“Κατώφλια” της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου – Το ποίημα της Δευτέρας
Κατώφλια Υπάρχουν δίοδοι και στενά σοκάκια και γεφύρια λεωφόροι και εθνικές οδοί τροχιές και διαστημόδρομοι το στόμα μου στο στόμα σου τα μάτια μου στα μάτια σου τα χέρια μου στα χέρια σου το σώμα μου στο σώμα σου Όλα όμως αυτά δεν είναι δρόμοι βυθισμένα είναι συγκοινωνούντα δοχεία που ταλαντώνουν τα νεύρα μας […]
“Γαλάζια σπλάγχνα” του Νίκου Καρούζου – Το ποίημα της (Καθαράς) Δευτέρας
«Γαλάζια σπλάγχνα» Κάτοικε τοῦ ὀνείρου μαζεύω τή φωνή μου ἀπό κάθε ἄκρη καί τό ὑπόλειμμά της αὐτό στή σινδόνη τῶν δέντρων κ᾿ ἐκεῖνο κεῖ ψηλά στό σκουριασμένο βράχο ὅπου ὀργίζεται ὁ γερο-κόρακας συγκεντρώνομαι γιά τή μεγάλη ἀποκάλυψη ρίχνω στόν ἄνεμο μακρόσυρτη ἀγάπη: Τήν θέλω ἐγώ τήν ἀπελπισία μου δέν τήν ἀνταλλάσσω μέ θαλπωρή ἄλλη ἔχασα. […]
Το ποίημα της Δευτέρας: «Ονοματολογία» της Κλεοπάτρας Λυμπέρη
Ονοματολογία Η άνθρωπος είναι μια σκέψη τριγυρισμένη από σώμα. Η σκέψη ομοίως έχει κόκαλα σπλάχνα πλευρά και άλλα παράξενα υλικά. Όταν η άνθρωπος ομιλεί, μέσα στο χάος φυτρώνουν φωνήενταˑ γλιστρούν οι λέξεις με πτυχές και τηβέννους ως τις φωνη- τικές της χορδές. Η άνθρωπος είναι αίσθημα που τριγυρίζει τη σκέψη. Από το αίσθημα γεννιέται άλλο […]
“Οι ιδιότητες μιας ρωγμής” του Γιάννη Πετράκη – Το ποίημα της Δευτέρας
Οι ιδιότητες μιας ρωγμής Μια ρωγμή είναι αρκετή να ξεδιψάσει την περιέργεια ή να αναπτερώσει την ελπίδα. Είναι ημιπερατή, επιτρέποντας μόνο στο φως κι επ’ ουδενί στο σκοτάδι. Ταλαιπωρεί τα σκληρά και τ’ άκαμπτα, τα τρώει και τ’ ασκημαίνει. Συχνά προκαλεί κι επισπεύδει την ανακαίνιση, καμιά φορά την επιβάλλει. Μια ρωγμή στον τοίχο μπορεί να […]
“Κλέφτης” του Γεώργιου Σκούρτη – Το ποίημα της Δευτέρας
ΚΛΕΦΤΗΣ (Η δεξίωση) Στάσου διαβάτη που περνάς και ξένε που πηγαίνεις Σε τούτη δω την ερημιά σ’ αυτήν τη γη τη στέρφα Εδώ ‘ναι που λαβώθηκα εδώ το αίμα χύθει Εδώ ‘ναι που με θάψανε μαζί με τ’ άρματά μου Γιατί ‘ναι τα άρματα ιερά στο αίμα βαφτισμένα Και εχθρός δεν ετόλμησε ποτέ ούτε […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα φωνήεντά σου” της Ζέτας Μπελαούρη
ΤΑ ΦΩΝΉΕΝΤΆ ΣΟΥ Σε δέομαι νυν και αεί Ουρανέ. Αν-καλιά. Εν-καρδία. Αίνεσις σιωπής κι αντίλαλε τρυγητή της γλώσσας Αγάπα με! Ζέτα Μπελαούρη από τη συλλογή της Εκκρίσεις εκδόσεις 24 Γράμματα, 2022
“Γραμμή υπεράσπισης” του Αθανάσιου Βαβλίδα – Το ποίημα της Δευτέρας
ΓΡΑΜΜΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Δεν ξέρω πόσες λέξεις αύριο θα βρεθούν να με υπερασπίσουν, αλλά εγώ πεινάω ακόμα και για τόνους και για κόμματα, για παραγράφους και για καταλήξεις, έτσι που ο ίδιος ήχος με παραλλαγές να σημαίνει ένα άλλο επιχείρημα, να ζητάει διαφορετική απόδειξη και ο λόγος να επιστρέφει κάθε φορά στη βάση του, για […]
“Ladybird ή Κατάσταση πολιορκίας” της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου – Το ποίημα της Δευτέρας
LADYBIRD ή ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ Εγώ έτρεχα, έτρεχα μια ήμουν κοπέλα, μια ήμουν άνδρας Κι εγώ δίψαγα, δίψαγα μια ήμουν ελάφι μια λύκος Κι εγώ πείναγα, πείναγα μια ήμουν μάντης τυφλός μια ο οφθαλμός Κι εγώ έβλεπα, έβλεπα μια ήμουν ποταμός και μια βωμός Μα εγώ σκόνταψα, κι έσκυψα τον αυχένα Μια πασχαλίτσα ladybird στα δυο […]
“Αυταπάτη γυναικός” της Αφροδίτης Διαμαντοπούλου – Το ποίημα της Δευτέρας
ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΥΝΑΙΚΟΣ Προχωρά με βήματα απαλά αγγίζοντας με τα ακροδάχτυλά της τη ζωή και βολεύεται στο στενό συρτάρι που της έφτιαξαν, με κόπο. Χαϊδεύει τις στριμωγμένες αναμνήσεις Παίζει με τις γιρλάντες της αυταπάτης Αναπολεί ξεφτισμένους έρωτες Μαθαίνει να αφουγκράζεται τους απόηχους των ενοχών Και σωπαίνει… Κάποτε βγάζει για λίγο το κεφάλι Και τότε κλαίει και […]
“[Ποίημα γραμμένο 7 λεύγες κάτω από την θάλασσα – στον βυθό]” του Γιώργου Αλισάνογλου: Το ποίημα της Δευτέρας
Πρωτο/μαγιά μετα/φέρω τις φράσεις μου μάτσο ζαχα/ρωτά – στο κέντρο της πόλης Μετά υπο/φέρω αινιγματική φοβία για ένα ποίημα ανοιξιάτικο που δεν λάμπει κι όμως είναι χρυσός- Στον βυθό του Θερμαϊκού μετα/ποιώ το κάλεσμα μιας εποχής αλλοτινής μου Οφηλίας ενώ συν/αισθάνομαι αθάνατος σχεδόν ero/τα όπως πρώ/τα κατά/πίνω την γλώσσα μου που κάποτε στο έξω […]