Καρκίνος του μαστού: Μια μαύρη, λεσβιακή, φεμινιστική εμπειρία (μικρό απόσπασμα)

Εκείνη την ημέρα έκλαψα μερικές φορές, κυρίως για ασήμαντα, όπως νόμιζα τότε, πράγματα. Τη μία φορά όμως έκλαψα απλώς επειδή πονούσα πολύ βαθιά μέσα στο στήθος μου και δεν μπορούσα να κοιμηθώ, την άλλη γιατί ένιωθα σαν κάποιος να πατάει πάνω στο στήθος μου, που δεν υπήρχε πια, φορώντας μπότες με καρφιά.

Ήθελα να γράψω στο ημερολόγιό μου αλλά δεν τα κατάφερνα. Έχουν τόσες αποχρώσεις όσα συνέβησαν μέσα μου εκείνες τις μέρες. Και απέφευγα να δεσμευτώ γραπτά, γιατί ο φωτισμός μπορεί να άλλαζε πριν ακόμα βγει η λέξη, πριν στεγνώσει το μελάνι.

Ξαναπαίζοντας τις κασέτες εκείνων των τελευταίων ημερών στο νοσοκομείο, βρήκα μόνο τη φωνή μιας πολύ εξασθενημένης γυναίκας να λέει με τεράστια δυσκολία, σχεδόν αγνώριστη:

25 Σεπτεμβρίου, τέταρτη μέρα. Τα πράγματα μπαίνουν και βγαίνουν από το σημείο εστίασής μου πάρα πολύ γρήγορα, λες και είναι ένα φλας που περνάει. Οι μέρες τώρα είναι τόσο όμορφες, τόσο χρυσαφένιες και γαλανές. Ήθελα να είμαι εκεί έξω, μέσα τους, ήθελα να είμαι χαρούμενη που είμαι ζωντανή, ήθελα να είμαι χαρούμενη για όλα αυτά για τα οποία έχω λόγο να είμαι χαρούμενη. Αλλά τώρα πονάει. Τώρα πονάει. Τα πράγματα κυνηγιούνται στο μέσα μέρος των ματιών μου και υπάρχουν δάκρυα που δεν μπορώ να χύσω και λέξεις όπως καρκίνος, πόνος και θάνατος.

Για αργότερα, δεν θέλω αυτό να είναι μια καταγραφή πένθους μόνο. Δεν θέλω αυτό να είναι μια καταγραφή δακρύων μόνο. Θέλω να είναι κάτι που να μπορώ να το χρησιμοποιήσω τώρα ή αργότερα, κάτι που να μπορώ να θυμάμαι, κάτι που να μπορώ να δώσω στην επόμενη, κάτι που να μπορώ να ξέρω πως προήλθε από εκείνο το είδος δύναμης που έχω και που τίποτα, τίποτα άλλο δεν μπορεί να την ταρακουνήσει για πολύ καιρό ή να την παραβγεί.

Δουλειά μου είναι να κατοικήσω τις σιωπές με τις οποίες έχω ζήσει και να τις γεμίσω με τον εαυτό μου μέχρι να αποκτήσουν τους ήχους της φωτεινότερης μέρας και της δυνατότερης βροντής. Και τότε δεν θα έχει απομείνει χώρος μέσα μου για αυτά που έχουν υπάρξει ήδη, παρά μόνο σαν ανάμνηση γλυκύτητας που ενισχύει αυτά που μπορεί και πρόκειται να υπάρξουν.

Audre Lorde

από το βιβλίο της Ημερολόγια καρκίνου

εκδόσεις Κείμενα, 2025

μτφρ.: Ισμήνη Θεοδωροπούλου