«Ελλιπές μέτρο» της Μαρίας Τζιαούρη-Χίλμερ
Ποιήματα, πεζοποιήματα, η παρτιτούρα ενός ταγκό στη θέση που θα καταλάμβανε ένα από τα δύο, καθώς και πολλή μουσική που αναδύεται μέσα από τους στίχους ή ανάμεσά τους: αυτά είναι τα στοιχεία που συνθέτουν τη νέα συλλογή της υποψήφιας το 2020 για κρατικό βραβείο Κύπρου Μαρίας Τζιαούρη-Χίλμερ με τίτλο «Ελλιπές μέτρο» (εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2022). Η […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Fractal” του Χρήστου Κούκη
Fractal Ο ήλιος πάντοτε ο ίδιος γυμνός και θεσπέσιος Βγαλμένος στο επικίνδυνο σύμπαν επιμένει αμέριμνος Ούτε δύει ούτε υποστέλλει Η νύχτα μέσα του δεν έχει δικαιούχο το σκοτάδι Ο ήλιος πάντοτε ο ίδιος και απαράλλαχτος η αγάπη Ένα δέντρο μοναχό στον απόκρημνο βράχο που το περιβάλλει ο άγριος άνεμος Ριγμένο στον απρόβλεπτο καιρό πεισμώνει ολοένα […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Λάθος το τρυφερό” της Λένας Καλλέργη
Λάθος το τρυφερό Μην εμπιστεύεσαι λουλούδια. Πατούν επί πτωμάτων. Φυτρώνουν εκεί που δεν τα σπέρνουν. Μαραίνονται την πιο καλή στιγμή σου. Μόνο για λίγο προσποιούνται τα καλλιεργημένα. Στο βάθος μένουν άγρια. Ποιο άρωμα αντέχει να μην το θυμάσαι. Ποιος μίσχος, ποιος βλαστός θα σε στηρίξει. Ποιο άνθος για σένα θα κοπεί, να φανερώσει τα αισθήματα […]
«Sonderkommando» του Γιάννη Στίγκα
Οι Sonderkommando (ζοντερκομάντο) ήταν ειδικές μονάδες εργασίας στα ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης. Απαρτίζονταν από νεαρούς άντρες, συνήθως εβραϊκής καταγωγής που, υπό την απειλή τη εκτέλεσης, εξαναγκάζονταν να συμμετάσχουν στη θηριωδία των ναζί: να εισάγουν τα ομοεθνείς τους στους θαλάμους αερίων, να εξάγουν τα πτώματα, να καίνε τους νεκρούς στα κρεματόρια και να τους ρίχνουν στους λάκκους […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Βαρκάδα στο λιβάδι” της Κορίνας Μαυράκη
Βαρκάδα στο λιβάδι Με το τρένο ταξιδεύουμε στις όχθες ποταμού ασάλευτου μία περίεργη βάρκα με κολλημένα μέσα τα κορμιά μας έσκιζε την πράσινη θάλασσα των λιβαδιών απ’ το φουγάρο μαύρα άλογα πετάγονταν μύριζε καμμένη σάρκα τις νύχτες πρόβαλε το πτερύγιο του μισοφέγγαρου τεράστιος καρχαρίας κατασπάραζε τ’ αστέρια του ουρανού. Κορίνα Μαυράκη από τη συλλογή […]
«Μύθοι για το τέλος του κόσμου» της Ευτυχίας Παναγιώτου
Επιστροφή για την Ευτυχία Παναγιώτου, εννέα χρόνια μετά την προηγούμενη ποιητική συλλογή της. Στους Μύθους για το τέλος του κόσμου της, συναντάμε μια ποιητική φωνή η οποία προσπαθεί να δημιουργήσει την προσωπική της μυθολογία μέσα από σπαράγματα που είδαν το φως, λόγια και χειρόγραφα ανωνύμων, «εξομολογήσεις κρυμμένες σε ηλεκτρονικά ίχνηˑ ιστορίες που ειπώθηκαν μέσα σε […]
Το ποίημα της Δευτέρας “διαπιστώσεις ΙΙ” του Δημήτρη Γκιούλου
διαπιστώσεις ΙΙ Ολοένα και πιο συχνά βρίσκω τον εαυτό μου εκεί που καταργείται η ρυμοτομία Η ύπαρξή σου με σώζει τις Κυριακές τα απογεύματα που μοιάζουν μεγαλύτερα λόγω της μερκατορικής προβολής ή της κρίσης του καπιταλισμού που ξεσπά ολόκληρη πάνω μου Η εποχή είναι λ ή θ η ν η μα εγώ είμαι ολόκληρος μια […]
“Ταξιδιωτικός οδηγός για το τραύμα” του Έντουαρντ Χιρς (μτφρ.: Δ. Δημητριάδου, Β. Αλεξόπουλος)
Το να γράψει κάποιος για ένα βιβλίο μετάφρασης ίσως φανεί κάπως υπερβολικό σαν γεγονός – εδώ ο κόσμος δεν διαβάζει εγχώρια ποίηση, θα διαβάσει μεταφρασμένη; Κι όμως. Η μετάφραση, σαν πράξη, είναι ούτως ή άλλως μια γέφυρα που μας ενώνει με άλλες χρονικότητες και άλλα μέρη. Η μετάφραση σύγχρονων με μας ποιητών επιπλέον μάς προσφέρει […]
Για την ποίηση, την τέχνη, την καθημερινότητα (για το βιβλίο “Μηχανισμοί άμυνας” του Νίκου Οχάνες Μικιρδιτσιάν)
Συνήθως, οι ποιητικές συλλογές που εκδίδονται περιέχουν ποιήματα ενταγμένα σε θεματικές ενότητες, τις οποίες καθορίζει ο ποιητής για να διευκολύνει τον αναγνώστη στην κατανόηση των στίχων του. Ωστόσο, ο Νίκος Οχάνες Μικιρδιτσιάν, γεννημένος στον Πειραιά, που εμφανίστηκε στα γράμματα το 1971 σε μια ποιητική αντι-ανθολογία, θέλοντας να βοηθήσει τον αναγνώστη προτάσσει στο βιβλίο του Μηχανισμοί […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Διακοπές στην Ελλάδα” του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου
Διακοπές στην Ελλάδα Βγήκαμε λαχανιασμένοι και με κόπο απ’ το νερό και ξαπλώσαμε γυμνοί πάνω στα βότσαλα (λαχανιασμένοι δεν ήμασταν απ’ το κολύμπι μα από τα φιλιά και την προσπάθεια να μην το κύμα μας χωρίσει) πιάναμε άσπρα βότσαλα μικρά και τα πιπιλούσαμε σαν να ζητούσαμε να μάθουμε τι γεύση έχει η ευτυχία, το νερό […]