“Κλέφτης” του Γεώργιου Σκούρτη – Το ποίημα της Δευτέρας
ΚΛΕΦΤΗΣ (Η δεξίωση) Στάσου διαβάτη που περνάς και ξένε που πηγαίνεις Σε τούτη δω την ερημιά σ’ αυτήν τη γη τη στέρφα Εδώ ‘ναι που λαβώθηκα εδώ το αίμα χύθει Εδώ ‘ναι που με θάψανε μαζί με τ’ άρματά μου Γιατί ‘ναι τα άρματα ιερά στο αίμα βαφτισμένα Και εχθρός δεν ετόλμησε ποτέ ούτε […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα φωνήεντά σου” της Ζέτας Μπελαούρη
ΤΑ ΦΩΝΉΕΝΤΆ ΣΟΥ Σε δέομαι νυν και αεί Ουρανέ. Αν-καλιά. Εν-καρδία. Αίνεσις σιωπής κι αντίλαλε τρυγητή της γλώσσας Αγάπα με! Ζέτα Μπελαούρη από τη συλλογή της Εκκρίσεις εκδόσεις 24 Γράμματα, 2022
“Γραμμή υπεράσπισης” του Αθανάσιου Βαβλίδα – Το ποίημα της Δευτέρας
ΓΡΑΜΜΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Δεν ξέρω πόσες λέξεις αύριο θα βρεθούν να με υπερασπίσουν, αλλά εγώ πεινάω ακόμα και για τόνους και για κόμματα, για παραγράφους και για καταλήξεις, έτσι που ο ίδιος ήχος με παραλλαγές να σημαίνει ένα άλλο επιχείρημα, να ζητάει διαφορετική απόδειξη και ο λόγος να επιστρέφει κάθε φορά στη βάση του, για […]
“Ladybird ή Κατάσταση πολιορκίας” της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου – Το ποίημα της Δευτέρας
LADYBIRD ή ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ Εγώ έτρεχα, έτρεχα μια ήμουν κοπέλα, μια ήμουν άνδρας Κι εγώ δίψαγα, δίψαγα μια ήμουν ελάφι μια λύκος Κι εγώ πείναγα, πείναγα μια ήμουν μάντης τυφλός μια ο οφθαλμός Κι εγώ έβλεπα, έβλεπα μια ήμουν ποταμός και μια βωμός Μα εγώ σκόνταψα, κι έσκυψα τον αυχένα Μια πασχαλίτσα ladybird στα δυο […]
“Αυταπάτη γυναικός” της Αφροδίτης Διαμαντοπούλου – Το ποίημα της Δευτέρας
ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΥΝΑΙΚΟΣ Προχωρά με βήματα απαλά αγγίζοντας με τα ακροδάχτυλά της τη ζωή και βολεύεται στο στενό συρτάρι που της έφτιαξαν, με κόπο. Χαϊδεύει τις στριμωγμένες αναμνήσεις Παίζει με τις γιρλάντες της αυταπάτης Αναπολεί ξεφτισμένους έρωτες Μαθαίνει να αφουγκράζεται τους απόηχους των ενοχών Και σωπαίνει… Κάποτε βγάζει για λίγο το κεφάλι Και τότε κλαίει και […]
“[Ποίημα γραμμένο 7 λεύγες κάτω από την θάλασσα – στον βυθό]” του Γιώργου Αλισάνογλου: Το ποίημα της Δευτέρας
Πρωτο/μαγιά μετα/φέρω τις φράσεις μου μάτσο ζαχα/ρωτά – στο κέντρο της πόλης Μετά υπο/φέρω αινιγματική φοβία για ένα ποίημα ανοιξιάτικο που δεν λάμπει κι όμως είναι χρυσός- Στον βυθό του Θερμαϊκού μετα/ποιώ το κάλεσμα μιας εποχής αλλοτινής μου Οφηλίας ενώ συν/αισθάνομαι αθάνατος σχεδόν ero/τα όπως πρώ/τα κατά/πίνω την γλώσσα μου που κάποτε στο έξω […]
“Αυτά που φαίνονται στο φως μου μοιάζουν οικεία” της Γεωργίας Διάκου – Το ποίημα της Δευτέρας
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΜΟΥ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΟΙΚΕΙΑ η γιαγιά είναι το δέντρο / πηγαίνει κάθε μέρα κρατώντας τον πίνακα σε μια σακούλα ΙΚΕΑ / είναι ο πίνακας που είχε κρεμασμένο πάνω από τον πράσινο καναπέ / οργανώνει το σύμπαν της / το κάνει να λειτουργεί / μένει μόνη με τον πίνακα / ίσως τον […]
“Φυλλοβόλα” του Νίκου Ι. Τζώρτζη – Το ποίημα της Δευτέρας
ΦΥΛΛΟΒΟΛΑ Κάποια απ’ αυτά φυλλορροούν μόνο για ό,τι αγαπούσαν κι έχασαν. Το ξέρουμε πια – κι ας επιμένουμε πως φταίει πάντα το φθινόπωρο. Νίκος Ι. Τζώρτζης από τη συλλογή του Αποδελτιώσεις, Β΄ εκδ. Γαβριηλίδης, 2013
“Όνειδος” της Νεφέλης Δημητροπούλου – Το ποίημα της Δευτέρας
ΟΝΕΙΔΟΣ Δεν είμαι στίχος. Πιο πολύ μοιάζω με ραβασάκι. Που θα διαβάσουν όσοι ξέρουν να αφήνονται και θα το νιώσουν όσοι τόσο δόθηκαν, που τίποτα δεν έμεινε πια να δώσουν. Παρά παλεύουν σαν άδεια δοχεία ακόμα να γεμίσουν τους άλλους. Δεν είμαι παρά ένας άδειος στίχος, πιο πολύ μοιάζω με ραβασάκι θαρρείς, που κάποιος […]
“Ολιγαρκής” του Ανδρέα Ζαρμπαλά – Το ποίημα της Δευτέρας
ΟΛΙΓΑΡΚΗΣ Του αρκούσε μόνον ένα φύλλο να απλώσει απάνω όλη τη ζωή του και να χωράει ακόμα δυο ωκεανούς. Στο κάτω-κάτω ο στενός δρομάκος του μεσημβρινού είτε τον πάρεις προς βορρά είτε προς νότο τον πατήσεις, σίγουρα, στους πάγους θα σε βγάλει. Κι έναν παράλληλο αν πάρεις, θα ‘ρθει η ώρα, όπου θα […]