Το ποίημα της Δευτέρας “Η αυλή των χαμένων θαυμάτων” της Ελένης Αρτεμίου-Φωτιάδου
Η αυλή των χαμένων θαυμάτων, της Ελένης Αρτεμίου-Φωτιάδου Να είχαμε πέντε φιλιά και δυο αγκαλιές ευλογημένες από μυστικό θεό μας Και το κρασί να μην τελειώνει Γιατί η δίψα είναι πάντοτε λυγμός στον ουρανίσκο Και η μέθη θέλει κάτι κόκκινο για να κρατάει γαλανό τον δρόμο Το πρωί με πλούσια λόγια Ως το βράδυ […]
Το ποίημα της Δευτέρας – “Το νυστέρι” της Βάννας Πασούλη
ΤΟ ΝΥΣΤΕΡΙ Στις σκάλες των μαλλιών μου είναι πλεγμένα κάποια φεγγάρια του καλοκαιριού ακόμα παγιδευμένα στα χτενάκια μου. Με τον αγέρα του χειμώνα γλιστρούν ηδονικά απ’ τον αυχένα ως τη ραχοκοκκαλιά ανασαλεύοντας πόθους νεκρούς μνήμες και πρόσωπα. Το καλοκαίρι, που ανυποψίαστα έκρυψε το νυστέρι του στα ρούχα μου κυλάει δήθεν αδιάφορα ανάμεσα […]
“Στον πυθμένα των πραγμάτων” της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη
«Εκεί, στον πυθμένα των πραγμάτων, όπου όλα είναι απύθμενα» Η μεταφράστρια και ποιήτρια Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζει στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό ποίηση από την Σουηδία. Έχουν προηγηθεί το συλλογικό έργο «Δέρμα από πεταλούδες» (εκδόσεις Intellectum, 2018) και η ανθολογία ποιημάτων της βραβευμένης ποιήτριας Γιλά Μοσάεντ «Μου δίνεις την ελευθερία να […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Τσουκνίδα στην άσφαλτο” της Ανθής Θεοχάρη
Τσουκνίδα στην άσφαλτο Πλήξη, εμμονή, σπασμωδικές κινήσεις Η σιωπή σου ένας ουρανός-μαχαίρι Φιλιά στα δόντια Βγάλτε τα κουδούνια απ’ τα διαμερίσματα και βάλτε τα στα τραγιά Τα περιστέρια στον φούρνο Οι καλόγριες έχουν περίοδο το καλοκαίρι Λίγη κλεμμένη καύλα από «Μέγα Ανατολικό» Η σκόνη μπήκε σε κονσέρβα Οι σόλες λιώσανε· στον δρόμο έχει τσουκνίδες Ακόμα […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Πρώτο ραντεβού” της Νόα Τίνσελ
Πρώτο ραντεβού Θα έρθω με καθυστέρηση. Μη με πεις λυσσάρα Θα περιμένεις με τη σιγουριά αυτού που θα γαμήσει Θα κάνω ότι δεν το πρόσεξα. Θα διαλέξω σαλάτα και λευκό κρασί. Εσύ Αντρική μπριζόλα Θα μου πεις για δουλειά. Κάνεις καριέρα Διευθύνεις. Περίπλοκα πράγματα που δεν καταλαβαίνω Όταν λες όχι, έχεις πυγμή. Όταν λέω όχι, […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Τα ποιήματα βρίσκουν μονάχα τους φαροφύλακες” της Ειρήνης Παραδεισανού
Τα ποιήματα βρίσκουν μονάχα τους φαροφύλακες Τα ποιήματα γράφονται στη ρωγμή του μετώπου ανθρώπων που γεννήθηκαν λειψοί, μα δεν το ξέραν γιατί τους βρήκε η συμφορά στη μήτρα και βάζαν τα χέρια ασπίδα στον κύκλο που τους βάραινε το στέρνο. Τα ποιήματα βρίσκουν μοναχά τους φαροφύλακες. Στέκουν στα ραγισμένα δωμάτια με τα δάχτυλα σκάφτουν […]
Σφηνάκια του Ιούνη
«Παρασπόρος και άλλες ιστορίες» του Γιάννη Δίγκα Σε αυτό το νέο του βιβλίο διηγημάτων, ο Γιάννης Δίγκας παρουσιάζει και πάλι ενσταντανέ της καθημερινότητας που εξελίσσονται πότε αναμενόμενα (όπως π.χ. στο διήγημα «Κακό σημάδι») και πότε αναπάντεχα (π.χ. στο «Παρασπόρος»). Η ματιά που ρίχνει στα γεγονότα είναι οξείακαι η επιλογή του τι θα παρουσιάσει καίρια για […]
“Εξωτικά είδη” της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου
Στα Εξωτικά είδη, τη νέα ποιητική συλλογή της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου, το καλοκαίρι του έρωτα δεν σταματά, αλλά προεκτείνεται στη μνήμη και αναγεννιέται πάλι με τα φτερά της φαντασίας μέσα από τόπους και εποχές πλημμυρίζοντάς την με μια φευγαλέα αίσθηση ευτυχίας, γίνεται ένα αέναο (θ)έρος. Η ποιήτρια από την πρώτη κιόλας στιγμή δηλώνει τη διάθεσή της […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Στ(ρ)έλλα” της Χριστίνας Οικονομίδου
Στ(ρ)έλλα Ας ξεμπερδεύουμε επιτέλους μ’ ετούτο το σαρκίο που σωρεύει αγωνίες κι ενοχές, κάμαρες άδειες από πόθο (μαυσωλεία μιας κανονικής ζωής). Κι αν ό,τι έπεται προϋποθέτει ό,τι προηγήθηκε αν μας ονοματίζει μόνο ο αγέρας που λυσσομανά αφού, έτσι κι αλλιώς, προστακτικά μας ξεγυμνώνει αποκαλύπτοντας ανυπεράσπιστες τις ρίζες μας. [Θέλω να πω, τα μάτια σου […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Τα παράθυρα θροΐζουν στον αέρα” του Φάνη Παπαγεωργίου
Τα παράθυρα θροΐζουν στον αέρα Τα κύματα κάθε λογής Μεταφέρουν στους θαλάμους τους Κάθε είδους επιβάτη Να επινοεί διαρκώς μια ιστορία Αυτό το λέμε ηχητική και άλγος Γιατί, βεβαίως, πρόκειται για ιστορίες πόνου Έρχονται σαν λυγμοί από τα παράθυρα Εκείνα τα κουβούκλια στεναγμών Κοριτσίστικες κραυγές από τις τέντες Εκείνα τα προικιά που έμειναν θαμμένα […]