Το ποίημα της Μεγάλης Παρασκευής: «Ο κύκλος της βίας» της Αθηνάς Αραπάκη
Ο κύκλος της βίας Η ελληνική γλώσσα Είναι αρκετά πλούσια. Με δυο λέξεις Και σχήματα λόγου Κυρίως συνεκδοχικά Μπορεί Και ξεπλένει Το αίμα Απ’ τα πτώματα των κοριτσιών Καλύτερα και απ’ τη βροχή. Υστερεί βέβαια κάπως Στο κομμάτι της Λεξιπλασίας. Αδυνατεί Να βρει Νέα λήμματα Για τις μάνες Που παύουν να ‘ναι μάνες […]
Το ποίημα της Μεγάλης Πέμπτης: «Φωτάκι νυκτός» της Μάρσιας Ισραηλίδη
Φωτάκι νυκτός θα έλεγε κανείς πως μεγαλώνοντας δεν θα το είχες δίπλα έστω στον διάδρομο όμως αν το σκεφτείς όσο και αν μεγαλώσεις το απόλυτο σκοτάδι δεν σταματά να σε φοβίζει ίσα ίσα πλέον το βλέπεις πιο συχνά και πιο κοντά σε κάνει και παγώνεις όμως πριν πέσεις μάζεψε τις […]
Το ποίημα της Μεγάλης Τετάρτης: «Αγριολούλουδα» του Ντίνου Σιώτη
Αγριολούλουδα Εκεί που έγινε το τραγικό δυστύχημα θα φυτρώσουν αγριολούλουδα, μικρά καρφιά καμένα που θα καρφώνουν τις ράγες του τρένου, θα πυρώνουν το βλέμμα των μηχανοδηγών, από μέσα τους θα ανθίζει σκοτεινός ο θάνατος Ντίνος Σιώτης από την εκτός εμπορίου συλλογή του Ω Τέμπη O Mores (Κοινωνία των δεκάτων, 2023)
Το ποίημα της Μεγάλης Τρίτης: «[Όταν μεσάνυχτα]» του Δημήτρη Πέτρου
Όταν μεσάνυχτα σε δρόμο αγροτικό βρεθείς κι ακούσεις φωνή αγνώστου να σε καλεί με τ’ όνομά σου μη γελαστείς απάντηση μη δώσεις και κοίταξε προσεκτικά αέρινη πομπή να χάνεται στο βάθος, μες στις ομίχλες, πίσω απ’ τα κλαδιά με όργανα πνευστά και με τραγούδια λαϊκά ανθρώπων που έζησαν εδώ κι έφυγαν από λάθος. Κι […]
Το ποίημα της Μεγάλης Δευτέρας: «Καρφίτσα» της Κλεονίκης Δρούγκα
Καρφίτσα Όχι, Μεγάλη Εβδομάδα δεν τρως κρέας στον καφέ μόνο ρίχνεις γάλα σταυροκοπιέσαι σταυρώνεις τον Ιούδα κοινωνείς με κατάνυξη φοράς σκούρα ρούχα πενθείς. Μεγάλο Σάββατο φρεσκάρεις τα χαμόγελα ντύνεσαι καλά. Ανάσταση! Τινάζεις τα ψίχουλα τις περιττές αγκαλιές εισπνέεις λαίμαργα την έπαρση πίνεις κρασί και το αίμα των άλλων φουσκώνεις το Εγώ σα να φουσκώνεις μπαλόνι. […]
Μετάφραση – Αφιέρωμα στη σλοβένικη ποίηση: Σρέτσκο Κοσοβέλ
Ο Σρέτσκο Κοσοβέλ (Srečko Kosovel) έχει χαρακτηριστεί ο «Σλοβένος Ρεμπώ». Όπως ο Ρεμπώ στο Μεθυσμένο καράβι του, έτσι και ο Κοσοβέλ στην ποίησή του μιλάει για μια γερασμένη, ετοιμοθάνατη Ευρώπη, της οποίας η παρακμή ριζώνει στην καπιταλιστική προοπτική και την τεχνολογική ανάπτυξη. Ο Κοσοβέλ υπερασπίζεται την κατάλυση κάθε μικροαστικού φορέα που λυμαίνεται την ουσία της […]
Το ποίημα της Δευτέρας: «Ανεπίδεκτη αποστηθίσεως» της Ελένης Αρτεμίου-Φωτιάδου
Ανεπίδεκτη αποστηθίσεως Μία τεράστια σκηνή ενηλικιώνει παιδικά όνειρα Δεν είμαι σίγουρη ότι αποστήθισα τα λόγια Υποθέτω πως μου αρκούν οι λέξεις την ώρα που προσπαθώ να επαναφέρω τον θόρυβό τους στην ησυχία του θεάτρου Ακούω βήματα παιδιών που πλησιάζουν Η αυλαία θεόρατη ακουμπά στις παρυφές του παραδείσου Το χρώμα της σαν παθιασμένη άρια βάφει τριανταφυλλί […]
Μετάφραση – Αφιέρωμα στη σλοβένικη ποίηση: Αλίαζ Κοπριβνίκαρ
Ο Αλίαζ Κοπριβνίκαρ (Aljaž Koprivnikar, 1987) είναι Σλοβένος ποιητής και κριτικός λογοεχνίας. Εξασκεί συχνά τη «μοναχικότητα του Ρίλκε» και λατρεύει τη σλοβενική γραμματική. Ο ήχος των πλήκτρων στο πληκτρολόγιο είναι ο αγαπημένος του και έχει εθισμό στη μυρωδιά των φρεσκοτυπωμένων βιβλίων. Ζει μεταξύ Πράγας, Λιουμπλιάνας και Βερολίνου. Έχει εκδώσει μία ποιητική συλλογή. Ποιήματά του έχουν […]
“Παγωτό δακρυγόνο” του Παύλου Ανδρέου
O Παύλος Ανδρέου γεννήθηκε το 2000 στη Λάρνακα και σπουδάζει Νομική στο Πανεπιστήμιο του Reading. Η πρώτη του ποιητική συλλογή «Παγωτό δακρυγόνο» είναι διαποτισμένη από νοσταλγία για τη χαμένη αθωότητα της παιδικής ηλικίας, το παρελθόν και τις μνήμες της ιδιαιτέρας του πατρίδας που διαφυλάσσει σαν θησαυρό μες στην καρδιά του. Ο ποιητής, ακολουθώντας την εσωτερική του φωνή, γνωρίζει […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Ούτε ένα ξέφτι απ’ το χαμόγελό σου” του Τόλη Νικηφόρου
Ούτε ένα ξέφτι απ’ το χαμόγελό σου μου λείπει η άνοιξη η άνοιξη μετά από βαρύ χειμώνα που πλημμυρίζει τον αέρα φτερουγίσματα το φως μου λείπει απ’ τα γαλάζια μάτια σου τις επτασφράγιστες τώρα μητέρα πύλες του κόσμου μου λείπει τ’ όνομά μου στα δικά σου χείλη αυτά που μόνο εσύ για μένα ήξερες […]