ΣΠΑΝΙΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Η Άννα και η Μαρία είναι οι πιο σπάνιες γυναίκες του κόσμου. Είναι σιαμαίες, ενωμένες στο κεφάλι. Δεν τις χώρισαν ποτέ, γιατί μπορεί η μία να πέθαινε. Ζουν σε ένα μεγάλο σπίτι και κοιμούνται σε διπλό κρεβάτι. Οι γονείς τους έχουν πεθάνει. Οι δύο αδελφές δεν δουλεύουν, γιατί πότέ κανείς δεν τις προσέλαβε σε καμία δουλειά. Αυτό είναι άδικο, γιατί είναι πολύ έξυπνες και ευγενικές και θα μπορούσαν να είναι καλές σε πολλές δουλειές. Είναι το ίδιο που παθαίνουν κι άλλοι άνθρωποι που διαφέρουν από τους πολλούς, όπως όσοι έχουν μια αναπηρία.

Ο πολύς κόσμος δεν θέλει να έχει γύρω του ανθρώπους που είναι διαφορετικοί, όμως αυτό είναι μεγάλο λάθος. Όλοι διαφέρουμε μεταξύ μας, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Δεν υπάρχουν στον κόσμο δύο εντελώς όμοιοι άνθρωποι. Ακόμα και η Άννα με τη Μαρία, που είναι σιαμαίες, δεν μοιάζουν τόσο πολύ. Η Μαρία είναι πιο σοβαρή, έχει πιο μεγάλα χείλη και μιλάει πιο δυνατά. Η Άννα έχει πιο πολλή πλάκα, γελάει εύκολα και θα μας άρεσε να την έχουμε συμμαθήτρια.

Η Άννα και η Μαρία πήγαν κανονικά σχολείο, όμως δεν μπόρεσαν να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο. Τα περισσότερα πράγματα δεν είναι φτιαγμένα για σιαμαίες. Παραδείγματα είναι το σινεμά και το θέατρο που δεν έχουν διπλά καθίσματα και πρέπει να κάτσουν σφιχταγκαλιασμένες για να είναι κοντά τα κεφάλια τους και να μην τραβιέται ο λαιμός του. Έχουν πάθει μια αρρώστια από τα πολλά χρόνια που τραβάει ο λαιμός της μίας τον λαιμό της άλλης και χρειάζονται φυσικοθεραπεία.

Δεν έχουν παίξει ποτέ βόλεϋ ή μπάσκετ, δεν χορεύουν, δεν πάνε σε πάρτι. Είναι κρίμα να μην μπορούν να διασκεδάσουν όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι. Συνήθως βλέπουν τηλεόραση ή διαβάζουν βιβλία. Κάνουν πράγματα μόνο μέσα στο σπίτι. Δεν οδηγούν αυτοκίνητο, αυτό όμως δεν είναι πολύ κακό, γιατί κι άλλες γυναίκες που δεν είναι σιαμαίες δεν ξέρουν οδήγηση, όπως και αρκετοί άντρες.

Θα θέλαμε να τις γνωρίσουμε και από κοντά. Είναι όμορφες, ευγενικές και λένε ενδιαφέροντα πράγματα. Θα ήταν ωραίο να τις καλέσουμε στην τάξη, να τις δουν όλα τα παιδιά. Πρέπει να συνηθίσουμε να βλέπουμε ασυνήθιστους ανθρώπους. Αυτοί έχουν ενδιαφέρον. Μας μαθαίνουν πράγματα που δεν είχαμε φανταστεί ότι υπάρχουν. Είμαστε τυχεροί που συναντήσαμε την Άννα και τη Μαρία. Πιο τυχερός είναι ο Φίλιππος που τις έχει φίλες.

Γιάννης-Θωμάς-Φίλιππος-Χρυσάνθη

ΣΤ2 Δημοτικού

(απόσπασμα από το βιβλίο Τετ-α-τετ της Μαρίας Δριμή)