“Αυταπάτη γυναικός” της Αφροδίτης Διαμαντοπούλου – Το ποίημα της Δευτέρας
ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΥΝΑΙΚΟΣ Προχωρά με βήματα απαλά αγγίζοντας με τα ακροδάχτυλά της τη ζωή και βολεύεται στο στενό συρτάρι που της έφτιαξαν, με κόπο. Χαϊδεύει τις στριμωγμένες αναμνήσεις Παίζει με τις γιρλάντες της αυταπάτης Αναπολεί ξεφτισμένους έρωτες Μαθαίνει να αφουγκράζεται τους απόηχους των ενοχών Και σωπαίνει… Κάποτε βγάζει για λίγο το κεφάλι Και τότε κλαίει και […]
“[Ποίημα γραμμένο 7 λεύγες κάτω από την θάλασσα – στον βυθό]” του Γιώργου Αλισάνογλου: Το ποίημα της Δευτέρας
Πρωτο/μαγιά μετα/φέρω τις φράσεις μου μάτσο ζαχα/ρωτά – στο κέντρο της πόλης Μετά υπο/φέρω αινιγματική φοβία για ένα ποίημα ανοιξιάτικο που δεν λάμπει κι όμως είναι χρυσός- Στον βυθό του Θερμαϊκού μετα/ποιώ το κάλεσμα μιας εποχής αλλοτινής μου Οφηλίας ενώ συν/αισθάνομαι αθάνατος σχεδόν ero/τα όπως πρώ/τα κατά/πίνω την γλώσσα μου που κάποτε στο έξω […]
“Αυτά που φαίνονται στο φως μου μοιάζουν οικεία” της Γεωργίας Διάκου – Το ποίημα της Δευτέρας
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΜΟΥ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΟΙΚΕΙΑ η γιαγιά είναι το δέντρο / πηγαίνει κάθε μέρα κρατώντας τον πίνακα σε μια σακούλα ΙΚΕΑ / είναι ο πίνακας που είχε κρεμασμένο πάνω από τον πράσινο καναπέ / οργανώνει το σύμπαν της / το κάνει να λειτουργεί / μένει μόνη με τον πίνακα / ίσως τον […]
“Φυλλοβόλα” του Νίκου Ι. Τζώρτζη – Το ποίημα της Δευτέρας
ΦΥΛΛΟΒΟΛΑ Κάποια απ’ αυτά φυλλορροούν μόνο για ό,τι αγαπούσαν κι έχασαν. Το ξέρουμε πια – κι ας επιμένουμε πως φταίει πάντα το φθινόπωρο. Νίκος Ι. Τζώρτζης από τη συλλογή του Αποδελτιώσεις, Β΄ εκδ. Γαβριηλίδης, 2013
“Όνειδος” της Νεφέλης Δημητροπούλου – Το ποίημα της Δευτέρας
ΟΝΕΙΔΟΣ Δεν είμαι στίχος. Πιο πολύ μοιάζω με ραβασάκι. Που θα διαβάσουν όσοι ξέρουν να αφήνονται και θα το νιώσουν όσοι τόσο δόθηκαν, που τίποτα δεν έμεινε πια να δώσουν. Παρά παλεύουν σαν άδεια δοχεία ακόμα να γεμίσουν τους άλλους. Δεν είμαι παρά ένας άδειος στίχος, πιο πολύ μοιάζω με ραβασάκι θαρρείς, που κάποιος […]
“Ολιγαρκής” του Ανδρέα Ζαρμπαλά – Το ποίημα της Δευτέρας
ΟΛΙΓΑΡΚΗΣ Του αρκούσε μόνον ένα φύλλο να απλώσει απάνω όλη τη ζωή του και να χωράει ακόμα δυο ωκεανούς. Στο κάτω-κάτω ο στενός δρομάκος του μεσημβρινού είτε τον πάρεις προς βορρά είτε προς νότο τον πατήσεις, σίγουρα, στους πάγους θα σε βγάλει. Κι έναν παράλληλο αν πάρεις, θα ‘ρθει η ώρα, όπου θα […]
“Εγκώμιο” της Μαρίας Γερογιάννη – Το ποίημα της Δευτέρας
ΕΓΚΩΜΙΟ Βάλαμε το αηδόνι στο κλουβί στη γυάλα το χρυσόψαρο στη γλάστρα παπαρούνες, και τη ζωή να συλλαβίζει τα τρία γράμματά της. Μαρία Γερογιάννη από τη συλλογή της Οι κούκλες σου δεν είχαν ψυχή εκδ. Περισπωμένη, 2021
“Για κάθε ενδεχόμενο” της Βισουάβα Σιμπόρσκα – Το ποίημα της Δευτέρας
ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ Θα μπορούσε να έχει συμβεί. Έπρεπε να συμβεί. Συνέβη νωρίτερα. Αργότερα. Πιο κοντά. Μακρύτερα. Δεν συνέβη όμως σε σένα. Επέζησες γιατί έτυχες ο πρώτος. Επέζησες γιατί έτυχες ο τελευταίος. Γιατί ήσουνα μόνος. Γιατί υπήρχαν άνθρωποι. Γιατί έστριψες αριστερά. Γιατί έστριψες δεξιά. Γιατί έπεφτε βροχή. Γιατί έπεφτε μια σκιά. Γιατί επικρατούσε ηλιόλουστος […]
“Ρόμπιν” του Νικόλα Κουτσοδόντη – Το ποίημα της Δευτέρας
ΡΟΜΠΙΝ Δεν ήταν μυστικό ποιος ήταν ο Τιμ Ντρέικ. Είχανε την πληροφορία πάμπολλα αγόρια. Δε συνήθιζα παιχνίδια ν’ ανταλλάσσω ή κόμικ δε συνήθιζα τους φίλους ούτε κι εκείνο το νεαρό του γαντοφορεμένο χέρι ύπουλα να πιέζει την κοιλιά μου – βίαια κι όμορφα να με λαχανιάζουν οι μελαχρινές τούφες στα μάτια του οι καθαρές γραμμές […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Οι ράγες” του Νίκου Μυλόπουλου
ΟΙ ΡΑΓΕΣ Είμαι μια ασήμαντη σιδερένια ράγα Δίπλα μου άλλη μία Μοναχική επίσης Ανάμεσά μας χαλίκια κι αγριολούλουδα Δεν συναντιόμαστε ποτέ Στρωμένες από χέρια καταδίκων Στρωμένες εξαιτίας παραδόσεων οικογενειακών Περιμένουμε να περάσουν από πάνω μας Πολύχρωμα τα βαγόνια και τα αισθήματα. Αγνοώντας μας επιδεικτικά για πολλές δεκαετίες Χορταριάσαμε με εικασίες για την αγάπη Όμως το […]