
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Παρασκευή: “Πληγή” της Φωτεινής Βασιλοπούλου
Πληγή Έχω μια πληγή. Χωράει μία άνθρωπο. Την απιθώνω μέσα μου σε στάση εμβρυϊκή. Κλείνω τις διόδους διαφυγής. Υγρά σωματικά σάλιο δάκρυ εκκρίματα. Να μείνουν

Πληγή Έχω μια πληγή. Χωράει μία άνθρωπο. Την απιθώνω μέσα μου σε στάση εμβρυϊκή. Κλείνω τις διόδους διαφυγής. Υγρά σωματικά σάλιο δάκρυ εκκρίματα. Να μείνουν

Ψηλά στο βράχο Ακόμα το κορμί σου στο σκοτάδι κι ας γνώρισες τόσο φως όταν σε πήρε ο κοπετός βαθιά στο βράδυ. Λύγισες τη ματιά

[άτιτλο] σκοτάδι άγριο βέλασμα τη νύχτα χωρίς ζώο το καλοκαίρι κάπου μακριά αλλά ένας αέρας κατεβαίνει κανείς δεν λέει πού από πού αλάτι και από

ι Αγαπημένη οι λέξεις μαζεύουν τον καμένο χρόνο όχι το αίμα κι ένα φεγγάρι αγκαθωτό. Λίγο πιο πέρα ένας δεκαοκτάχρονος στρατιώτης στέκει με το χορτάρι

Μισό Μισό κορμί περιφέρεται ακούραστο, το βλέπεις ολόκληρο, το άλλο μισό χαμένο σε όνειρο. Μέσα σ ένα λεπτό μοιράστηκε εσκεμμένα, εκδικητικά, παράλογα. Είναι η παύση

Η γέννα του Θοδωρή Τσομίδη (ISBN: 978-960-16-6776-8) Πολύς θόρυβος έγινε για την απόρριψη του κρατικού βραβείου από τον πρωτοεμφανιζόμενο Θοδωρή Τσομίδη και προσωπικά δεν αισθάνομαι
Για την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε cookies για αποθήκευση ή πρόσβαση σε πληροφορίες συσκευής. Η συναίνεση επιτρέπει την επεξεργασία δεδομένων όπως συμπεριφορά περιήγησης. Η άρνηση ενδέχεται να επηρεάσει λειτουργίες του ιστότοπου.