Τα σφηνάκια του Ιούνη (για τρία βιβλία)
«Τσίχλες ταξιδίου» του Μάκη Τσίτα (ISBN: 978-618-034-816-3) Δεκαεννιά ανισοβαρή διηγήματα συναποτελούν τη συλλογή αυτή του Μάκη Τσίτα (εκδόσεις Μεταίχμιο, 2026) που πειραματίζεται μεταξύ στιλ, δομής και γλώσσας. Έτσι, ορισμένα διηγήματα είναι διαρθρωμένα ως διάλογοι (π.χ. το εναρκτήριο «Βάλε τη ζακέτα σου» ή «Η εκδήλωση»), κάποια με έντονη θεατρική συνιστώσα (π.χ. «Ιστορία σε δώδεκα πλάνα») άλλα […]
Το ποίημα της Δευτέρας: «Χρεία ονόματος» της Διώνης Δημητριάδου
Χρεία ονόματος Στην άκρη του ορίζοντα εκεί που κατηφορίζει η απώτερη γραμμή όσο το σκέφτομαι τόσο το εννοώ: εκεί είναι το σημείο της καταβύθισης ένα ίσως τέλος μια ίσως αρχή κι ο θάνατος όσο ακουμπάει στο βλέμμα των ανθρώπων Έτσι όλο αίφνης γίνεται απτό στην άκρη των δαχτύλων να πιάσεις τη ζωή και να τη […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Αδέσμευτη ώρα” της Μαρίας Μαυράκη
Αδέσμευτη ώρα Απολυτήριο Άριστα δέκα και διαγωγή κοσμία και καρφώθηκε αυτό το δέκα στο λαιμό του τον πνίγει εξήντα χρόνια τώρα μην περάσεις από εκεί ήταν άριστα το δέκα γύρισε αλλιώς τον κόσμο σου δέσε τον σε γραβάτες και σαλόνια πολυτελείας απαρίθμησε μετά από μένα δέκα-εννιά-οκτώ… μηδέν το ημίτονο της συγχορδίας τον έπνιξαν τόσα δέκα-εννιά… […]
«Millenials: Xρονικό βιωμάτων μιας γενιάς σε κρίση» της Πηνελόπης Αλεξίου (ISBN: 978-618-231-314-5)
Με παρρησία, αυτοσυνείδηση και έμφυλη επίγνωση είναι γραμμένη ετούτη, η δεύτερη κατά σειρά, ποιητική συλλογή της Πηνελόπης Αλεξίου η οποία, όπως εύγλωττα δηλώνει ο τίτλος της, εκθέτει τα βιώματα της γενιάς των σημερινών 30ρηδων που φαίνεται πολύ δύσκολο να προκόψει δεδομένων των σύγχρονων συνθηκών και τα διερευνά μέσα από τρία διακριτά μέρη: κάποια μέρα το […]
«Τα χειρόγραφα της Μονής Μαρδακίου» του Μάριου Αθανασόπουλου (ISBN: 9786185471934)
Το νέο βιβλίο του Μάριου Αθανασόπουλου «Τα χειρόγραφα της Μονής Μαρδακίου – Συμβολή στην πολιτική και εκκλησιαστική ιστορία της Μεσσηνίας», από τις εκδόσεις Ηδυέπεια (2026), βρίσκεται στα χέρια τού αναγνωστικού κοινού τιμώντας τον χώρο της Μεσσηνίας. Απόφοιτος του τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ και διδάκτωρ του Τμήματος Φιλοσοφίας της ίδιας Σχολής, ο Μάριος […]
Disability: “Ο χορός” της Γιούλης Χρονοπούλου
Ο χορός Το ήθελες πολύ, Ντιλέκ, όσο τίποτα. Το ονειρευόσουν στον ύπνο και στο ξύπνιο. Στα 14 χρόνια σου έβλεπες μόνο πιρουέτες, στροβιλισμούς, πλιέ και πουέντ. Γύρω σου όλα μεταμορφώνονταν σε χορό. Η κίνηση των δέντρων, των κλαδιών οι κυματισμοί, των φύλλων τα σαλέματα, οι σχηματισμοί των σύννεφων, της βροχής τα υδάτινα πετάγματα, το άρωμα […]
Συνέντευξη της Ελένης Πριοβόλου στη Μαρία Ψωμά-Πετρίδου με αφορμή το μυθιστόρημα “Η Βίβλος της Ιώβ”
Η Ελένη Πριοβόλου στο τελευταίο της μυθιστόρημα Η Βίβλος της Ιώβ φέρνει στο προσκήνιο, με ιδιαίτερη γλωσσική δύναμη, μια γυναίκα-σίφουνα για την εποχή της, μαχητική, διεκδικητική και ανεξάρτητη, την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου (1867-1996), συγγράφισσα και δασκάλα, υποστηρίκτρια της δημοτικής γλώσσας που την παρακολουθούμε να αφηγείται τη ζωή και τους αγώνες της στην Γεωργία Σάνδη καθηλωμένη στο […]
Το ποίημα της Δευτέρας: «Αναθεώρηση ενώπιον του Πύργου Αθηνών» του Γιάννη Σκορδά
Αναθεώρηση ενώπιον του Πύργου Αθηνών Τελικά ο θολός αστικός ουρανός δεν είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα -αστέρια πουθενά στον ορίζοντα- Η κορυφογραμμή των πολυκατοικιών μοιάζει με έργο του Καντίνσκι: κεραίες, ηλιακοί θερμοσίφωνες μπλέκονται σε φόντο από χρώματα ιριδίζοντα Σαν κλεψύδρα υπολογίζω τον χρόνο με τον όγκο γεμίζω το τασάκι μετρώντας ένα ένα τα παράθυρα μιας όψης […]
«Στα καφενεία των χαϊκού» του Δημήτρη Ζάχαρη (ISBN: 978-618-208-200-3)
Με ποίηση επανέρχεται στο πιο πρόσφατο αυτό βιβλίο του (εκδόσεις Κουκκίδα, 2026) ο Δημήτρης Ζάχαρης, επιχειρώντας αυτή τη φορά τη λιτή φόρμα του χαϊκού. Όλοι γνωρίζουμε τη φόρμα του χαϊκού, τουλάχιστον με τον τρόπο που έχει υιοθετηθεί στη Δύση: είναι τα τρίστιχα ποιηματάκια με μετρική 5-7-5 συλλαβές, τα οποία αποτυπώνουν κάτι ιδιαίτερα συμπυκνωμένο, συνδέοντας παράλληλα […]
Disability: “Χειρουργείο ζωής” της Δέσποινας Νάσσου σε πρώτη δημοσίευση
Χειρουργείο ζωής Βουτιά με την πλάτη το βλέμμα στ’ αστέρια αφήνομαι σε αόρατο στρώμα. Τα πλευρά μου διαγράφονται στις παλάμες ο αυχένας γραπωμένος γερά. Να αποφασίσω, τι; Απαλά το τιμόνι να κρατώ γιατί όταν φοβάμαι γαντζώνομαι… Τίποτε δεν ανήκει τα δυο μου χέρια με κρατούν φτάνουν; Θα πρέπει να φτάνουν. Χούφτες ενωμένες να χωρέσω. Να […]