Μνήμη vs Λήθης στην πρόσφατη λογοτεχνική παραγωγή
«Υποθέτω ότι οι αναμνήσεις ζουν διάσπαρτες μέσα στο σώμα. […] Αλλά είναι αόρατες έτσι δεν είναι; Και όσο υπέροχη κι αν είναι η ανάμνηση, εξαφανίζεται αν την αφήσεις στην ησυχία της, αν δεν της δίνεις σημασία. Δεν αφήνουν ίχνη, ούτε απόδειξη ότι κάποτε υπήρξαν». Γιόκο Ογκάουα, Η αστυνομία της μνήμης (Πατάκης, 2020) «… πολύ σύντομα, […]
Σε πρώτη δημοσίευση: Θεογνωσία Κουσπή
αστέρια που τρεμοπαίζουν ‘[…]maybe that’s what life is, a wink of the eye and winking stars’ Jack Kerouac Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα γινόμουν ένα από εκείνα τα άτομα που κάνουν διάδρομο. Όμως κοίτα τώρα: τρέχω στον διάδρομο που οι γονείς μου έβαλαν στο μέρος εκείνο που κάποτε ήταν το παιδικό μου δωμάτιο, μπορεί […]
“Μια ανταύγεια όλα” Η πεζογραφία και η ποίηση της Μαρίας Πολυδούρη
Το πάθος, ο ερωτισμός, ο λυρισμός, η ευαισθησία, η φθαρτότητα της ύπαρξης, η αναζήτηση του αισθητικά ωραίου, η λεπτότητα, η μελαγχολία κι ο θάνατος που παραμονεύει, η αγάπη για τη φύση, μια ζωτικότητα, μια αστείρευτη ενέργεια και μια αδιάκοπη παρατήρηση όσων συμβαίνουν γύρω είναι τα βασικά στοιχεία της ποίησης της Μαρίας Πολυδούρη. Η παρατηρητικότητά της […]
Σε πρώτη δημοσίευση: Κλεονίκη Δρούγκα
παιδί μου (αφιερωμένο στον Ηλία και τον Αντώνη) Τις μέρες παιδί μου γίνομαι νάμα δάσος πυκνό να δροσίζεσαι μαζεύω στη χούφτα καλοκαίρια ηλιαχτίδες να φοράς απομακρύνω τα σύννεφα βροχή να μη σε βρέχει απλώνω γελαστές τις θάλασσες κοχύλια ν΄ αγγίζεις σταματώ τη γη να γυρνά μη μου ζαλίζεσαι. Τις νύχτες παιδί μου στ΄ αστέρια […]
Σε πρώτη δημοσίευση: Μαλαματή-Μαρία Πετρίδου
[άτιτλο] σημειώνω τις λέξεις που μιλάνε στο μυαλό μου σα μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνω αλλά θαυμάζω, τις κρατάω στην τελευταία σελίδα ενός τετραδίου και κάθε φορά που τις εκφέρω ακούγεται ο ήχος ενός φτυαριού που χώνεται σε φρέσκο χώμα κρατάω τριάντα χρόνια κρατιέμαι από τη χειρολαβή ενός αστικού λεωφορείου και σε κάθε φρενάρισμα δίνω […]
«Τα παπούτσια των άλλων» της Άλκηστης Χαλικιά
Μια ιστορία ωρίμανσης που περνά από τον δρόμο της κατανόησης περιέχει αυτό το βιβλίο για παιδιά της Άλκηστης Χαλικιά. Πρωταγωνίστριά του είναι η Ματού, ένα κορίτσι γύρω στα 11-12, μια μικρή Γαλλίδα που μένει στην Πιγιόμ, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Παρίσι, «μια περιοχή που σίγουρα δεν την έχει ακούσει κανείς». Η Ματού πηγαίνει στο […]
Η εκδήλωση για τα 10 χρόνια στίγμαΛόγου
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες στον Ιανό η εκδήλωση για τα 10 χρόνια στίγμαΛόγου, παρουσία όλου του τρέχοντος δυναμικού του: της Χριστίνας Λιναρδάκη, της Λίλιας Τσούβα, της Μαρίας Ψωμά-Πετρίδου, της Κατερίνας Τσιτσεκλή και της Ήλιας Λούτα. Η εκδήλωση χωρίστηκε σε τρία πάνελ. Το πρώτο αφορούσε την πεζογραφία: η Λίλια Τσούβα συζήτησε με τη Γεωργία Συλλαίου για […]
Ο άνθρωπος και ο κόσμος στη λογοτεχνία σήμερα!
Σήμερα στις 18.00 στον Ιανό θα συζητήσουμε με τους πεζογράφους Γεωργία Συλλαίου Μιχάλη Μακρόπουλο & τους ποιητές Δανάη Σιώζιου Δημήτρη Πέτρου για τα πιο πρόσφατα βιβλία τους. Θα έχουμε επίσης αποκλειστική συνέντευξη της Καναδής πεζογράφου βιετναμέζικης καταγωγής Kim Thúy. Το πρώτο τσάι, καφές, αναψυκτικό ή ποτήρι κρασί είναι κερασμένα από τον […]
Ο άνθρωπος και ο κόσμος στη λογοτεχνία σήμερα
Ακριβώς σε μία εβδομάδα από σήμερα, στις 9 Μαΐου 2023 και ώρα 18.00 στον Ιανό θα συζητήσουμε με τους πεζογράφους Γεωργία Συλλαίου Μιχάλη Μακρόπουλο & τους ποιητές Δανάη Σιώζιου Δημήτρη Πέτρου για τα πιο πρόσφατα βιβλία τους. Θα έχουμε επίσης αποκλειστική συνέντευξη της Καναδής πεζογράφου βιετναμέζικης καταγωγής Kim Thúy. Το πρώτο […]
«Ο ραφτάκος των λέξεων» του Αντώνη Παπαθεοδούλου
Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να ράβαμε τα ρούχα μας με λέξεις και έννοιες, αντί με νήματα και κλωστές; Πόσο πιο ζεστά ή δροσερά, ανάλογα, θα γίνονταν; Πολύ, είναι η απάντηση. «Κι έφτιαχνε έτσι, λέξη λέξη, προτάσεις ολόκληρες, που ένωναν τα υφάσματα μεταξύ τους ή έπλεκαν τα κασκόλ και τα σκουφιά του… Κι αν ήταν […]