Σε πρώτη δημοσίευση: “Κόκκινο υφάδι” της Νίκης Μισαηλίδη
Κόκκινο υφάδι Το φόρεμα του έρωτα υφαίνω προσεκτικά, υφάδι το υφάδι, κλωστή την κλωστή στο χρώμα του κόκκινουˑ φως στο φεγγάρι. Με τα μαργαριτάρια του ουρανού έπαιζα κρυφτό και κυνηγητό, κι οι ανεμώνες πλεγμένες σε στεφάνι καθρεφτίζονταν στη θάλασσα. Αντίσταση στον άνεμο, στη θύελλα της σιωπής, στο μαύρο και στο γκρι, κάθε φως αγκάλιαζε τη […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Μισό” της Κατερίνας Καρασούλα
Μισό Μισό κορμί περιφέρεται ακούραστο, το βλέπεις ολόκληρο, το άλλο μισό χαμένο σε όνειρο. Μέσα σ ένα λεπτό μοιράστηκε εσκεμμένα, εκδικητικά, παράλογα. Είναι η παύση ενός κορμιού που έμεινε μόνο. Πόδια μηχανικά, βλέμμα κενό, ούτε θλίψη,ούτε χαρά. Χαμόγελο καρικατούρα, ένας παλιάτσος θα το ζήλευε. Αγωνίστηκες να ενώσεις τα δύο ημισφαίρια, ικέτεψες, γονάτισες, ρεζιλεύτηκες. Τώρα πια […]
Σε πρώτη δημοσίευση, τέσσερα ποιήματα του Πασχάλη Κατσίκα
ΠΡΑΣΙΝΑ ΟΝΕΙΡΑ Σκύβω να πιώ νερό από το λάστιχο Τα δάχτυλα ποτίζω των ποδιών μήπως πετάξουν ρίζες Ρίχνω και στις παλάμες Από εκεί, κλαδιά και μάτια περιμένω να ανθίσουν Στο τέλος βρέχω το κορμί το φαλακρό μου μέτωπο μουλιάζω Φευ! Όπως ο άνυδρος ποιητής όταν βρεθώ κάτω απ’ τη γη ο σπόρος μου όνειρα πράσινα […]
“Γελεκτζήδες” της Πωλλέτας Ψυχογυιοπούλου – ένα επετειακό διήγημα σε πρώτη δημοσίευση
Νύχτα βαριά, νύχτα δίχως ανάσα και όνειρα. Ξημέρωνε Σάββατο, 10 Απριλίου 1826. Ο Λάμπρος πετάχτηκε από το στρώμα του και άρχισε να απαγγέλλει τον Θούριο. Η νύχτα είχε πια χλομιάσει· το ξημέρωμα πλησίαζε. Άδραξε το κονδύλι και χάραξε σε ένα κομμάτι ξυλοκάρβουνο τους αγαπημένους του στίχους: «ο κόσμος να γλυτώση απ’ αυτήν την πληγή, κι […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Ορφέα σε ψάχνει η μαμά σου” του Κώστα Κρεμμύδα
Ορφέα σε ψάχνει η μαμά σου Che farò senza Orfeo… ―Δεν με ψάχνει, σου λέω… ―Ορφέα Σε ψάχνει η μαμά σου ―Μαμά, με ψάχνεις; ―Πάντα θα σε ψάχνω παιδί μου… Η φωνή της Μαρίας στο λιμπρέτο μιας όπερας Το κοινό ανήσυχο στις καρέκλες του Κάποιοι θα βήξουν αμήχανα και προληπτικά Οι κόμποι πρέπει να λύνονται […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Κλειώ” της Ισμήνης Κωνσταντοπούλου
Κλειώ Το σπίτι της Κλειώς ήταν χτισμένο σε μια χαμηλή πλαγιά ενός από τα πιο μεγαλοπρεπή βουνά της Ελλάδας, τον Ταϋγετο, και αγνάντευε τον Μεσσηνιακό κόλπο με τις ομορφιές του και τα μοναδικά του ηλιοβασιλέματα. Ήταν πανέμορφο. Φιλικά δεμένο με το περιβάλλον και φιλόξενο. Το εσωτερικό του ήταν εξοπλισμένο με όλους τους θησαυρούς της σύγχρονης […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Η καλοσύνη των ξένων” της Νόνης Σταματέλου
Η καλοσύνη των ξένων “Αγαπήθηκα πολύ και ζεστά” μου είπε, όταν απόρησα που είναι μόνη, ωραία γυναίκα κι ερωτεύσιμη. “Με τον Άντριου ζήσαμε έναν μεγάλο έρωτα στη Νέα Υόρκη, όπου έμεινα δέκα χρόνια. Στην Ελλάδα ήρθα παρά τη θέλησή μου και παντρεύτηκα έναν άνθρωπο που με τραυμάτισε σωματικά και ψυχικά, η οικογένειά μου δεν ήταν […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Απλώνω τα ρούχα” του Γεράσιμου-Νικόλα Μυλωνά
Απλώνω τα ρούχα Στη μητέρα μου Απλώνω τα ρούχα σου τα τελευταία Δεν έχει μείνει κάτι άλλο να πλυθεί Μόνο το πρόσωπό μου και η στάχτη σου στη θάλασσα. Γεράσιμος-Νικόλας Μυλωνάς
Σε πρώτη δημοσίευση: “Η σπηλιά του λύκου” της Ολυμπίας Θεοδοσίου
Η σπηλιά του λύκου Η σιωπή κατοικεί στην σπηλιά του λύκου, εκείνος την ταΐζει σάρκες φεγγαριού, της κουβαλά βρόχινο νερό και της αφηγείται ιστορίες νεκρών ποιημάτων. Κάθε πανσέληνο, την τραβάει έξω από την σπηλιά για να σπείρει φόβο, το νωπό χώμα απορροφά γρήγορα τον σπόρο και ο χρόνος διαλαλεί πως στα μάτια του ανθρώπου ανθίζουν […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Διάλειμμα” της Κατερίνας Καρασούλα
Διάλειμμα Κυλά ο χρόνος πούπουλο φτερού, αποζητά ανάπαυλα δραστηριοτήτων, περιεργάζεται με αγωνία την ώρα του διαλείμματος. Φευγαλέο συναίσθημα χαράς, διακοπή απ τα συνηθισμένα, ελεύθερες στιγμές μικρής διάρκειας. Ξεφεύγει ο λογισμός, φωτεινές εξάρσεις, διανοητική διαύγεια, ανεκτίμητη ξεκούραση. Διάλειμμα στη ζωή ο θάνατος διάκενο άγνωστο, ίσως κι αυτός να διαρκεί προσωρινά.