώροφη […]