Πονετική και συνταρακτική η νουβέλα αυτή του Νίκου Δαββέτα (εκδόσεις Πατάκη, 2025), βασίζεται στην καταγραφή της εκφυλιστικής επίδρασης που άσκησε το Αλτσχάιμερ στη μητέρα του,
Φοβάμαι Δεν κρύφτηκα απλά δεν ξέρω τι θέλουν οι άνθρωποι από μένα. Σου έχω αφήσει ένα κλειδί πάνω στο τραπέζι εσύ και μόνο εσύ μπορείς
[Γήρας] Κλείνω είναι το ρήμα που την καθορίζει τελευταία. Κλείνει επιθυμίες τη μια μετά την άλλη. Μια μόνο εμμένει, να άλλαζε σώμα. Να ξυπνούσε ένα
Εδώ θα βρείτε το βίντεο από την πρόσφατη εκδήλωση που πραγματοποιήσαμε από κοινού με την Εταιρεία Συγγραφέων και θέμα τη φροντίδα των αναπήρων/νοσούντων από τους
Η φροντίστρια ζει στο πιο αόρατο σημείο του δράματος. Δεν είναι ούτε ασθενής ούτε γιατρός· δεν έχει τη γλώσσα της διάγνωσης ούτε το «δικαίωμα» του
Του φροντιστή Σαν ανεξήγητη σκιά μ’ ακολουθείς κρέμεσαι με δύναμη από πάνω μου κι απ’ τα μανίκια με τραβάς ρούχο να μη μου μείνει. Τόσο