Disability: “Λογοτεχνία και τραύμα” της Μαρίας Λιάκου
Λογοτεχνία και τραύμα Υπάρχουν λεκτικά σύνολα που δεν διασώζουν εξαρχής. Το τραύμα δύσκολα προσδιορίζεται και δύσκολα κοινωνείται ακόμα και στον ίδιο τον εαυτό. Επιπλέον, το
29/03/2026
Λογοτεχνία και τραύμα Υπάρχουν λεκτικά σύνολα που δεν διασώζουν εξαρχής. Το τραύμα δύσκολα προσδιορίζεται και δύσκολα κοινωνείται ακόμα και στον ίδιο τον εαυτό. Επιπλέον, το
Άσυλο – ΙΙ Εδώ παράδωσε την τόση ολίγη σου δύναμη, ψυχή μου, ανάπηρη, φτωχούλα, που κάποτε σε πίστευα αθάνατη, να επιστρέψω στον πραγματικό, σημερινό μου
Καταβάσεις Εκεί Στο απόκρημνο της σπονδυλικής μου στήλης Στην τραχιά της κατηφόρα Οι νευρώνες μου Αναρριχητικά σχοινιά που Μπλέχτηκαν μεταξύ τους Και πια δεν ξέρω
Καρκίνος του μαστού: Μια μαύρη, λεσβιακή, φεμινιστική εμπειρία (μικρό απόσπασμα) Εκείνη την ημέρα έκλαψα μερικές φορές, κυρίως για ασήμαντα, όπως νόμιζα τότε, πράγματα. Τη μία
Επέμβαση Δεν θα πονέσει. Σ’ έχουν διαβεβαιώσει. Δεν θα πονέσει. Τα μαλλιά ξεφεύγουν σαν μικροί ήχοι απ’ τον πλαστικό σκούφο σου. Ο διάφανος σωλήνας σε
ΠΑΡΑΚΜΗ ΟΔΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ Κάτι με κατατρώει – [Κάτι με τρώει από μέσα] Καπνίζω πάρα πολύ Πίνω πάρα πολύ Πεθαίνω πάρα πολύ αργά. 1981