Τα ποιήματα της Δευτέρας είναι της Σοφίας Διονυσοπούλου και της Μαρίνας Μέντζου
Η ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΦΑΡΟΥ Τα μαλλιά της ένα με το μελάνι της θάλασσας. Πλέουν. Στην ασέληνη νύχτα. Το μπούστο λευκό, τα πόδια στο βυθό. Ο θαλασσόλυκος στέκει στη στεριά. Τους ώμους της κοιτάζει. Τον πόθο στο ποτό σταλάζει. Εκείνη, δεν. Μακριά του κολυμπά. Μα εκείνος ναι. Επιμένει. Τάμα κάνει στον φάρο και τότε, ξαφνικά, το φως […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Πικρή ιστορία” του Βάκη Λοϊζίδη
ΠΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Εμάς που δεν μας κάλεσαν να διαβάσουμε ποιήματα κάτω από μια ψεύτικη Σελήνη έργο τέχνης που ίσως μας φέρνει πιο κοντά στις αλήθειες του ετερόφωτου πλανήτη. Εμάς που ο ουρανός μάς συγκινεί και χωρίς φεγγάρι εμάς που δεν μας μύησαν σε διαδραστικά παιχνίδια με το φως αφήστε μας να διηγηθούμε μια πικρή ιστορία, […]
Το ποίημα της Δευτέρας την Τρίτη: “Δυνατό ρεύμα” της Πολυτίμης Παναγοπούλου
Δυνατό ρεύμα Μικρή χώρα με πολλούς κρυμμένους ποιητές Υπόγειο ρεύμα που φουσκώνει – το φράγμα σπάει Μας σηκώνει Να φτάσουμε μαζί στο φως Πολυτίμη Παναγοπούλου από τη συλλογή της Μικρές νίκες στον μεγάλο χρόνο εκδόσεις Θράκα, 2025
Το ποίημα της Δευτέρας: 5 της Μαλαματής-Μαρίας Πετρίδου
5 Σε εκείνο το όνειρο ήσουν ανακουφιστική και έμοιαζες με ολότητα Μου μαγείρευες κέικ αλλά πετούσες μες στο μπολ τα αυγά μας σπασμένα κι εγώ με το καλάμι μου προσπαθούσα να μαζέψω τα τσόφλια Τα κολλούσα στο σώμα μου και έμοιαζα με ψηφιδωτό ή με κάποια γη ξηρή και σκασμένη Μου επαναλάμβανες μία ιστορία πως […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Κέδροι” της Τώνιας Τζιρίτα Ζαχαράτου
Κέδροι Η μοναξιά είναι δάσος από κέδρους ριζωμένο στην άμμο το δάσος μοιάζει πένθιμο κι είναι η ζωή που επιμένει να φυτρώνει ένας σβόλος από αλάτι και ήλιο αν καμιά φορά σε μπερδέψει το ρετσίνι όπως ανακατεύεται με την άμμο δες την ουρά της σαύρας πώς εξαφανίζεται κι αυτό το έντομο που μαντεύει στις σκιές […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Προσευχή” της Κλεονίκης Δρούγκα
Προσευχή Στη Δήμητρα Και εις το καλοκαίρι το άγιον το μισόγυμνον στη βεράντα, το μεθυσμένον με τσίπουρα το εκ του φωτός εκπορευόμενον το συν ανατολών και δειλινών συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον το λαλήσαν διά των υπαιθρίων τζουκ μποξ εις μίαν, τρυφερήν, αμμουδερήν και γιορτινήν παραλίαν ομολογώ (με λαχτάρα) εν βύθισμα εις ξέφτισμα φοβισμένων εαυτών προσδοκώ ανάστασιν […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “The old (tales) way” της Κατερίνας Γκιουλέκα
The old (tales) way (μια έκδοση illustration στο παιδικό δωμάτιο) Δώδεκα ήταν οι αδελφές και δώδεκα η ώρα -σαν άνοιξε η καταπακτή- χθόνια μετακινήθηκε του χρόνου η αιώρα στα έγκατα αναζήτησαν στιγμές ελευθερίας λειώναν παπούτσια και καρδιές και ζώνες παρθενίας η Περσεφόνη ζήλεψε δίχως να εμποδίζει πώς γίνεται σκεφτότανε κι η νύχτα ιριδίζει τούτες το […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Το παραμύθι του Χάνσελ χωρίς την Γκρέτελ” της Ευαγγελίας Τάτση
Το παραμύθι του Χάνσελ χωρίς την Γκρέτελ Αυτό το παραμύθι ξεκινά από την επίγνωση Δεν μένω πια εδώ Στα σπίτια των πεινασμένων ανθρώπων ούτε σ’ αυτά των ζαχαρωτών λέξεων Και συνεχίζει με τα ψίχουλα του Θεού και της μάνας μου τα ψίχουλα της πίστης και τα ψίχουλα της αδερφής μου με όλα τα ψίχουλα των […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Case Report” του Κωνσταντίνου Νικολάου
Case Report Διδάχθηκα όλες τις ενδεδειγμένες θεραπείες για τα νεοπλάσματα της κεφαλής και του τραχήλου. Χειρουργικές επεμβάσεις, χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες… Πότε προηγείται μια θεραπεία, πότε ακολουθεί. Πότε, για να σωθεί το σώμα, ακρωτηριάζεται. Η σχετική βιβλιογραφία περιλαμβάνει και αναλύει διεξοδικά κάθε ιδιάζουσα περίπτωση. Παραδόξως για το σώμα που παραμένι ανέπαφο, ηδονικό, ενώ το ΄κοψε νυστέρι, δεν […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Ουκ εν Πολέμω…” του Άρι Κουτούγκου
Ουκ εν Πολέμω… Μετά από ώρα που κοιτούσα τη λευκή οθόνη φάνηκε ένα παιδί, φωνάζει τ΄ όνομά μου,* παντού ερείπια, έσταζε από ψηλά τ’ ολόγιομο ολόχρυσο φεγγάρι, κι οι στάλες του πυροτεχνήματα, χιλιάδες πουλιά που ανασταίνονταν που γίνονταν δικά μου… Κι άστραφτε η νύχτα του πολέμου – να, πάλι ξερνάει ατσαλωμένη πολυ-επίπεδη τσίγκινη μετριότητα, φαντάσματα […]