Το ρίγος της λέξης και του σώματος στο «Υπερώο» του Γιώργου Κατραούρα (για το βιβλίο του “Τρέμω στο υπερώο” με ISBN 9786185739577)
Ο Γιώργος Κατραούρας, στην τρίτη ποιητική συλλογή του με τίτλο «τρέμω στο υπερώο» (εκδόσεις Περισπωμένη, 2024), μορφοποιεί το υψηλό της ποίησης ως ψυχική δόνηση που τον σείει συθέμελα, καθώς ο υπαρξιακός τρόμος διυλίζεται από σωματικές εντάσεις. Το υπερώο -ο εξώστης σε χώρους θεάματος ή θρησκευτικής λατρείας- αποτελεί πεδίο θέασης των γεγονότων ή, εν προκειμένω, του […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Ανοίκεια” της Κατερίνας Καρασούλα
Ανοίκεια Δύσκολους καιρούς εισπράττω ανόρεχτα. Πώς μυρίζουν; Tην ευωδία της άνοιξης στην απογοήτευση, το αεράκι της τραγουδισμένης θάλασσας στο δάκρυ, το απαλό άγγιγμα στον πόνο, την αποξηραμένη ανθοδέσμη στην αγάπη, την μυρωδιά του σπιτιού στη μοναξιά. Δεν μυρίζει εδώ πια καλούς ανθρώπους.
«Περιποιήτρια νύχτας» της Φωτεινής Βασιλοπούλου (ISBN: 978-618-208-198-3)
Η πιο πρόσφατη αυτή συλλογή της Φωτεινής Βασιλοπούλου που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Κουκκίδα είναι αφιερωμένη στη μνήμη της μητέρας της και πραγματεύεται γεγονότα που αφορούν την τρίτη ηλικία με συγκινητική ευαισθησία αλλά και ανατριχιαστικό ρεαλισμό που ενίοτε φτάνει στην ωμότητα. Μιλώντας για την τρίτη ηλικία, η ποιήτρια υποχρεωτικά μιλά και για το τραύμα […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Μελαγχολική αργία” της Αρίστης Τρεντέλ
Μελαγχολική Αργία Στον Γ. Β. Παρασκευή σήμερα και Μεγάλη μάλιστα αργία στην Αλσατία χάρη στην Ιστορία λαμπρή γιορτή η Πασχαλινή εδώ και εκεί Καλή Ανάσταση έτσι την ξάφνιασε από εκεί την είχε εντελώς ξεχάσει μαζί με το μυστήριο της ζωής και τη λέξη μαζί Αγία Παρασκευή εδώ στο τηλέφωνο είχε πει μα […]
Το ποίημα της ημέρας της μητέρας: “Μητέρα” της Μαρίας Γεωργαλά-Καρτούδη
Μητέρα Κι εγώ που νόμιζα πως ήσουν φυλλωσιά. Ένα ζεστό φαΐ μια κρύα νύχτα. Το ξεπροβόδισμα στην ανηφόρα. Στέρεη γέφυρα σε μανιασμένο ρέμα. Σκιά του γίγαντα, οι Άλλοι να φοβούνται. Κι εγώ που νόμιζα πως ήσουνα το μέλι, πάνω σε γόνατο που έκλαιγε γδαρμένο. Πανί βρεγμένο σε μέτωπο που καίει. Τζάκι φλογάτο να τρώει αγωνίες. […]
“Η κούκλα της σελήνης” της Σοφίας Τριανταφυλλίδου (ISBN: 9786185845827)
Το βιβλίο της Σοφίας Τριανταφυλλίδου «Η Κούκλα της Σελήνης» (εκδόσεις ΑΩ, 2026) παραπέμπει σε ένα αλληγορικό ψυχογράφημα. Οι τριάντα ιστορίες συνθέτουν ένα ιδιότυπο ατελιέ μέσα στο οποίο ζωντανεύει «ένας παράδοξος κόσμος όπου η φαντασία και η πραγματικότητα έχουν συγχωνευτεί» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο ομότιτλο διήγημα της συλλογής (σελ. 81). Τα κείμενα δεν ακολουθούν τους κανόνες […]
“Μόνο το φίδι αλλάζει δέρμα” του Νίκου Ψαρινόπουλου (ISBN: 9786182081822)
Πρόκειται για την πρώτη ποιητική συλλογή του Νίκου Ψαρινόπουλου (εκδόσεις Κουκκίδα, 2025). Ο συγγραφέας, ο οποίος μέχρι πρότινος έγραφε διηγήματα με λόγο μεστό, ύφος ρεαλιστικό και ήρωες καθημερινούς ανθρώπους, θέλησε να δοκιμαστεί σε ένα άλλο είδος λόγου, την ποίηση, μάλλον πιο απαιτητικό, μάλλον δυσκολότερο. Η ποίηση βάσει των συμβάσεων είναι απομακρυσμένη από τον ρεαλισμό. Η […]
«Εγκαταλείψεις» της Άννας Αμπατζόγλου (ISBN: 9789604083732)
Ο έρωτας και η διάψευση των προσδοκιών στην ποιητική συλλογή Εγκαταλείψεις (Αθήνα 2025, Εκδόσεις Εκάτη) της Άννας Αμπατζόγλου διαπερνά όλες τις ενότητες, ιδιαίτερα την τελευταία, η οποία φέρει τον τίτλο ολόκληρης της συλλογής. Το συναισθηματικό στοιχείο δεν είναι μονοδιάστατο και δεν προκαλείται αποκλειστικά και μόνο, φυσικά, από τον έρωτα. Παρατηρείται ότι εξελίσσεται από την απογοήτευση […]
Ένα ποίημα για την Πρωτομαγιά: “Η δοξασία της παπαρούνας” του Δήμου Χλωπτσιούδη
Η δοξασία της παπαρούνας (αποσπάσματα) ποτέ οι τάφοι δεν μου φάνηκαν τόσο άσπροι, ποτέ τα κυπαρίσσια τόσο πένθιμα. περιστοιχισμένοι από αθώους κρατήσαμε στη χούφτα μας μια άνοιξη νιογέννητη, βάλαμε τις μάσκες και μοιράσαμε το κλειδί, αφήνοντας τη θάλασσα να μπει απ’ τα κάγκελα. με κραυγές μπλεγμένες ακούγαμε την ιστορία της παπαρούνας, που ξεπλένεται από το […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Χαμένες λέξεις” της Αλεξάνδρας Κερασαρίδη
Χαμένες λέξεις Χάθηκαν οι λέξεις Οι περισσότερες σκόρπισαν στον άνεμο πουλιά τρομαγμένα Κάποιες χώθηκαν στη γη μικρά χαρακώματα έσκαψαν απ’ τις ρίζες γύρω των φυτών Όσες ήξεραν κολύμπι κι είχαν τη σπάνια ικανότητα των αμφίβιων προτίμησαν να βυθιστούν στης θάλασσας τη μήτρα. Βουβό τώρα το στόμα. Πώς να γράψω; Αλεξάνδρα Κερασαρίδη