“Ταχυδρομική θυρίδα: Κιβωτός” της Χλόης Κουτσουμπέλη (ISBN: 9786185521141)
«Η αγάπη όμως./Δεν γερνά ποτέ.»[1] Η ποιήτρια και πεζογράφος Χλόη Κουτσουμπέλη στη νουβέλα με τίτλο: «Ταχυδρομική θυρίδα: Κιβωτός» (εκδόσεις Θίνες, 2025), αξιοποιεί τον βιβλικό μύθο της Κιβωτού του Νώε για να καταθέσει τον προβληματισμό της για τη γυναικεία συνθήκη και να προτάξει τη γυναικεία αυτογνωσία και αλληλεγγύη. Ο τίτλος μαζί με την εντυπωσιακή εικονογράφηση […]
“Μια τρίχα που γίνεται άλογο” της Λίλας Κονομάρα (ISBN: 9789600373769)
Σαν ένα βαρύ ουράνιο σώμα, μια σοβαρή νόσος τείνει να καμπυλώνει την πραγματικότητα γύρω της, δημιουργώντας διαταραχές και αναταράξεις. Γι’ αυτό λειτουργεί και σαν crash test σχέσεων, τις οποίες κλυδωνίζει άγρια – ιδίως αν είναι ήδη προβληματικές. Γιατί μια νόσος δεν είναι μόνο η ρωγμή στο σώμα. Είναι και η ρωγμή στο περιβάλλον, οικογενειακό ή […]
Τα σφηνάκια του Ιούλη νωρίτερα (για τέσσερα βιβλία)
Αρμονίας παιάνισμα του Σταύρου Χρ. Αναστασόπουλου Μόλις ολοκλήρωσα την ανάγνωση του βιβλίου Αρμονίας Παιάνισμα από τις Εκδόσεις των Φίλων (2025, ISBN: 9789602892299) που έγινε πολλές φορές και από διαφορετικές οπτικές. Αρχικά, θα ήθελα να συγχαρώ τον Σταύρο Χρ. Αναστασόπουλο για την εξαιρετική του δουλειά, που πραγματικά είναι πολύ εμπνευσμένη και γεμάτη ποιητική ομορφιά. Αισθάνθηκα επιπλέον, […]
Αναζητώντας τον πυρήνα του εαυτού (για το βιβλίο “Ο πυρήνας μέσα μου” του Δημήτρη Στατήρη)
Πώς εμπλέκονται σε μια ιστορία ένας καθηγητής, που γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα, μια κοπέλα, δύο παράξενοι γέροι, μια λακκούβα με τα δώρα, ένας πλούσιος άντρας, μια λευκή κουκουβάγια, οι άστεγοι και ένα αγόρι στη νουβέλα του Δημήτρη Στατήρη, Ο πυρήνας μέσα μου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκοβόστη (2023, ISBN: 978-960-606-244-5); Η νουβέλα του […]
“Μικρός αιώνας” της Τζένης Μανάκη
«Ένας αιώνας συναισθημάτων: Όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ – κι όμως καθόρισαν τα πάντα» Στον Μικρό Αιώνα (εκδόσεις Έναστρον, 2025, ISBN: 978-960-625-112-2), η Τζένη Μανάκη υφαίνει με μαεστρία ένα πολυφωνικό ψυχογράφημα, όπου τέσσερα ζευγάρια παλεύουν με τραύματα του παρελθόντος, οικογενειακές σιωπές και ανομολόγητα πάθη. Από τη Θεσσαλονίκη ως τη Φλωρεντία και στη σκιά του COVID, ξεδιπλώνονται […]
Η χρήση της αράχνης ως αλληγορία βαθύτερων προβληματισμών (για το βιβλίο “Μις Σάλιβαν” της Θεοδοσίας Μπίτζου)
Η συγγραφέας της παραπάνω νουβέλας είναι πρωτοεμφανιζόμενη στο εκδοτικό γίγνεσθαι της χώρας μας. Με σπουδές αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ στο βιογραφικό της σημείωμα, όπως διαβάζω στο εσώφυλλο της πρόσφατης έκδοσης, ζει και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στο Ηράκλειο της Κρήτης. Αυτό που κάνει εντύπωση και αξίζει, με την ευκαιρία, να σημειωθεί είναι ότι στο παρελθόν έχει διακριθεί σε […]
“Η πρόσκληση” του Sebastian Fitzek
Ο Φίτζεκ είναι ο πιο πετυχημένος συγγραφέας ψυχολογικών θρίλερ στη Γερμανία. Από τότε που πρωτοξεκίνησε να γράφει, από τη Θεραπεία μέχρι την Πρόσκληση, ο Φίτζεκ έχει διανύσει πολλά χιλιόμετρα ψυχολογικού τρόμου, ικανά να του δώσουν μια θέση στην κατηγορία του θρίλερ κοντά στον Στίβεν Κινγκ. Το νέο του βιβλίο ονομάζεται «Πρόσκληση», κυκλοφόρησε στα ελληνικά πρόσφατα […]
Από πέτρα και χώμα – Για το βιβλίο “Όνειρα από χώμα” της Έλενας Δαββέτα
«Πέτρα: σκληρό ορυκτό σε διάφορα σχήματα και μεγέθη που αφθονεί πάνω στη γη και μέσα σε αυτήν. Υλικό που από τα αρχαία χρόνια χρησίμευε για την κατασκευή γερών οικοδομημάτων. Όπως εκείνο το τείχος: τόσο σταθερό, τόσο προστατευτικό. Η Διδώ δεν ανησυχούσε για τίποτα, ασφαλής μέσα στον πέτρινο λαβύρινθο, να προχωρά αμέριμνη στους διαδρόμους του και […]
“Μια τρίχα που γίνεται άλογο” της Λίλας Κονομάρα
Στην τελευταία της νουβέλα (Εκδόσεις Καστανιώτη, Απρίλιος 2025, ISBN: 9789600373769) η Λίλα Κονομάρα περπατάει στο σκοτεινό δαιδαλώδες πεδίο της ψυχασθένειας, εξερευνώντας το κατάματα. Με αρωγό τη δύναμη της λογοτεχνικής γραφής, όπου όλα επιτρέπονται και τα πάντα είναι πιθανά, οι χαρακτήρες της καταβυθίζονται , εκ των έσω και εκ του σύνεγγυς, στη δυσνόητη αυτή συνθήκη της […]
«Αυτό έκανες πάντα» του Νίκου Ιατρού
Ο άνδρας στη νουβέλα του Νίκου Ιατρού Αυτό έκανες πάντα (εκδόσεις Ίκαρος 2025, ISBN: 9789605727536) θα παραμείνει χωρίς όνομα μέχρι το τέλος. Η ταυτότητα που πρωτοστατεί είναι εκείνη του ρόλου του ως πατέρα και σε δεύτερο πλάνο ως συζύγου αλλά και ως αρσενικού μέσα στη δομή μιας οικογένειας που, όπως οι περισσότερες, ξεκίνησε με ούριο […]