Η Μαρία των ανθών Πράξη 1η: ΤΟ ΚΑΡΚΙΝΑΚΙ Η θεία μου πεθαίνει. Παρακολουθώ τηλεφωνικά τις τελευταίες στιγμές της. Νέα, ειδήσεις, αφηγήσεις τρίτων. Στις 3.05 ψάχνει
Κανείς Προσπάθησα, αλλά μάταια. Προσπάθησα ν’ ανοίξω τα μάτια αργά, όχι για να κοιτάξω, αλλά ν’ αντιληφθώ εκείνους που στέκονταν δίπλα μου. Αδύνατον. Η αναπνοή
Άνοια με σωμάτια Λούι ή μερικές προτάσεις για την ερημιά Μαύρα βότσαλα στην ακτή ο Χιούι, ο Λιούι και ο Ντιούι δίχως τον θείο τους
Σώμα για σώμα [στην Άννα Α.] Είδα την ΆνναΉμουν εκείΤην ώρα που τη γράπωνανΤα νύχια στιλπνών φθόγγωνΠου αργά – αργά την τύλιξανΠέπλα της μουσικήςΠως βυθισμένη
Τολμώ στη Γεωργία που νίκησε Ξεροί τριγμοί τα βήματά μου στον μακρύ αποστειρωμένο διάδρομο. Αντισηπτικό καταλαμβάνει τα ρουθούνια. Τα παράθυρα όλα κλειστά. Οι λάμπες νέον
Μάχομαι Ξημέρωσε και σήμερα… Άλλη μια μέρα που πρέπει να παλέψω… Με μένα…με τον οργανισμό μου… Μου επιτίθεται…μου απαγορεύει… Γιατί; Τσακώνομαι μαζί του και αυτός