Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Πέμπτη: “Ψηλά στο βράχο” του Κωστή Παπακόγκου
Κωστής Παπακόγκος

Ψηλά στο βράχο

Ακόμα το κορμί σου στο σκοτάδι
κι ας γνώρισες τόσο φως
όταν σε πήρε ο κοπετός

βαθιά στο βράδυ.

Λύγισες τη ματιά σου προς την πέτρα
δίχως όνειρα σκεφτική
εδώ που ο πόνος και η σιωπή

δεν έχουν μέτρα.

Κι έντυσες μαύρα φύλλα την ψυχή σου
κλειστή στη μάντρα των στηθιών
να πνέει ηχώ αναστεναγμών

ώς τη φωνή σου.

Ακόμα είν’ το κορμί συντετριμμένο
μες στις πανάρχαιες βροχές –
μου γνέφουν άνοιξες βουερές

και περιμένω.

Κωστής Παπακόγκος
από τη συλλογή του Νότος

εκδόσεις Μανδραγόρας, 2026

Περισσοτερα αρθρα