
Disability – Δύο ποιήματα της Μαρίας Γερογιάννη
Eπέτειος Τη νύχτα, πριν τη δοκιμασία σου Αγαπημένη. Κατάχαμα – δεν με είδες- Το κορμί μου να πονέσει Τον πόνο μου ν’ απλώσω Της δικής

Eπέτειος Τη νύχτα, πριν τη δοκιμασία σου Αγαπημένη. Κατάχαμα – δεν με είδες- Το κορμί μου να πονέσει Τον πόνο μου ν’ απλώσω Της δικής

Η γέφυρα Στη Χριστίνα Λιναρδάκη Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον; (Μάρκ. 16.3) Μια γέφυρα πάνω από ένα ποτάμι ή έναν γκρεμό προσφέρει δίοδο κοινωνίας. Εξαλείφει

Η Μέδουσα Γοργώ και οι ασπίδες μου Στ’ αστέρια μου Να αποσύρεται ο ήλιος ενώ περιγράφει η αφή τους συραμμένους όχθους της ακάλεστης

Η Μαρία των ανθών Πράξη 1η: ΤΟ ΚΑΡΚΙΝΑΚΙ Η θεία μου πεθαίνει. Παρακολουθώ τηλεφωνικά τις τελευταίες στιγμές της. Νέα, ειδήσεις, αφηγήσεις τρίτων. Στις 3.05 ψάχνει

…Τι μπορεί να κάνει κανείς, σκέφτεται, τίποτε απολύτως. Η απώλεια της βραχυπρόθεσμης μνήμης είναι αναπόφευκτο κομμάτι του γήρατος, κι αν τυχόν δεν ξεχνάς να ανεβάσεις

Κανείς Προσπάθησα, αλλά μάταια. Προσπάθησα ν’ ανοίξω τα μάτια αργά, όχι για να κοιτάξω, αλλά ν’ αντιληφθώ εκείνους που στέκονταν δίπλα μου. Αδύνατον. Η αναπνοή
Για την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε cookies για αποθήκευση ή πρόσβαση σε πληροφορίες συσκευής. Η συναίνεση επιτρέπει την επεξεργασία δεδομένων όπως συμπεριφορά περιήγησης. Η άρνηση ενδέχεται να επηρεάσει λειτουργίες του ιστότοπου.