Σαν σκάφανδρο Ο αυχένας μου σκάφανδρο Πώς χωράει τόσους χόνδρους; Σκοινιά τσιμέντο ταΐζουν τα πουλιά μήπως επωάσουν φωνήεντα σε φύλλα μενεξεδένια. Τηρούνται αρχές σιδερένιας πειθαρχίας.
Διώξτε το σκοτάδι Ο πατέρας μου το βράδυ σέρνει τα πόδια του από δωμάτιο σε δωμάτιο σε μιαν άγνωστη αποστολή στον διάδρομο. Βοηθήστε με, πνεύματα,
καληνύχτα Αγκαλιαστήκαμε (χρυσοί ανθοί μαράζωσαν Κι ας ήταν το χώμα υγρό Οι εποχές που χάθηκαν Δε χώρεσαν στη γλάστρα) Το φως έσβησε (όσα λουλούδια έφεραν
Θάλαμος με θέα “No bathrooms but beautiful view. […] I don’t think there’s a hospital with a better view”. Κυριάκος Μητσοτάκης, Πρωθυπουργός, Γενικό Αντικαρκινικό Νοσοκομείο
Το χρονικό του καρκίνου Στάδιο 1 Δεν μπορούσε να είναι βέβαιη καθώς κρατούσε το χέρι πάνω απ’ το κεφάλι της Όπως έλεγε το φυλλάδιο να
Η ουλή (απόσπασμα) Αντί γι’ αστέρι μια ουλή έλαμπε πάνω απ’ τη γέννησή μου οι πόνοι που δοκίμαζα στο άπηχτό μου σώμα πίσω με σπρώχναν