Το ποίημα της Δευτέρας: «Αυτοβούλως» της Μαρίας Κούρση
Αυτοβούλως Όταν πέφτει ο αέρας στη θάλασσα κάνει ένα μικρό θόρυβο Έρχονται λέξεις εχθρικές Στην ποίηση απέναντι Με μακριά τσαλακωμένα μαλλιά Στα παράθυρα με δέντρα (Στο μεταξύ) Πάνω στα πλοία της γραμμής Της τεθλασμένης του Ιουλίου Το κουβαδάκι μιας μικρής Έχει όλο το κάτασπρο νησί Χωράει και χώμα Μακρινός και παλιός Μαύρος ήλιος ανεβαίνει Στους […]
Τα ποιήματα της Δευτέρας σε πρώτη δημοσίευση είναι της Μαρίας Μαυράκη
Ο δρόμος με τα παλιά σπίτια Περπατούσα απορημένη πώς βρέθηκε τόσος κόπος ποιος πρώτος σήκωσε το χέρι και έδειξε το σπίτι που πριν απ’ όλα θα γκρεμιστεί Πώς χάσκουν έτσι τα παράθυρα ίδια πληγές με αίμα σε σώμα ταλαιπωρημένο από την αρρώστια του λεπρού Εδώ χάμω έβαζαν το σταμνί με το νερό τους, νερό γλυφό τα […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Μανταρινόφλουδες” της Κλεονίκης Δρούγκα
Μανταρινόφλουδες στη Σοφία Π. Ξεφλούδισες ένα μανταρίνι ύστερα κι άλλο κι άπλωσες φλούδες αραιά στην ξυλόσομπα. Μύρισε μνήμες το δωμάτιο θα κρυώσεις ξυπόλητη μην περπατάς τα μαθήματα τα ‘κανες; Νωπή χαρά με καταπίνει κρατώ σφιχτά τη μυρωδιά κι ύστερα περνώ κλωστή το χαμόγελο στα έρημά μου χείλη. Κλεονίκη Δρούγκα από τη συλλογή της Κουκούτσια από […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα φαντάσματα των ποιητών” του Δημήτρη Γ. Παπαστεργίου
Τα φαντάσματα των ποιητών Των ποιητών τα πνεύματα με μάτια σαν ρουμπίνια απ’ τις αιώνιες κρύπτες τους εξέρχονται τις νύχτες ψάχνοντας για ποιήματα – συνήθεια κεκτημένη απ’ τον καιρό που ώρες ξενυχτούσαν στα χαρτιά τους. Κοιτούνε σημειώσεις, τρυπώνουν στο διαδίκτυο ή ορνιθοσκαλίσματα πασχίζουν να ερμηνεύσουν: Τι έγραψε ο καθηγητής σε κάποιο διάλειμμά του, ο ξιπασμένο […]
Το ποίημα της Δευτέρας: [Οι γυναίκες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ λένε: “Μωρό μου”] της Άννας Ξανθοπούλου
[άτιτλο] Οι γυναίκες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ λένε: “Μωρό μου”. Το απευθύνουν άκεφα συνήθως σε άλλες γυναίκες -στα κορίτσια των φούρνων, των σουπερμάρκετ, στα κομμωτήρια- με εκείνη τη βαριά μπάσα φωνή που τις χαρακτηρίζει, χωρίς ίχνος ερωτισμού ή υποψία συμπάθειας, για την ακρίβεια, χωρίς κανένα απολύτως συναίσθημα. Με κείνη τη βαριά φωνή που ταιριάζει στους […]
Το ποίημα της Δευτέρας: [Κάποιες φορές] του Βασίλη Καψή
[άτιτλο] Κάποιες φορές τα βουνά εξαφανίζονται από τον ορίζοντα. Η θάλασσα ανεβαίνει ψηλά και οι βάρκες φτάνουν μέχρι τον ουρανό μη μπορώντας να αντισταθούν στην άνωση της ατμόσφαιρας. Βασίλης Καψής από τη συλλογή του Τονική μετάθεση εκδόσεις Βακχικόν 2026
Το ποίημα της Δευτέρας: “Μα αργεί και αυτή η άνοιξη” της Δήμητρας Παλαπάνη
Μα αργεί και αυτή η άνοιξη Ονειρεύτηκε να πετάξει πάνω από το συρματόπλεγμα. Μα ήταν πολύ σφικτά δεμένος. Σαν φίδι κρεμόταν με το παλιό του δέρμα γεμάτο φλύκταινες και ζάρες. Αργούσε και εκείνη η Άνοιξη να έρθει να γλείψει το παλιό και να γεννήσει νέο. Ονειρεύτηκε να ανοίξει τα παράθυρα του σκοτεινού κελιού του και […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Προφήτου Ηλία” του Θωμά Ιωάννου
Προφήτου Ηλία Όπου κι αν σπάσεις, όσον κι αν σπάσεις, θα ‘ρθώ, καλέ μου, για να σε μάσω. Ηλίας Λάγιος Μητρώο αρρένων Άρτης· άρτιος αριθμός Κι όταν την κλάση μου καλέσανε Αντί να δώσω τέλος ιδιόχειρο στην Πρέβεζα Που ήτανε σε απόσταση βολής Με πήρε βάρος περιττό ο Άραχθος Και με κατέβασε στων Αθηνών το […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Ο μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος” της Ραφαέλας Χαμπίπη
Ο μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος Λεύκανση Στείρωση Βιοποικιλότητα τέλος Νεκροταφείο Το Παγκράτι κρατάει ακόμα στον δρόμο τα είδη συνυπάρχουν καλημερίζονται πολύγλωσσα επιβιώνουν παράλληλα Σου κρατάω την πόρτα να περάσεις κρατάς σουηδικό συναρμολογούμενο καναπέ να σε βοηθήσω να τον στήσεις; θα φωνάξεις μάστορα, λες, εσύ δεν έχεις ιδέα Ο τρελός της γειτονιάς δεν είναι παρά ένα παιδί […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Μετάγγιση” της Άννας Λιανού
Μετάγγιση Μιλώ στα ράμματα στις φτέρνες σου αν μπω από τη γλώσσα σου την άλω θα στραγγίσω εκεί εσύ εγώ μικρό φωνήεν γάργαρο στο δέλτα της χορδής σου. Άννα Λιανού από τη συλλογή της Γράμμα από τα δάση εκδόσεις Περισπωμένη, 2024