Το ποίημα της Δευτέρας: “Ουκ εν Πολέμω…” του Άρι Κουτούγκου
Άρης Κουτούγκος

Ουκ εν Πολέμω…

Μετά από ώρα που κοιτούσα τη λευκή οθόνη φάνηκε ένα παιδί,
φωνάζει τ΄ όνομά μου,* παντού ερείπια, έσταζε από ψηλά
τ’ ολόγιομο ολόχρυσο φεγγάρι, κι οι στάλες του πυροτεχνήματα,

χιλιάδες πουλιά που ανασταίνονταν που γίνονταν δικά μου…

Κι άστραφτε η νύχτα του πολέμου – να, πάλι ξερνάει
ατσαλωμένη πολυ-επίπεδη τσίγκινη μετριότητα, φαντάσματα

μαζεύτηκαν και κλαίνε στη γωνία.**

Όταν ο ήλιος ξαναβγεί θ’ αλλάξει η Ιστορία.

Άρις Κουτούγκος
από τη συλλογή του Ανθολόγιο. 2009-2024

εκδόσεις Εκάτη, 2024

 

* Βλ. Μ. Σαχτούρη, “Η εκφώνηση”, Ποιήματα, Κέδρος, 14η έκδοση.

** Βλ. “Ζωή”, ως άνω.

Περισσοτερα αρθρα