
Disability: Η εποχή που η νόσος ήταν ζηλευτή κατάσταση
Έχουμε συνηθίσει, στη σημερινή εποχή του ικανοτισμού και της θεοποίησης του ωραίου σώματος, ένα σώμα που νοσεί ή είναι ανάπηρο και άρα παραμορφωμένο ή μη

Έχουμε συνηθίσει, στη σημερινή εποχή του ικανοτισμού και της θεοποίησης του ωραίου σώματος, ένα σώμα που νοσεί ή είναι ανάπηρο και άρα παραμορφωμένο ή μη

Πονετική και συνταρακτική η νουβέλα αυτή του Νίκου Δαββέτα (εκδόσεις Πατάκη, 2025), βασίζεται στην καταγραφή της εκφυλιστικής επίδρασης που άσκησε το Αλτσχάιμερ στη μητέρα του,

Τα ανάπηρα άτομα περιθωριοποιούνται κατ’ αρχάς λόγω των φυσικών χαρακτηριστικών που προκρίνει ο αστικός εξορθολογισμός και η σχεδιαστική θεωρία που τον συνοδεύει. Απομονώνονται όμως περαιτέρω

Φοβάμαι Δεν κρύφτηκα απλά δεν ξέρω τι θέλουν οι άνθρωποι από μένα. Σου έχω αφήσει ένα κλειδί πάνω στο τραπέζι εσύ και μόνο εσύ μπορείς

[Γήρας] Κλείνω είναι το ρήμα που την καθορίζει τελευταία. Κλείνει επιθυμίες τη μια μετά την άλλη. Μια μόνο εμμένει, να άλλαζε σώμα. Να ξυπνούσε ένα
Εδώ θα βρείτε το βίντεο από την πρόσφατη εκδήλωση που πραγματοποιήσαμε από κοινού με την Εταιρεία Συγγραφέων και θέμα τη φροντίδα των αναπήρων/νοσούντων από τους
Για την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε cookies για αποθήκευση ή πρόσβαση σε πληροφορίες συσκευής. Η συναίνεση επιτρέπει την επεξεργασία δεδομένων όπως συμπεριφορά περιήγησης. Η άρνηση ενδέχεται να επηρεάσει λειτουργίες του ιστότοπου.