Disability: “Αστυάναξ” της Φωτεινής Βασιλοπούλου
Αστυάναξ Ο ανοϊκός ασθενής του θαλάμου μας κάθε φορά που περνώ από μπροστά του με φωνάζει μαμά. Μου ουρλιάζει μαμά, μαμά όσο η ευαίσθητη νεαρή γιατρός προσπαθεί να του περάσει λεβάιν απ’ τη μύτη ικετεύοντας τη συγνώμη του. Δεν θα σε πονέσω, παππούλη, υπόσχεται. Της τραβάει τα χέρια με φωνάζει μαμά μαμά τα μάτια του […]
Disability: “Λογοτεχνία και τραύμα” της Μαρίας Λιάκου
Λογοτεχνία και τραύμα Υπάρχουν λεκτικά σύνολα που δεν διασώζουν εξαρχής. Το τραύμα δύσκολα προσδιορίζεται και δύσκολα κοινωνείται ακόμα και στον ίδιο τον εαυτό. Επιπλέον, το τραυματικό βίωμα διαρρηγνύει τη γραμμική αφήγηση, εισβάλλει στη σκέψη, επαναλαμβάνεται. Η λογοτεχνία σε αυτή την περίπτωση δεν επιστρατεύει τη λογική ακολουθία προκειμένου να το προσεγγίσει, αντιθέτως σέβεται τον αποσπασματικό του […]
Disability: “Άσυλο-II” του Ηλία Λάγιου
Άσυλο – ΙΙ Εδώ παράδωσε την τόση ολίγη σου δύναμη, ψυχή μου, ανάπηρη, φτωχούλα, που κάποτε σε πίστευα αθάνατη, να επιστρέψω στον πραγματικό, σημερινό μου τόπο της οδύνης. Στρέψε, ο δακρυσμένος μου οφθαλμός, άφοβα να θεωρήσεις τα σιδερένια κάγκελα που φράζουν τα παράθυρα του ψυχιατρείου. Πες μου, πόσες πολλές φορές, δυστυχισμένε, κόλλησες, δίχως ελπίδα, ελάχιστο […]
Για τη σημερινή μέρα της ποίησης, τέσσερα ποιήματα της αναπηρίας από τη Χριστίνα Λιναρδάκη
Καταβάσεις Εκεί Στο απόκρημνο της σπονδυλικής μου στήλης Στην τραχιά της κατηφόρα Οι νευρώνες μου Αναρριχητικά σχοινιά που Μπλέχτηκαν μεταξύ τους Και πια δεν ξέρω ποιο να πιάσω να σωθώ. Εκεί Στο χείλος του γκρεμού Με ίσες πιθανότητες να γκρεμιστώ Και ίσες να επιζήσω Συνεχίζω να αιωρούμαι σαν από θαύμα. Malfunction Καμιά φορά […]
Disability: “Επέμβαση” της Δήμητρας Κωτούλα
Επέμβαση Δεν θα πονέσει. Σ’ έχουν διαβεβαιώσει. Δεν θα πονέσει. Τα μαλλιά ξεφεύγουν σαν μικροί ήχοι απ’ τον πλαστικό σκούφο σου. Ο διάφανος σωλήνας σε διαπερνά στη φλέβα σαν καλώδιο. Η πράσινη ρόμπα είναι σκληρή. Θαμπές κηλίδες ιώδιο ξεπροβάλλουν εδώ κι εκεί από κάτω της. Ο άσπρος αφρός στην παλάμη σου εξαντλείται νερουλός χωρίς στ’ […]
Disability: Δύο ποιήματα της Πωλλέτας Ψυχογυιοπούλου για τη φροντίδα
Δεκανίκι Δεν κρατάω λύσεις. Κρατάω βάρδιες. Στέκομαι δίπλα σου όταν το μυαλό σου αφρίζει κι οι λέξεις σπάνε πριν γίνουν φωνή. Δεν σε ηρεμώ. Σε αντέχω. Οι σιωπές σου δεν είναι ποιητικές. Είναι δωμάτια άδεια με γυμνό φως. Μπαίνω. Κάθομαι. Περιμένω. Κάποιες μέρες είμαι τα χέρια που σε κρατούν όταν πέφτεις προς τα μέσα. Άλλες […]
Disability: “Ένα βήμα κάθε μέρα” (απόσπασμα) του Νίκου Δαββέτα
Ένα βήμα κάθε μέρα (απόσπασμα) …Πριν ακόμη στερηθεί τον ίδιο της τον εαυτό, δυσκολευόμουν να ανεχθώ την αδυναμία της, τη μειωμένη αντοχή της στον σωματικό πόνο. Την περιέβαλλα πάντα με την κυνική ειλικρίνεια του υγιούς ανθρώπου, που θεωρητικά τουλάχιστον βρίσκεται στο απυρόβλητο και δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι πράττει το σωστό για τον ασθενή. […]
Disability: ένα ποίημα της Εύης Λιοβάρου
[άτιτλο] Κατάντικρυ πάνω στον τοίχο τον ωχρό τον στέρφο σε πρόχειρο ευτελές χαρτί επιγραφή βαρύνουσας αξίας απλωνόταν: “Σχέδιο διαφυγής” κι ένα καρφί μονάχο και βουβό μου έγνεψε θαρρώ, να εμπιστευτώ και πάνω του τόπο να βρω να στηριχτεί μια τόση δα – ελπίδα ισχνή – τον μύχιο του θανάτου τρόμο να πλανέψει – Έι, εσύ […]
Disability: “Back and forth” της Αλεξάνδρας Μυλωνά
Back and forth Πηγαινοερχόταν. Μπρος πίσω, μπρος πίσω. Back and forth μέχρι την άκρη του πεζοδρομίου της μεγάλης λεωφόρου, ως εκεί. Και πριν από την καραντίνα αυτό έκανε καθηλωμένος αναπόδραστα στο αμαξίδιό του. Μόνο που τότε έβλεπε κόσμο, τον χαιρετούσε κιόλας με τα ατροφικά του χέρια. Κάποιοι περαστικοί ένευαν κι αυτοί χαμογελώντας. Γρύλιζε τότε ο […]
Disability: Η εποχή που η νόσος ήταν ζηλευτή κατάσταση
Έχουμε συνηθίσει, στη σημερινή εποχή του ικανοτισμού και της θεοποίησης του ωραίου σώματος, ένα σώμα που νοσεί ή είναι ανάπηρο και άρα παραμορφωμένο ή μη λειτουργικό να θεωρείται σαν κάτι το αποκλίνον και να αντιμετωπίζεται με φόβο, οίκτο, ακόμη και αηδία.[1] Υπήρχε όμως μια εποχή, όχι πολύ μακρινή μας, κατά την οποία μια σοβαρή νόσος […]