Σε πρώτη δημοσίευση: “Η καλοσύνη των ξένων” της Νόνης Σταματέλου
Η καλοσύνη των ξένων “Αγαπήθηκα πολύ και ζεστά” μου είπε, όταν απόρησα που είναι μόνη, ωραία γυναίκα κι ερωτεύσιμη. “Με τον Άντριου ζήσαμε έναν μεγάλο έρωτα στη Νέα Υόρκη, όπου έμεινα δέκα χρόνια. Στην Ελλάδα ήρθα παρά τη θέλησή μου και παντρεύτηκα έναν άνθρωπο που με τραυμάτισε σωματικά και ψυχικά, η οικογένειά μου δεν ήταν […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Απλώνω τα ρούχα” του Γεράσιμου-Νικόλα Μυλωνά
Απλώνω τα ρούχα Στη μητέρα μου Απλώνω τα ρούχα σου τα τελευταία Δεν έχει μείνει κάτι άλλο να πλυθεί Μόνο το πρόσωπό μου και η στάχτη σου στη θάλασσα. Γεράσιμος-Νικόλας Μυλωνάς
Σε πρώτη δημοσίευση: “Η σπηλιά του λύκου” της Ολυμπίας Θεοδοσίου
Η σπηλιά του λύκου Η σιωπή κατοικεί στην σπηλιά του λύκου, εκείνος την ταΐζει σάρκες φεγγαριού, της κουβαλά βρόχινο νερό και της αφηγείται ιστορίες νεκρών ποιημάτων. Κάθε πανσέληνο, την τραβάει έξω από την σπηλιά για να σπείρει φόβο, το νωπό χώμα απορροφά γρήγορα τον σπόρο και ο χρόνος διαλαλεί πως στα μάτια του ανθρώπου ανθίζουν […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Διάλειμμα” της Κατερίνας Καρασούλα
Διάλειμμα Κυλά ο χρόνος πούπουλο φτερού, αποζητά ανάπαυλα δραστηριοτήτων, περιεργάζεται με αγωνία την ώρα του διαλείμματος. Φευγαλέο συναίσθημα χαράς, διακοπή απ τα συνηθισμένα, ελεύθερες στιγμές μικρής διάρκειας. Ξεφεύγει ο λογισμός, φωτεινές εξάρσεις, διανοητική διαύγεια, ανεκτίμητη ξεκούραση. Διάλειμμα στη ζωή ο θάνατος διάκενο άγνωστο, ίσως κι αυτός να διαρκεί προσωρινά.
Σε πρώτη δημοσίευση: [Το φεγγάρι κοίταξε απορημένο] της Ξανθής Μηλίγγου Γκλεζάκου
[άτιτλο] Το φεγγάρι κοίταξε απορημένο. Στράφηκε στ’ αστέρια και τα ρώτησε: κουράζεται ένας άγγελος; Το ίδιο ρώτησε κι ένα παιδί τη μάνα του, με φωνή γεμάτη αγωνία: — Δεν κουράζονται οι άγγελοι; Όχι, απάντησε εκείνη. Κλαίνε μόνο. Κλαίνε τις νύχτες, γιατί γίνονται όλο και πιο λίγοι. Πώς να προλάβουν; Πόσα μικρά κορμιά να σκεπάσουν τα […]
Disability: “Του φροντιστή” της Χριστίνας Λιναρδάκη
Του φροντιστή Σαν ανεξήγητη σκιά μ’ ακολουθείς κρέμεσαι με δύναμη από πάνω μου κι απ’ τα μανίκια με τραβάς ρούχο να μη μου μείνει. Τόσο πολύ που μόνη θάβομαι κι ούτε να βγω απ’ τη γη πια θέλω. Γιατί όλα τα’ χασα ζωή, παρέες, φιλίες. Είν’ τόσα χρόνια που πια δεν είμαι εγώ είμαι η […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Τρίστιχα της πλάκας” του Κωνσταντίνου Μαρκογιάννη
Τρίστιχα της Πλάκας Αίμα πρέπει να φτύσεις για να γραφτεί το ποίημα. Δεν είσαι δα και φλώρος! Μέρα μουντή και ανιαρή… Λες κάτι εξαίσιο να συμβεί; Πέσε καλύτερα για ύπνο! Ο δρόμος αδιέξοδος. Προσπάθησε ξανά… Υπάρχει μονοπάτι! Εσύ που τους νεκρούς ξυπνάς και ιερείς ταράζεις… Δεν είσαι πια παρθένα! Γλεντζές ήσουνα […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Στις γιορτές” της Μαρίας Σταθέα
Στις γιορτές Στις γιορτές που θα ’ρθούνε να ακούς τις ειδήσεις, παιδί μου Βλέπεις τα πάντα εκεί Γιορτινή την καταστροφή Την απανθρωπιά στολισμένη Έγκλημα κι έννομη βία χρωματιστά Επίσημη την αηδία με κύρος Μην ξεχνάς στις γιορτές να γιορτάζεις μαζί τους Έχουν όλα μία λαμπρότητα τα Χριστούγεννα και στολίδια που λαμπυρίζουν Υποχωρήσεις και συμβιβασμοί Τα […]
Disability: “Λευκή καρδιά από λεύκη” της Πωλλέτας Ψυχογυιοπούλου
Λευκή καρδιά από λεύκη Λευκό περίγραμμα ζωγράφισε τα χειλη της την ξένισε το λευκό. Σιγά σιγά, η λευκότητα απλώθηκε παντού γεωγραφικά σχήματα αποτυπώθηκαν στο κορμί της. Κοίταξε ψηφιακούς χάρτες, σκέφτηκε πινέζες να βυθίσει στο κορμί της, να ταξιδέψει σε χώρες μακρινές… Μα τα μάτια όλων καρφωμένα στις πόλεις της έκαναν το ταξίδι αδύνατο. Ο οίκτος […]
Disability: “Το κρυφτό” της Πηνελόπης Αλεξίου
Το κρυφτό Σκλήρυνση σου κρύβομαι σαν το μικρό παιδί που στριμώχνεται πίσω από τον καναπέ όσο η μαμά κάνει – τάχα – πως το ψάχνει κι ενώ ξέρει που βρίσκεται κάνει – τάχα – πως δεν το βλέπει το αφήνει να κερδίσει το γύρο κι ύστερα φυλάει ξανά Σκλήρυνση άσε με να κρυφτώ πίσω από […]