“Μετείκασμα” του Σωκράτη Καμπουρόπουλου
Το Μετείκασμα, είναι το πρώτο βιβλίο με ποιήματα του Σωκράτη Καμπουρόπουλου, που έχει σπουδάσει Χημικός Μηχανικός στο ΕΜΠ, κινηματογράφο στη σχολή της Ευγενείας Χατζίκου και έχει μία σύζυγο κι έναν γιο, τον Ευκλείδη. Ο Σωκράτης έγραφε πολύ προτού εκδώσει βιβλίο. Ενίοτε δε, έγραφε μόνο στα αγγλικά. Κάτι που το καταλαβαίνω αρκετά, μια που η αγγλική […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Απόκλιση” της Ελευθερίας Λεβεντάκη
Απόκλιση έρχεται μια στιγμή που όλα γύρω μηδενίζονται καμιά αφορμή δεν τρυπάει τη γύμνια σου αλίμονο, πώς έφτασες ώς εδώ λες και δεν έκλαψες, δεν πόνεσες πόσο λίγο σε ξέρουν αυτοί που πάντα κοιτάνε καχύποπτα, αμέτοχα, μήπως γελάνε για αλλού ξεκίνησες και αλλού κοιμήθηκες τι σημασία έχει η βρύση στέρεψε Ελευθερία Λεβεντάκη από τη […]
«Αλλωνών / Lifted» της Karen van Dyck (και ένα πείραμα με το βιβλίο «Απ’ το μάτι της βελόνας» του Αντώνη Μπαλασόπουλου)
«Αλλωνών / Lifted» τιτλοφορεί τη δίγλωσση «κλεμμένη» συλλογή της η ελληνίστρια ακαδημαϊκός (πολλοί θα τη θυμούνται από την ανθολόγηση ποιημάτων στη δίγλωσση συλλογή Μέτρα λιτότητας / Austerity Measures, εκδόσεις Άγρα 2016, που είχε προκαλέσει αίσθηση) Karen van Dyck, η οποία κυκλοφόρησε επίσης από τις εκδόσεις Άγρα το 2022. Γιατί τη χαρακτηρίζω «κλεμμένη»; Επειδή το περιεχόμενό […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Η συνωμοσία των τριών” του Ν. Γ. Λυκομήτρου
Η συνωμοσία των τριών Μια μήτρα δανεική αυτό ήσουν και τίποτα παραπάνω. Ένα θύμα της συνωμοσίας των τριών. Δύο χιλιάδες χρόνια μετά κι ακόμα υπομένεις καρτερικά και παίζεις τον ρόλο σου. Δεν κουράστηκες ακόμα να είσαι ο κομπάρσος της υπόθεσης; Δεν το καταλαβαίνεις ότι σε χρησιμοποίησαν; Παρένθετη μητέρα. Μια μήτρα δανεική! Ν. Γ. Λυκομήτρος […]
«Σονέτα της Τοσκάνης» της Laura Battiferra σε εισαγωγή-μετάφραση-σχολιασμό της Άννας Γρίβα
Με την τελευταία μεταφραστική εργασία που ανέλαβα, το βιβλίο Λατρευτέ, επαναστατημένε έρωτά μου της Μπεατρίζ Χάουσνερ (εκδόσεις Βακχικόν, 2024), απέκτησα ενδιαφέρον για ένα κομμάτι της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας που – λόγω της ειδικότερης εστίασης των σπουδών μου – πρακτικά αγνοούσα: αναφέρομαι σε εκείνη των πρώτων και λίγο μετέπειτα μ.Χ. χρόνων, ξεκινώντας από τον Οβίδιο και φτάνοντας […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Μια επιπλέον αλήθεια” του Αντώνη Ζέρβα
Μια επιπλέον αλήθεια Στο γραφείο μια σελίδα φωτισμένη το σκοτάδι ένα γύρω Βλέπω όσο είμαι καθιστός βλέπω και κατανοώ μόλις σηκωθώ Πέφτω πέφτω πίσω στο σκοτάδι έχω χρεία του φωτός Να τι καθορίζει τη ζωή μου κάτι μαύρο ή μουντό για να στέκεται το φως. Αντώνης Ζέρβας (1953-2022, ♰ τρία χρόνια ακριβώς σαν σήμερα) […]
“ΣΚΠ” της Χριστίνας Λιναρδάκη
Θα ήθελα να ξεκινήσω την παρουσίασή μου για την ποιητική συλλογή της Χριστίνας Λιναρδάκη με κάτι απλό αλλά όχι και αυτονόητο που είχε πει ο γνωστός Γάλλος σκηνοθέτης Robert Bresson: «Η δημιουργία δεν συνίσταται στο να παραμορφώσει ή να εφεύρει κανείς πράγματα, αλλά στο να θέσει τα υπάρχοντα σε νέες σχέσεις μεταξύ τους». Η Χριστίνα […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Famagusta touring” της Αγγέλας Καϊμακλιώτη
Famagusta touring Attention – Το κτίριο μπορεί να καταρρεύσει! Αλλόθροα τα πλήθη συρρέοουν κέραμοι – λίθοι – πλίνθοι η λήθη – ατάκτως εκτάκτως – η αταξία ως ίωση – Attention! Προσοχή – The building may collapse! Δεν φέρουμε ουδεμία ευθύνες – θίνες – αμμόχωστες λίμνες αρχαίες και θάλασσες. Κι αν καταρρεύσουν θα παρασύρουν κι εσένα. […]
“Παραλλαγές σ’ ένα σώμα” της Φανής Αθανασιάδου
Η Φανή Αθανασιάδου είναι μια ποιήτρια που υπερασπίζεται με σταθερότητα και συνέπεια την ανθρωπιά, εκφράζει στο έργο της απερίφραστα την έγνοια για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, σε όποιο σημείο του πλανήτη κι αν βρίσκεται, χωρίς κανενός είδους διακρίσεις. Η φωνή της παραμένει ήρεμη, χωρίς θυμό, χωρίς επίδειξη ευφυολογημάτων, χωρίς συνθήματα κι εξάρσεις αλλά σταθερή και πιστή […]
Με σκληρό ρεαλισμό και δωρική λιτότητα (για το “ΣΚΠ” της Χριστίνας Λιναρδάκη)
Το άσπρο σκίζεται από την αιχμή του μαύρου στο εξώφυλλο του βιβλίου. Έτσι ξαφνικά και το δυσοίωνο εισβάλλει στη ζωή της ποιήτριας: Σε κάποιο πάρτι ή άλλη μάζωξη το πρόσεξε ο Παναγιώτης το ένα μάτι ήταν πιο κλειστό το βλέφαρο πεσμένο Ο οφθαλμίατρος με παρέπεμψε στον νευρολόγο κι ο νευρολόγος με κοίταξε ανήσυχος Έτσι άρχισαν […]