Το ποίημα της Δευτέρας: “Γράφω ποιήματα για να σωθώ” της Βασιλείας Οικονόμου

Γράφω ποιήματα για να σωθώ Η μητέρα μου είναι ένα νησί που επιπλέει στη μέση της πιο νόστιμης σούπας. Κολυμπάω προς το τέλος του κόσμου μα κάθε πρωί βρίσκομαι πάλι στην ακτή. Το νησί, στοργικά, μου λέει: “Αγάπη μου, η σούπα είναι όλη δική σου. Φάε την γρήγορα, προτού κρυώσει, αλλιώς θα πρέπει να προλάβεις […]
“Εραστής” της Ada Limón

ΕΡΑΣΤΗΣ Ήρεμο φως μπαίνει ορμητικό από το παράθυρο, απαλές αιχμές του κόσμου, θολωμένες από την υγρασία, η φωλιά ενός σκίουρου ψηλά πάνω στον σφένδαμο. Θέλω να διαμαρτυρηθώ σε όποιον είναι υπεύθυνος. Όλο τον χρόνο έλεγα, Ξέρεις τι είναι αστείο; Και μετά, Τίποτα, τίποτα δεν είναι αστείο. Κι αυτό με κάνει να γελάω με έναν τρόπο […]
Τούτο εστί το χώμα μου (για το βιβλίο “Επτά ανάσες πριν” της Ελένης Αλεξίου, ISBN: 9786185274979)

«Μα πάλι αυτά τα πράγματα είναι λιγάκι σαν πολύ μακρινά. Είναι λιγάκι σαν πολύ κοντινά» ─ Γιάννης Ρίτσος, Ρωμιοσύνη Η οικογένεια μαζεμένη γύρω απ’ την τηλεόραση λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου. Στην οθόνη, το πλήθος στην πλατεία μετρά αντίστροφα. Εφτά. Έξι. Πέντε. Τέσσερα. Κάθε αριθμός βγαίνει δυνατότερος, πιο αποφασιστικός· ένα βήμα πιο κοντά στον […]
Το ποίημα της Δευτέρας: [Τώρα ο τοίχος με το μεγάλο μέτωπο] του Ευθύμιου Λέντζα

[άτιτλο] Τώρα ο τοίχος με το μεγάλο μέτωπο σοβάδες τα νιάτα και πέφτουν. Η νύχτα που φτάνει στα παράθυρα. Σχεδόν βραδιάζει, σχεδόν ακούω τη φωνή μου και τη σιωπή που έρχεται απ’ τα δέντρα. Ευθύμιος Λέντζας από τη συλλογή του Το μερίδιο εκδόσεις Θράκα, 2022
Σε πρώτη δημοσίευση: “Διάλειμμα” της Κατερίνας Καρασούλα

Διάλειμμα Κυλά ο χρόνος πούπουλο φτερού, αποζητά ανάπαυλα δραστηριοτήτων, περιεργάζεται με αγωνία την ώρα του διαλείμματος. Φευγαλέο συναίσθημα χαράς, διακοπή απ τα συνηθισμένα, ελεύθερες στιγμές μικρής διάρκειας. Ξεφεύγει ο λογισμός, φωτεινές εξάρσεις, διανοητική διαύγεια, ανεκτίμητη ξεκούραση. Διάλειμμα στη ζωή ο θάνατος διάκενο άγνωστο, ίσως κι αυτός να διαρκεί προσωρινά.
Το ποίημα της Δευτέρας: [Τ’ αχλάδια κρέμονται στον πηλιορείτικο δρόμο] της Μάνιας Μεζίτη

[άτιτλο] Τ’ αχλάδια κρέμοναι στον πηλιορείτικο δρόμο. Κόβεις κανά δυο και συνεχίζεις για τα μοναστήρια. Οι καλόγριες είναι το μόνο είδος ανθρώπου που εξακολουθεί να φοράει γυαλιά φότο γκρέι, ίσως και το μόνο που φτιάχνει καλό ελληνικό καφέ με λίγα δάκρυα μέσα. Έχουν από μια ιστορία να αφηγηθούν, πώς δηλαδή ακολούθησαν έναν παραπόταμο έρωτα, κάποιον […]
«Εκεί που στάζει η ζωή» της Δήμητρας Παλαπάνη (ISBN: 9786185748890)

Η συλλογή Εκεί που στάζει η ζωή της Δήμητρας Παλαπάνη (εκδ. Μετρονόμος, 2025), δεν αποτελεί μια απλή ποιητική καταγραφή, αλλά ένα ολιστικό φιλοσοφικό corpus που διερευνά τη σχέση μεταξύ προσωπικής μνήμης, ιστορικής βίας και μεταφυσικής αναζήτησης. Ο τίτλος, με την εικονοποιία του, σηματοδοτεί τη διαρκή και επίπονη εκροή της ζωτικής ουσίας, η οποία λαμβάνει χώρα […]
Η Ποίηση της Γλυπτικής ή Η Γλυπτική της Ποίησης; (για το βιβλίο “Σμίλης γραφήματα” του Χρήστου Ρηγανά, ISBN: 9789602892176)

Ο Χρήστος Ρηγανάς, με καταγωγή από την Καλαμάτα, είναι γλύπτης, τελειόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, βραβευμένος πρόσφατα από την Ακαδημία Αθηνών για το έργο του, με πολλές ατομικές εκθέσεις και πρώτα βραβεία σε Πανελλήνιους Διαγωνισμούς. Η ποιητική του παρουσία στον λογοτεχνικό χώρο με την συλλογή «Σμίλης γραφήματα», εκδ. Οι εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 2022, […]
Οι κήποι της ποίησης: ποιήματα ποιητικής και ποιητική αυτογνωσία (για την ποιητική συλλογή “Αδώνιδος κήποι” της Διώνης Δημητριάδου, ISBN: 9786185845575)

Η Διώνη Δημητριάδου είναι μια ποιήτρια με βαθιά και πολυεπίπεδη σχέση με την ποίηση. Δεν περιορίζεται μόνο στη συγγραφή ποιημάτων, αλλά υπηρετεί την ποιητική τέχνη και από άλλες κρίσιμες σκοπιές όπως τη μετάφραση και την κριτική. Αυτή η πολλαπλή ενασχόληση δεν λειτουργεί απλώς σωρευτικά· διαμορφώνει μια ενιαία ποιητική συνείδηση, η οποία αντανακλάται με συνέπεια στο […]
Από την αισθητικοποίηση του πόνου στη μαρτυρία του τραύματος (για την ποιητική συλλογή “Οι αναμνήσεις ενός κωλόπαιδου” της Αθανασίας Δρακοπούλου – ISBN: 978-618-5540-31-9)

Η ποιητική συλλογή Οι αναμνήσεις ενός κωλόπαιδου της Αθανασίας Δρακοπούλου (εκδόσεις Τύρφη, 2025) αποτελεί ένα πυκνό και μακρόπνοο ποιητικό εγχείρημα, που διεκδικεί θέση όχι μόνο στη σύγχρονη ελληνική ποίηση αλλά και στη συζήτηση γύρω από το πώς εγγράφονται σήμερα η μνήμη, το τραύμα και η ιστορία. Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν επιζητά την ευκολία, […]