Η αόρατη
Στην Κ.Λ.
Και μετά αναρωτιέσαι πώς έφτασα ως εδώ…
Είμαι η αόρατη χαρακιά
Στα μανίκια της σιωπής
Η απουσία στο βλέμμα σου
Η ρωγμή κατά μήκος του κορμιού μου
Η μάσκα που μου φόρεσες
Με το δανεικό κοστούμι
Οι κραυγές του αδελφού μου
Οι ψίθυροι της γειτονιάς
Είμαι η αόρατη πληγή
Που προσπέρασες
Το τηλέφωνο που δε χτύπησε
Το αστείο που σκόνταψε στη γωνία
Οι Κυριακές με κλειστά παντζούρια
Ο ήλιος που πάντα με κούραζε
Ο υψωμένος τοίχος χωρίς ορίζοντα
Η σιωπή που φωνάζει
Είμαι η αόρατη απελπισία
Το χειμωνιάτικο ρούχο μες την άνοιξη
Οι άυπνες νύχτες χωρίς αστέρια
Η ζωγραφιά που δεν τελείωσε
Οι φωνές που μου τρυπούν το μυαλό
Οι μαύρες σκιές των πουλιών
Που κάνουν τραμπάλα
Στα σύρματα στην ταράτσα
Στον λαιμό μου.
Γάτα με φτερά
Στον Π.Α.
