«91 ημέρες» της Βικτώριας Τσιόκου
Πώς αναμετριέται κανείς με τη βαθιά απώλεια; Το χρονικό της αναμέτρησης, της δύσβατης διάρκειας 91 ημερών ή τριών μηνών από τον θάνατο του πατέρα, που διανύει η κόρη του, καταγράφει η Βικτώρια Τσιόκου σε αυτή τη συλλογή της. 91 ημέρες, 61 ποιήματα, ένα μονόστιχο («Ημέρα 87») και ένα κατοικούμενο από μία μόνο λέξη («Ημέρα 73») […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Απ’ έξω” της Κορίνας Καλούδη
Απ’ έξω Δεν επιτρέπεται να μπεις Κανείς δεν μπαίνει στο δωμάτιο αυτό Ούτε κι εγώ που το ‘χτισα μπορώ – έκρυψε βλέπεις κι ο καιρός την πόρτα Και πάνε χρόνια τώρα που δεν τρώω, δεν κοιμάμαι, δε ζητώ Και πάντα εδώ απ’ έξω θα με βρεις να προστατεύω κάτι που δεν το θυμάμαι πια Μα […]
“Ριμαχό” του Παναγιώτη Νικολαΐδη
Ο Ριμαχό πρωτοεμφανίστηκε στην κυπριακή λογοτεχνία ως Ριμακό από τον ποιητή Κυριάκο Χαραλαμπίδη το 1973. Ο Χαραλαμπίδης σημείωνε τότε ότι το όνομα ήταν αναγραμματισμός του ονόματος «Μακάριος», ενώ αποτελούσε επίσης ευθεία παραπομπή στη ρίμα, ένα από τα χαρακτηριστικά της ποίησης. Ο Ριμαχό στη συνέχεια εμφανίστηκε στα ποιήματα και άλλων δύο Κύπριων ποιητών, μάλιστα ένας από […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Αέναο κύμα” του Δημήτρη Π. Κρανιώτη
Αέναο κύμα Πνιγμένο Το εγώ, το εσύ Ναυάγιο στη βροχή Σε ψάχνω Δεν ζω Να εφεύρω Ένα καράβι Ή ένα ποίημα Να σωθώ (Αέναο κύμα Η λέξη με απειλεί) Δημήτρης Π. Κρανιώτης από τη συλλογή του Ρυτίδες στον καφέ εκδόσεις Κέδρος, 2024
Το ποίημα της Δευτέρας: “Φούλι” της Ελένης Φωτάκη
Φούλι Επειδή τόσο αγαπάς τα φούλια ξύπνησα μια μέρα κι είδα χώμα στα πόδια μου είδα χώμα στα πόδια μου και φύλλα πράσινα αντί για χέρια κι αντί για δάχτυλα φύλλα λευκά ανθισμένα στο νερό τους είδα που μύριζαν τόσο επειδή τόσο αγαπάς τα φούλια Επειδη τόσο αγαπάς τα φούλια ξύπνησα μια μέρα κι είδα […]
Έρωτας και μυστήριο στο μυθιστόρημα “Μήπως είδαμε το ίδιο όνειρο;” της Χαράς Νικολακοπούλου
Έμπλεο έρωτος και μυστηρίου το μυθιστόρημα της Χαράς Νικολακοπούλου, «Μήπως είδαμε το ίδιο όνειρο;», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη πόλη (2024). Γραμμένο με γλώσσα γλαφυρή και χιούμορ, συνδυάζει την ερωτική με την υπαρξιακή αγωνία, το αστυνομικό με το gothic, ενώ διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Ο κεντρικός χαρακτήρας, η Βέρα Καλογερά, είναι συγγραφέας. […]
Επιλογές ελληνικής πεζογραφίας από το 2024
Θέλοντας να συμπληρώσω τις προτιμήσεις της editor Χριστίνας Λιναρδάκη που διαβάζει και γράφει, κυρίως, για ποίηση, θα ήθελα να προσθέσω και μερικές από τις δικές μου αναγνωστικές επιλογές από την ελληνική πεζογραφία του 2024, από όσα βιβλία βέβαια πρόλαβα να διαβάσω μέχρι σήμερα. Στη σειρά της προσωπικής μου προτίμησης, ως προς το μυθιστόρημα, βρίσκονται τα […]
Editor’s choices για το 2024 που πέρασε
Πολλά τα βιβλία τα οποία διαβάσαμε και για τα οποία γράψαμε τη χρονιά που πέρασε, ακόμη περισσότερα όσα δεν προλάβαμε. Ανάμεσα στα ποιητικά βιβλία του 2024 που πρόλαβα να διαβάσω, παραθέτω κατά σειρά προσωπικής μου προτίμησης τα ακόλουθα: Αγαπημένε μου πατέρα της Μάνιας Μεζίτη (Κουκκίδα, 2024) Μετείκασμα του Σωκράτη Καμπουρόπουλου (Θράκα, 2024) Το άρρωστο ζώο […]
Νέα τεύχη: “Το παράσιτο” και “Μανδραγόρας”
Το παράσιτο Κυκλοφόρησε το τεύχος αριθ. 2 αυτού του, περιστρεφόμενου γύρω από τη μετάφραση, περιοδικού. Το συγκεκριμένο τεύχος περιέχει αφιέρωμα στην ποίηση και την αναπηρία (poetry and disability), με μετάφραση ποιημάτων των Jim Ferris (από την Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη), Ekiwah Adler Belendez (από τον Παναγιώτη Αρβανίτη), Raymond Antrobus (από την Ευτυχία Παναγιώτου), Pierluigi Cappello (από την […]
Μια μεταδομιστική ανάγνωση του βιβλίου “Αυτή είναι η γειτονιά μου σκύλε” του Παύλου Παυλίδη
Η πρώτη ποιητική συλλογή ‘Αυτή είναι η γειτονιά μου σκύλε’ του μουσικού και στιχουργού Παύλου Παυλίδη είναι μία πολύ ωραία αφορμή για τον/την αναγνώστη/στρια, πέρα από το να γίνει μάρτυρας ενός «γίγνεσθαι» (βλ. Deleuze & Guattari, 2017̇ Ντελέζ & Παρνέ, 2022˙ Ντελέζ, 2024) μουσικού και ποιητή, να (ανα)στοχαστεί αρχικά, αλλά και να εντρυφήσει μετέπειτα, σε […]