Τα σφηνάκια του Ιούνη (για τρία βιβλία)

«Τσίχλες ταξιδίου» του Μάκη Τσίτα (ISBN: 978-618-034-816-3) Δεκαεννιά ανισοβαρή διηγήματα συναποτελούν τη συλλογή αυτή του Μάκη Τσίτα (εκδόσεις Μεταίχμιο, 2026) που πειραματίζεται μεταξύ στιλ, δομής και γλώσσας. Έτσι, ορισμένα διηγήματα είναι διαρθρωμένα ως διάλογοι (π.χ. το εναρκτήριο «Βάλε τη ζακέτα σου» ή «Η εκδήλωση»), κάποια με έντονη θεατρική συνιστώσα (π.χ. «Ιστορία σε δώδεκα πλάνα») άλλα […]

Το ποίημα της Δευτέρας: [‘Εχωσα όλα τα βάσανα] της Γιλά Μοσάεντ (μετάφραση Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη)

Άτιτλο Έχωσα όλα τα βάσανα στη βαλίτσα Έναν μικρό ήλιο δεμένο στο ύφασμα της γιαγιάς Η Άνοιξη έσταζε σαν βροχή όταν φτάσαμε Όλοι ήταν στο δάσος Έψαχναν κάτι να λατρέψουν Εσύ στεκόσουν κάτω από ένα αγουροξυπνημένο δέντρο Ψιθύριζες Τώρα ξαναγεννιόμαστε   Γιλά Μοσάεντ μτφρ. από τα σουηδικά: Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη από το ποιητικό βιβλίο Αργοπορούν οι […]

Ένα εστιακό σημείο στην ποιητική συλλογή “Η καλοσύνη διαχωρίζει τη μέρα από τη νύχτα” της Marija Dejanović (ISBN: 978-618-5463-49-6)

Γεννημένη στην πόλη Prijedor της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης το 1992, η Marija Dejanović ξεπήδησε μέσα από τις φλόγες του πολέμου της Βοσνίας. Σ’ αυτό το σημείωμα θα ασχοληθούμε με το ποίημα «Το διαβατήριο» από την τρίτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Η καλοσύνη διαχωρίζει τη μέρα από τη νύχτα» (μτφ. Irena Gavranović Lukšić, Θράκα, 2023). Το ποίημα […]

Το ποίημα της Δευτέρας: [έστω] τ@ CAConrad (μετάφραση: Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη)

[άτιτλο] έστω μία μόνο νίκη στο καζίνο της αμερικής πρέπει να μάθεις να ντύνεσαι για να τρως πιο λίγο ξύλο μετά τον βιασμό κ τον φόνο του φίλου μου σταμάτησα τον χορό άρχισα να τρώω μέχρι που κουβαλούσα πάνω μου το βάρος του κι έσερνα παντού τη μια ωραία μέρα μετά την άλλη στο σκοτάδι […]

“Εραστής” της Ada Limón

ΕΡΑΣΤΗΣ Ήρεμο φως μπαίνει ορμητικό από το παράθυρο, απαλές αιχμές του κόσμου, θολωμένες από την υγρασία, η φωλιά ενός σκίουρου ψηλά πάνω στον σφένδαμο. Θέλω να διαμαρτυρηθώ σε όποιον είναι υπεύθυνος. Όλο τον χρόνο έλεγα, Ξέρεις τι είναι αστείο; Και μετά, Τίποτα, τίποτα δεν είναι αστείο. Κι αυτό με κάνει να γελάω με έναν τρόπο […]

Όταν καίω τον παλιό χρόνο

Όταν καίω τον παλιό χρόνο Οι επιστολές καταπίνονται σε δευτερόλεπτα. Σημειώματα που φίλοι έδεσαν στο πόμολο της πόρτας, διάφανα πορφυρά χαρτιά, καίγονται σαν φτερά νυχτοπεταλούδας, παντρεύονται τον αέρα. Ένα μεγάλο μέρος οποιουδήποτε έτους είναι εύφλεκτο, λίστες με λαχανικά, ατελή ποιήματα. Κεχριμπαρένια περιδινούμενη φλόγα των ημερών, τόσο μικρή είναι μια πέτρα. Εκεί που κάτι ήταν και […]

Τα σφηνάκια του τέλους του χρόνου (για τρία βιβλία)

Οι πολλαπλοί φωταγωγοί της ζωής (για το ποιητικό βιβλίο “Φωταγωγός” της Βασιλικής Σπηλιώτη, ISBN: 9786182111062) Άραγε, ποιο θα μπορούσε να είναι το καλύτερο σύμβολο για τη ζωή; Εκείνο το σημάδι-τοτέμ εκείνο που οριοθετεί λεκτικά και πραγματιστικά όλη αυτή την ελπίδα που κρύβεται μέσα στα πιο βαριά και έντονα σκοτάδια μας; Κάτι που μέσα στη χωρική […]

Πρελούδιο των Χριστουγέννων

Πρελούδιο των Χριστουγέννων Ω μικροί ψύλλοι στικτού φωτός όλοι στον χορό του διαστήματος Ω παχιά δέντρα πράσινα σκιερέ λειμώνα Ω φωτεινή αγριόγατα και δρόμε του χειμώνα Έξαρση αμοιβάδων του κόκορα φολίδα περούκα από την Κίνα και κάλτσα με λωρίδα Μπανάνα στο γκριλ που σπάει τις πόρτες άοσμοι ασβοί λατρευτικοί σαν πότες Και πάτοι των γιορτινών […]

Μετάφραση: ένα ποίημα της Λιθουανής ποιήτριας Ντάιβα Τσεπαουσκάιτε (απόδοση: Σωτήρης Σουλιώτης)

Στην κόρη μου Τόσα πράγματα ήθελα να σου δείξω, να σου γνωρίσω τα πιο στοιχειώδη σωματίδια, να σου εξηγήσω την παγκόσμια τάξη, να σου αποκαλύψω τους μυστικούς κώδικες, να σου κληροδοτήσω κειμήλια, παραδόσεις και στερεότυπα. Συνέχεια επαναλαμβάνω – κοίτα, κοίτα, κοίτα. Κοίτα, εκεί είναι ένα λιβάδι, το βάθος του είναι ως το πηγούνι όταν το […]