Θυρωρός της ύπαρξης (για το βιβλίο “Συνεταιρισμός θυρωρών” του Αντώνη Τσόκου, ISBN: 978-618-5461-80-5)
Πώς ένας θυρωρός παρατηρεί τον κόσμο και τη θέση του μέσα σε αυτόν; Πώς ένας θυρωρός υμνεί τον έρωτα και την τρυφερότητα; Και πώς αξιοποιεί τις δυνατότητες του ποιητικού λόγου, προκειμένου να μιλήσει για την ανθρώπινη ύπαρξη, τον θάνατο, την απώλεια, τον χρόνο και τη μνήμη; Στο ανήλιαγο και μικροσκοπικό του δωμάτιο βλέπουμε τον θυρωρό, […]
Το ήθος του πλάγιου φωτός ως αντίσταση στη φθορά (για το βιβλίο “Σε πλάγιο φωτισμό” του Γιώργου Μαρκόπουλου, ISBN 978-960-04-5485-7)
Το Σε πλάγιο φωτισμό του Γιώργου Μαρκόπουλου (Κέδρος, 2025) είναι ένα σύνθετο και βαθιά βιωματικό βιβλίο, που κινείται με άνεση ανάμεσα στην ποίηση, την αυτοβιογραφική μνήμη και το δοκιμιακό σχόλιο. Δεν πρόκειται για μια απλή αναδρομή στο παρελθόν ούτε για μια συμβατική αυτοβιογραφία. Αντίθετα, συνιστά μια πράξη αυτοσυνειδησίας και διάσωσης: μια επίμονη προσπάθεια να περισωθούν […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Τρίστιχα της πλάκας” του Κωνσταντίνου Μαρκογιάννη
Τρίστιχα της Πλάκας Αίμα πρέπει να φτύσεις για να γραφτεί το ποίημα. Δεν είσαι δα και φλώρος! Μέρα μουντή και ανιαρή… Λες κάτι εξαίσιο να συμβεί; Πέσε καλύτερα για ύπνο! Ο δρόμος αδιέξοδος. Προσπάθησε ξανά… Υπάρχει μονοπάτι! Εσύ που τους νεκρούς ξυπνάς και ιερείς ταράζεις… Δεν είσαι πια παρθένα! Γλεντζές ήσουνα […]
Το ποίημα της πρώτης Δευτέρας της νέας χρονιάς: “New Year’s Resolution”
New Year’s Resolution Ας παλέψουμε για έναν κόσμο που ανάγκη δεν θα έχει αργίες και γιορτές, αντίστροφες μετρήσεις Να μετράμε αντίστροφα για όλα αυτά που μετράνε για όλα αυτά που πονάνε Αλίκη Καμπέρη από τη συλλογή της Το υλικό δεν ευθύνεται μα της πτώσης το ύψος εκδόσεις Θράκα, 2024
Όταν καίω τον παλιό χρόνο
Όταν καίω τον παλιό χρόνο Οι επιστολές καταπίνονται σε δευτερόλεπτα. Σημειώματα που φίλοι έδεσαν στο πόμολο της πόρτας, διάφανα πορφυρά χαρτιά, καίγονται σαν φτερά νυχτοπεταλούδας, παντρεύονται τον αέρα. Ένα μεγάλο μέρος οποιουδήποτε έτους είναι εύφλεκτο, λίστες με λαχανικά, ατελή ποιήματα. Κεχριμπαρένια περιδινούμενη φλόγα των ημερών, τόσο μικρή είναι μια πέτρα. Εκεί που κάτι ήταν και […]
Τα σφηνάκια του τέλους του χρόνου (για τρία βιβλία)
Οι πολλαπλοί φωταγωγοί της ζωής (για το ποιητικό βιβλίο “Φωταγωγός” της Βασιλικής Σπηλιώτη, ISBN: 9786182111062) Άραγε, ποιο θα μπορούσε να είναι το καλύτερο σύμβολο για τη ζωή; Εκείνο το σημάδι-τοτέμ εκείνο που οριοθετεί λεκτικά και πραγματιστικά όλη αυτή την ελπίδα που κρύβεται μέσα στα πιο βαριά και έντονα σκοτάδια μας; Κάτι που μέσα στη χωρική […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Με άφησες χωρίς Θεό, πατέρα” του Αντώνη Τσόκου
Με άφησες χωρίς Θεό, πατέρα Απόψε ο Θεός σου μοιάζει, πατέρα βαδίζει αόρατος στο ξύλινο πάτωμα. Είναι τόσο όμοια η απουσία σας κι όμως υπήρξατε διαφορετικοί εκείνος άφησε τα πάντα στην τύχη εσύ προετοίμασες σχολαστικά ακόμα και τον θάνατό σου. Πήρες μαζί σου ό,τι θεώρησα παντοτινό. Με άφησες χωρίς Θεό, πατέρα. Ήσουν η μοναδική μου […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Στις γιορτές” της Μαρίας Σταθέα
Στις γιορτές Στις γιορτές που θα ’ρθούνε να ακούς τις ειδήσεις, παιδί μου Βλέπεις τα πάντα εκεί Γιορτινή την καταστροφή Την απανθρωπιά στολισμένη Έγκλημα κι έννομη βία χρωματιστά Επίσημη την αηδία με κύρος Μην ξεχνάς στις γιορτές να γιορτάζεις μαζί τους Έχουν όλα μία λαμπρότητα τα Χριστούγεννα και στολίδια που λαμπυρίζουν Υποχωρήσεις και συμβιβασμοί Τα […]
Πρελούδιο των Χριστουγέννων
Πρελούδιο των Χριστουγέννων Ω μικροί ψύλλοι στικτού φωτός όλοι στον χορό του διαστήματος Ω παχιά δέντρα πράσινα σκιερέ λειμώνα Ω φωτεινή αγριόγατα και δρόμε του χειμώνα Έξαρση αμοιβάδων του κόκορα φολίδα περούκα από την Κίνα και κάλτσα με λωρίδα Μπανάνα στο γκριλ που σπάει τις πόρτες άοσμοι ασβοί λατρευτικοί σαν πότες Και πάτοι των γιορτινών […]
Το ποίημα της Δευτέρας πριν από τα Χριστούγεννα είναι της Δήμητρας Αγγέλου
[άτιτλο] ακούω τα παραπατήματα από τα σκοτεινά τακούνια μιας θάλασσας μακρινής – με φύκια ζωσμένα να σέρνονται προς το μέρος μου καθώς αυτή σαν γυναίκα καρφωμένη πάνω σε χαυλιόδοντες κατεβαίνει αδέξια του ονείρου μου τη σκάλα ακούω τους λεκέδες από το σπέρμα σου στον ουράνιο θόλο να βιάζονται να μετουσιωθούν σε αστέρια σύννεφα που ίσως […]