Αισθήσεις και παρατήρηση στην ποίηση της Αλίκης Τσοτσορού-Μύστακα (για το βιβλίο της “Παρακολουθώ εγώ”)
Η Αλίκη Τσοτσορού-Μύστακα, στην ποιητική της συλλογή «Παρακολουθώ εγώ» (Κουκκίδα, 2024), ενσαρκώνει με τέχνη τις ιδέες της. Ορίζουσα του έργου είναι η στιγμή όπως συμφύεται και συνυπάρχει με την καθημερινή παρατήρηση και την εμπειρία. Η συμμετοχή του υποκειμένου στην κίνηση, ο λυρισμός των εικόνων, η ελληνική θαλασσογραφία, προσδίδουν τέρψη στον εσωτερικό μας κόσμο. Στις πενήντα […]
Σφηνάκια του Οκτώβρη (δύο ποιητικά βιβλία)
«Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα» της Αντωνίας Μποτονάκη Ο εγκλωβισμός ενός κοριτσιού στην ασφυκτική ελληνική επαρχία μιας παλιότερης δεκαετίας και ο στραγγαλισμός του από τις αναχρονιστικές της πεποιθήσεις περί κατωτερότητας του γυναικείου φύλου, την ανισότητας και την έλλειψης ευκαιριών για οποιαδήποτε προσωπική, επαγγελματική ή άλλη ανάπτυξη των παιδιών θηλυκού φύλου, είναι το θέμα […]
Μετάφραση – Poetry and disability: Η Βρετανή ποιήτρια Polly Atkin
Η συγγραφέας και ποιήτρια Polly Atkin ζει στη βορειοδυτική Αγγλία, κοντά στην Περιοχή των λιμνών (Lake District). Πάσχει από αιμοχρωμάτωση και από το σύνδρομο Έλερς-Ντάνλος που περιλαμβάνει μια ομάδα σπάνιων γενετικών διαταραχών του συνδετικού ιστού. Στο έργο της εξερευνά τη φύση και την έννοια του χώρου, το αίσθημα του ανήκειν και την αναπηρία. Τα τρία […]
Το ποίημα της Δευτέρας την Τρίτη: “Προμηθέας” της Μαρίας Βαχλιώτη
Προμηθέας Και ετοιμαζότουνα να φωνάξει δυνατά, για να δείξει πως δεν επέθανε Έχω στο στήθος μου μια τρύπα σαν το κεφάλι ενός μωρού τη διαπερνούν τα δευτερόλεπτα με ένταση θυελλωδών ανέμων σε κάθε μου εισπνοή σαρώνονται αποβάθρες μια ατελής καισαρική τομή με λανθασμένο τοπογραφικό σώμα που το ξεχάσαν ανοιχτό σε παγωμένο χειρουργείο στη μέση ενός […]
Ο στρόβιλος του περιεχομένου και ο επαναλαμβανόμενος ρυθμός (για το βιβλίο “Σε αβαρές φαλτσέτο” της Δήμητρας Χριστοδούλου)
Ο τίτλος της ποιητικής συλλογής της Δήμητρας Χ. Χριστοδούλου Σε αβαρές φαλτσέτο, μουσικές και ιστοριούλες για σφύριγμα, εκδ. Θράκα, 2024, έχει κάτι το παιγνιώδες. Σαν να καλεί τον αναγνώστη να βάλει στην άκρη τη σοβαρή διάθεση και να απολαύσει την ποίηση ανάλαφρα. Καλύτερα, να βουτήξει μέσα της χωρίς φόβο. Ο τίτλος και η πρόθεση που […]
“Άνθεα” της Κατερίνας Λιάτζουρα και της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου
Θα μπορούσε να ήταν απλώς ένα χαριτωμένο βιβλίο, ένα ποιητικό φυτολόγιο με ενδημικά και εξωτικά είδη λουλουδιών. Η εμφάνισή του παραπέμπει άλλωστε σε αυτό ακριβώς, έτσι όπως στην αριστερή σελίδα κάθε «σαλονιού» του βιβλίου υπάρχει η εικόνα του άνθους και στη δεξιά το ποίημα. Τα Άνθεα όμως των δύο ποιητριών (εκδόσεις ΑΩ, 2023) είναι κάτι […]
“Περιγραφές” του Γιάννη Κοτζαμπάση
Είκοσι δύο ολιγόστιχες ποιητικές καταγραφές αποτελούν την πρώτη τυπωμένη εμφάνιση του Γιάννη Κοτζαμπάση στη σύγχρονη ελληνική ποίηση, ο οποίος επιλέγει να επιγράψει τούτη τη συλλογή με τον τίτλο Περιγραφές (εκδόσεις Βακχικόν, 2024), ώστε ήδη από τον τίτλο να δώσει προβάδισμα στο ουσιαστικό. Και τούτο το σημειώνουμε, καθώς τα περισσότερα ποιήματα είναι άτιτλα, ενώ τα υπόλοιπα […]
“Αθόρυβοι κύκλοι” της Ντίνας Γεωργαντοπούλου
Η Ντίνα Γεωργαντοπούλου, στην τελευταία της συλλογή με τίτλο Αθόρυβοι κύκλοι (εκδόσεις Βακχικόν 2024), μιλάει για τη μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου και μέσα από την παραμυθία της ποίησης ψάχνει να βρει έναν τρόπο ίασης για την καρδιά. Οι αθόρυβοι κύκλοι της συμβολίζουν τις ώρες του εικοσιτετραώρου, το χρόνο που κυλά, την επαναλαμβανόμενη καθημερινότητά μας μέσα […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα χαρτόκουτα” της Αντζελίνας Αβράμογλου
Τα χαρτόκουτα Μετακομίζω απόψε, μαμά Παίρνω τη ζωή στα χέρια μου μέσα σε μια νύχτα Μόνη Με τις δυο μου φτερούγες τις Ικάριες θα πετάξω για στιγμές ελεύθερες, Μακάριες Πόση ζωή χωράνε τα χαρτόκουτα Πόσα χαρτόκουτα χωράνε τα χέρια Δυο παιδικά ρούχα βάζω στον πάτο Σ’ ανήλικη βάση να στοιβάξω τα εύθραυστα τα ενήλικα Για […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Μόνο γλώσσα” της Κωνσταντίνας Σιαχάμη
Μόνο γλώσσα Τώρα το έμαθες και εσύ. Δεν είμαι παρά η γλώσσα που χρησιμοποιεί ένας άντρας όταν βλέπει μια γυναίκα. Δίχως τον πόνο των πραγμάτων. Όταν το ήσυχο φως μένει ακίνητο στα μάτια σου. Όταν τα μάτια σου τραβούν όποιο κομμάτι απ’ το στήθος μου αιμορραγεί. Γλιστράω παντού, γλιστράω όπως στα χόρτα το φίδι. Μέσα […]