«Ενδύματα οδύνης – 100 χρόνια από τη γέννηση της Μαρίας Κάλλας» του Αντρέα Τιμοθέου
Η νέα συλλογή του Αντρέα Τιμοθέου «Ενδύματα οδύνης – 100 χρόνια από τη γέννηση της Μαρίας Κάλλας» (εκδ. Μανδραγόρας 2023) είναι ένα αφιέρωμα καρδιάς, ένας αίνος και μαζί ένας σπαραγμός για την αιώνια ντίβα της όπερας, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή της. Η φωνή και η ζωή της συντάραξαν την ψυχή του […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Λέξεις” του Θεοχάρη Παπαδόπουλου”
Λέξεις Τούτο το καλοκαίρι η θάλασσα δεν μέρεψε. Κύματα στίχων φλυαρούν στην παραλία. Οι λέξεις γδύθηκαν και κοίταζαν αδιάντροπα. Μάταια το ποίημα έψαχνε φύλλο συκής. Οι λέξεις δόθηκαν φτηνά στους πρώτους περαστικούς, που αφού τις γλέντησαν τις πέταξαν στα τάρταρα επικαλούμενοι ποιητική αδεία. Θεοχάρης Παπαδόπουλος * Ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στον […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Το νεύμα” του Απόστολου Παλιεράκη
Το νεύμα Μη φανταστείς πολλά Μια αμμουδιά, ένα λευκό βραχάκι το γαλάζιο να συναντά το γαλάζιο Μη φανταστείς πολλά Ο ένας της δείκτης ήταν που μου ένευε Έλα.. έλα κοντά… πλησίασε Κι ένα χαμόγελό της αχνό πολύ κι αμφίσημο ήταν μαγνήτης… πήγα Μη φανταστείς πολλά Το άπαν μόνο Απόστολος Παλιεράκης από τη συλλογή του […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Επισκέπτες” της Νιόβης Ιωάννου
Επισκέπτες ποτέ δεν σε άκουσα, μητέρα πάντα μιλούσα σε αγνώστους όταν στεκόμουν μπροστά στον καθρέφτη το ξημέρωμα τους άφηνα να εισχωρούν στο δωμάτιο πατώντας στις μύτες των ποδιών μου εσύ στεκόσουν βραχνή κι απροσπέλαστη να ραπίζεις μία-μία τις λέξεις κάτω απ’ τα λουλούδια του προσώπου ίσια η πλάτη, μητέρα η φρίκη συσσωρεύεται στα δάχτυλα η […]
“Μια απέραντη ματιά: Ποιήματα 2018-2023” της Ασημίνας Ξηρογιάννη
Είναι κάτι συνηθισμένο για τους ποιητές, που έχουν ένα μεγάλο σε έκταση έργο, κάποια στιγμή να επιχειρούν μια συγκεντρωτική έκδοση των ποιητικών τους συλλογών, είτε γιατί αυτές έχουν εξαντληθεί, είτε για άλλους λόγους. Μια ποιήτρια με αρκετά βιβλία στο ενεργητικό της είναι η Ασημίνα Ξηρογιάννη, που μετά από την συγκεντρωτική έκδοση «Ποιήματα 2009-2017», εκδόσεις «Βακχικόν», […]
Δύο ποιήματα του Ανδρέα Μιχαηλίδη για όλες τις μέρες
Ασυνήθιστες ικανότητες, 1 Ένα παιδί σηκώνεται στις μύτες των ποδιών κρυφοκοιτώντας πέρ’ από την ηλικία του να δει πόσα στο μέλλον συναθροίστηκαν θηρία. Ασυνήθιστες ικανότητες, 2 Επαναστάτης νέος εκτός εαυτού καρφώνει στο πεζοδρόμιο τη σκιά του κι έπειτα μ’ ένα βηματάκι απομακρύνεται ασυνόδευτος. Ανδρέας Μιχαηλίδης από τη συλλογή του Εξαπτέρυγα σιωπής εκδ. […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Το ξεφτισμένο ρούχο” της Μαίρης Νταλλή
Το ξεφτισμένο ρούχο Η μητέρα της ήταν μοδίστρα. Εκείνη κάτω απ’ το τραπέζι, μάζευε κλωστές και ξέφτια. Ήθελε να ράψει ένα ρούχο δικό της. Ένα ρούχο με τα δικά της θέλω. Νοθευμένος όμως ο χρόνος άφησε μπαλώματα. Ήταν όλα πασπαλισμένα με λάθη. Μέσα από μια αντιδραστική νηφαλιότητα γεννούσε αντισυμβατικές μεθόδους που τις ονόμαζε ζωή. […]
“Εκκρίσεις” της Ζέτας Μπελαούρη
«-μεγεθυντικός ήταν πάντα ο φακός της ποίησης- κι όλα τα ποτήρια άσπρο πάτο» Η Ζέτα Μπελαούρη, μετά την πρώτη της εμφάνιση το 2015 (Η ύλη της αντοχής, εκδ. Γαβριηλίδη), εμφανίζεται με μια δεύτερη ποιητική συλλογή (εκδ. 24 γράμματα, 2022), η οποία φέρει τον υπότιτλο κατά πάθος, κάτι που επιβεβαιώνεται και από το πλήθος των ποιημάτων, […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Σε θυμάμαι” της Αλεξίας Βίκτωρος
ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ Μασουλάει μια ξινισμένη προσευχή για τον άδικο θεό που αύριο θα τη θανατώσει. Ιβάν Γκολ, “Το μέτρο του θανάτου”, μτφρ. Επ. Γονατάς Θα σε θυμηθώ στα ναυάγια, στις συναντήσεις μου με τον σφαγμένο κόκορα και στις άδειες θέσεις των καφενείων, των παραστάσεων και των σκέψεών μου στα νοσοκομεία εκτός της πόλης, όταν δε […]
Το ποίημα της Δευτέρας [Ένα κάτι πιο αργά] του Ζ. Δ. Αϊναλή
[άτιτλο] Ένα κάτι πιο αργά σιωπές και παροράματα καταπίστευμα η ζωή μου ένα σωρό παροπλισμένα δρομολόγια απ’ το εδώ στο τίποτα σε κάτι ημιθανή αστικά λεωφορεία. Ακούω τους ήχους που ξυπνάνε βαθιά μέσα απ’ το χώμα και καμώνομαι πως τους προσέχω τι νέες φρίκες καιροφυλακτούν εκείνες οι άλλες φωνές που μου μιλάνε σε γλώσσες παράξενες […]