“Εγκώμιο” της Μαρίας Γερογιάννη – Το ποίημα της Δευτέρας
ΕΓΚΩΜΙΟ Βάλαμε το αηδόνι στο κλουβί στη γυάλα το χρυσόψαρο στη γλάστρα παπαρούνες, και τη ζωή να συλλαβίζει τα τρία γράμματά της. Μαρία Γερογιάννη από τη συλλογή της Οι κούκλες σου δεν είχαν ψυχή εκδ. Περισπωμένη, 2021
“Για κάθε ενδεχόμενο” της Βισουάβα Σιμπόρσκα – Το ποίημα της Δευτέρας
ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ Θα μπορούσε να έχει συμβεί. Έπρεπε να συμβεί. Συνέβη νωρίτερα. Αργότερα. Πιο κοντά. Μακρύτερα. Δεν συνέβη όμως σε σένα. Επέζησες γιατί έτυχες ο πρώτος. Επέζησες γιατί έτυχες ο τελευταίος. Γιατί ήσουνα μόνος. Γιατί υπήρχαν άνθρωποι. Γιατί έστριψες αριστερά. Γιατί έστριψες δεξιά. Γιατί έπεφτε βροχή. Γιατί έπεφτε μια σκιά. Γιατί επικρατούσε ηλιόλουστος […]
“Ρόμπιν” του Νικόλα Κουτσοδόντη – Το ποίημα της Δευτέρας
ΡΟΜΠΙΝ Δεν ήταν μυστικό ποιος ήταν ο Τιμ Ντρέικ. Είχανε την πληροφορία πάμπολλα αγόρια. Δε συνήθιζα παιχνίδια ν’ ανταλλάσσω ή κόμικ δε συνήθιζα τους φίλους ούτε κι εκείνο το νεαρό του γαντοφορεμένο χέρι ύπουλα να πιέζει την κοιλιά μου – βίαια κι όμορφα να με λαχανιάζουν οι μελαχρινές τούφες στα μάτια του οι καθαρές γραμμές […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Οι ράγες” του Νίκου Μυλόπουλου
ΟΙ ΡΑΓΕΣ Είμαι μια ασήμαντη σιδερένια ράγα Δίπλα μου άλλη μία Μοναχική επίσης Ανάμεσά μας χαλίκια κι αγριολούλουδα Δεν συναντιόμαστε ποτέ Στρωμένες από χέρια καταδίκων Στρωμένες εξαιτίας παραδόσεων οικογενειακών Περιμένουμε να περάσουν από πάνω μας Πολύχρωμα τα βαγόνια και τα αισθήματα. Αγνοώντας μας επιδεικτικά για πολλές δεκαετίες Χορταριάσαμε με εικασίες για την αγάπη Όμως το […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Δυο-τρεις φωτογραφίες” του Βάκη Λοϊζίδη
ΔΥΟ-ΤΡΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Πάντα παίρνω μαζί μου δυο-τρεις παιδικές φωτογραφίες. Τις βλέπω σπάνια. Ασκώ τη μνήμη μου να θυμηθώ αυτούς που φωτογραφήθηκαν μαζί μου. Θυμούμαι βέβαια και τους απόντες· γιατί, κακά τα ψέματα, μεγάλο θράσος να διαγράψεις τους απόντες. Κανένας δεν τους έβαλε σε καραντίνα μάλλον φωτογραφήθηκαν αλλού ή και καθόλου. Είμαι ό,τι υπήρξα. Είμαι και […]
“Memoria Fulgurea” του Ρογήρου Δέξτερ
MEMORIA FULGUREA Εδώ όπου το στάρι χρυσαφίζει στα λιβάδια Για να θυμίζει τα μαλλιά της Με τζιτζικιές ή τριζονίσματα Τίποτα πια δεν έρχεται κουτί και κούπαˑ Και η ζωή που ονειρεύτηκες δεν υπάρχει Καρφιτσωμένη σε κανένα χάρτη Και μόνο εκείνα τα τραγούδια Ακούγονται να φτάνουν Από μακριά στα δηθενάδικα Στις ψευτουριές της διασκεδούποληςˑ Εδώ λοιπόν […]
“Αυτοί που δεν κατάφεραν να μας κερδίσουν με τον πόλεμο” του Θωμά Τσαλαπάτη
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ Ι Η πρώτη τους προσφορά ήταν αυτή που αιφνιδίασε. Ήταν που δεν είχαμε συνηθίσει δείγματα καλής θελήσεως. Κάποιοι μίλησαν για δόλο άλλοι για τεχνάσματα. Οι περισσότεροι όμως εξέλαβαν το ξύλινο άλογο και τη λιτή επιγραφή του ως σημάδια της τύχης μας που άλλαζε. Φέραμε […]
“Κυριακή” του Αχιλλέα Κατσαρού
ΚΥΡΙΑΚΗ Είμαι ένας από τους λύκους που επέστρεψαν γύρισα να δουλέψω το ασήμι και την πέτρα με κραυγές πλάθω έναν τωρινό κίονα μιλάω άλλη γλώσσα από τον ζοφερό κόσμο η συμμετρία μου βλέπει και ακούει ο λόγος μου οσφραίνεται τη σάρκα μυρίζει πτωμαΐνη η εποχή του θάμβους η απουσία της μαντείας έντονη τρέλα το γεύμα […]
“Αν δεν μπορούμε” του Στέφανου Ρέγκα
ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ Αν δεν μπορούμε να ανασάνουμε είναι επειδή τα χέρια μας γέμισαν λάσπη κι η λάσπη μας κατατρόπωσε αν δεν μπορούμε να περπατήσουμε είναι επειδή όλοι οι άρπαγες φυσήξαν τον καπνό στο πρόσωπό μας αν δεν μπορούμε να πνιγούμε είναι επειδή στα πόδια μας αγκιστρώθηκε το χρέος, ο χρόνος αν δεν μπορούμε να […]
“Η άκρη του Αυγούστου” της Μαρίας Βλάχου
Η ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Ο Αύγουστος γέρνει στην άκρη του ξεβαμμένος δεν λέω λέξη μια άτυπη μελαγχολία με πλακώνει θα κάνω φασαρία ανασηκώνω το τελευταίο βότσαλο αυτό που χώρεσε τη στάμπα σου σκαρφαλώνω στον βράχο το ζυγίζω με ακρίβεια στη χούφτα μου το εκσφενδονίζω στο κύμα σχέδιο κυκλικό οργιάζει πάλλεται […]