Το ποίημα της Δευτέρας: “Εκείνος και εκείνη” του Γιώργου Κουτούβελα
Εκείνος και εκείνη Κάθονται αντικριστά στο τραπέζι. Ανάμεσά τους στέκει ένα ψηλόλιγνο ποτήρι. Η φέτα πορτοκαλιού μέσα στο ποτήρι έχει ρουφήξει τόσο κρασί ώστε θυμίζει περισσότερο κομμάτι από ντομάτα, και το κρασί, μοιάζει με νερό χρωματισμένο απ’ τους χυμούς της. Έτσι ξεχωρίζουν οι πραγματικά αγαπημένοι από τα άλλα ταίρια. Ζώντας ο ένας μες στον άλλον […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Ζήτημα ερμηνείας” της Μαρίας Σύρρου
Ζήτημα ερμηνείας Μην τις παίρνεις στα σοβαρά τις λέξειςˑ ερμηνεύουν και ερμηνεύονται. Να εμπιστεύεσαι μονάχα τους αναλλοίωτους ήχουςˑ τον παφλασμό, το κελάρυσμα το θρόισμα και την αστραπή το βρυχηθμό, το κελάδισμα – το θρήνο της αλκυόνας, ας πούμε και το προμήνυμα της κουκουβάγιας. Κι αυτό που τώρα σου γράφω μην το εμπιστεύεσαι, όχιˑ γιατί δεν […]
Τα ποιήματα αυτής της Δευτέρας είναι της Ιουλίας Τολιά
[άτιτλα] Δεμένη στον κάβο η βαρκούλα. Τραβούσα το σκοινί κι επιβιβαζόμουν. Με την πλάτη στραμμένη στη στεριά στην πλώρη καθισμένη στύλωνα το βλέμμα στα ανοιχτά. Τα κύματα λίκνιζαν τη μικρή λέμβο. Νόμιζα πως ξανοιγόμουν στα βαθιά. Από τότε μου έγινε συνήθεια. Να ταξιδεύω ακίνητη. * Δεν αντιστέκομαι στο κάλεσμά της Κι ας ξέρω πως ανάμεσα […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Εκ-ποίηση” του Χάρη Μελιτά
Εκ-ποίηση Πωλούμαι στα ψυγεία της ψυχής ολόκληρος ή σε μικρά τεμάχια στα ράφια του μεγάλου σούπερ-μάρκετ. Λογάριαζα να σπάσω το γυαλί αποκηρύσσοντας το κύρος της βιτρίνας να πουληθώ μισοτιμής στις λαϊκές στα γήπεδα στους μουσικούς του δρόμου. “Μην βαυκαλίζεσαι” είπε το σελοφάν. “Σε λίγο λήγεις.” Χάρης Μελιτάς από τη συλλογή του μαύρο γυαλιστερό ή […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “V” της Βερονίκης Δαλακούρα
V Γράφε, γράφε, γυναίκα: από δω αρχίζει το κτίσιμο. Χάος που στα στέρεα θεμέλιά του οι δυνάμεις, όχι η Δύναμη, πέφτουν πρώτες σιγή θορύβου. Φιλικές, πρόσχαρες, άγριες, γεμάτες έλεος, αδιάφορες, συμπαθητικές και με τόλμη όσο διαρκεί η ανοικοδόμηση. Το στήσιμο από την αρχή όσων εμείς αποκαλούμε συντρίμμια έχει γίνει τόσες φορές, που τα πανίσχυρα και […]
Το ποίημα της Δευτέρας την Τρίτη: “Προμηθέας” της Μαρίας Βαχλιώτη
Προμηθέας Και ετοιμαζότουνα να φωνάξει δυνατά, για να δείξει πως δεν επέθανε Έχω στο στήθος μου μια τρύπα σαν το κεφάλι ενός μωρού τη διαπερνούν τα δευτερόλεπτα με ένταση θυελλωδών ανέμων σε κάθε μου εισπνοή σαρώνονται αποβάθρες μια ατελής καισαρική τομή με λανθασμένο τοπογραφικό σώμα που το ξεχάσαν ανοιχτό σε παγωμένο χειρουργείο στη μέση ενός […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα χαρτόκουτα” της Αντζελίνας Αβράμογλου
Τα χαρτόκουτα Μετακομίζω απόψε, μαμά Παίρνω τη ζωή στα χέρια μου μέσα σε μια νύχτα Μόνη Με τις δυο μου φτερούγες τις Ικάριες θα πετάξω για στιγμές ελεύθερες, Μακάριες Πόση ζωή χωράνε τα χαρτόκουτα Πόσα χαρτόκουτα χωράνε τα χέρια Δυο παιδικά ρούχα βάζω στον πάτο Σ’ ανήλικη βάση να στοιβάξω τα εύθραυστα τα ενήλικα Για […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Μη φοβού” της Μαρίας Γερογιάννη
Μη φοβού Είδες το μισοφέγγαρο; Έτοιμο ν’ αναποδογυρίσει Στη μια του άκρη το βάρος των παθών σου. Εμείς στην άλλη με άνεμο λεβάντε, σπάρτα και πασχαλιές Μαρία Γερογιάννη από τη συλλογή της ερωτεύτηκε τον Καρυωτάκη γιατί ερωτεύτηκε την Πολυδούρη εκδόσεις Μανδραγόρας, 2024
Το ποίημα της Δευτέρας: “Σκοτάδι” της Μαρίας Σταυροπούλου
Σκοτάδι Τα βράδια φοβάμαι να ξαπλώσω στο κρεβάτι μου Ένα μαύρο πουλί στέκει στο προσκεφάλι μου Κρώζει κάτι ακατάληπτα λόγια στο αυτί μου Δεν μπορώ να καταλάβω τι λέει και τα μεταφράζω όπως θέλω εγώ Λέω ότι λέει πως δεν θα ξυπνήσω το πρωί και τρομάζω Δεν θέλω να πεθάνω Οι άνθρωποι δε με αγαπούν […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Κρύπτες από δάφνη” του Ηλία Γεωργιάδη (απόσπασμα)
Κρύπτες από δάφνη ΙΙ (απόσπασμα) …”εδώ δεν υπάρχει ζάχαρη ούτε καμπυλότητα μοναχά κατάλευκη πυκνότητα εδώ φυτρώνουν μόνο κάτι χούφτες σαν περιστύλια από ψαράδες που μετανοημένοι σιώπησαν αν προσευχηθείς και τα δάκτυλα ανοίξουν θα πέσουν πάνω στις φρέσκιες νιφάδες κομμάτια άρκευθου που κάθε χρόνο κεντούν και έπειτα διυλίζουν το μωσαϊκό που γεμίζει τα ίδια κενά ρήγματα […]