«Η Χελώνα του Κεραμεικού» της Τασούλας Καραγεωργίου – Μια ποιητική συλλογή που «ζωντανεύει» ετησίως

Η ποιητική συλλογή Η Χελώνα του Κεραμεικού της Τασούλας Καραγεωργίου (πρώτη έκδοση το 2011 από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη) στεγάζεται πλέον στα Πήλινα Ποιήματα (Κέδρος, 2021) και συνδέεται άρρηκτα με τις επισκέψεις που διοργανώνει η ίδια, κάθε Απρίλη, με τα παιδιά του πρώτου έτους του ποιητικού εργαστηρίου του ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος (όπου διδάσκει) στον αρχαιολογικό χώρο […]
«Το αναστάσιμο φως των νεκρών» στην ποιητική συλλογή «Το μάτι της λέξης» του Κώστα Γουλιάμου – ISBN: 9789604515080

Δεν θα αναφερθώ στην εξαιρετική επιστημονική και συγγραφική (συμπεριλαμβανομένης και της ποίησης) διαδρομή του Κώστα Γουλιάμου. Είναι και γνωστή και εύκολη στον καθένα η πρόσβαση σε στοιχεία που πληροφορούν για τη ζωή και το έργο του σπουδαίου αυτού πνευματικού ανθρώπου. Θα μείνω στην ανάγνωση του τελευταίου ποιητικού του βιβλίου «Το Μάτι της Λέξης» (Σύγχρονη Εποχή, […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Κόκκινο υφάδι” της Νίκης Μισαηλίδη

Κόκκινο υφάδι Το φόρεμα του έρωτα υφαίνω προσεκτικά, υφάδι το υφάδι, κλωστή την κλωστή στο χρώμα του κόκκινουˑ φως στο φεγγάρι. Με τα μαργαριτάρια του ουρανού έπαιζα κρυφτό και κυνηγητό, κι οι ανεμώνες πλεγμένες σε στεφάνι καθρεφτίζονταν στη θάλασσα. Αντίσταση στον άνεμο, στη θύελλα της σιωπής, στο μαύρο και στο γκρι, κάθε φως αγκάλιαζε τη […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Παρασκευή: “Πληγή” της Φωτεινής Βασιλοπούλου

Πληγή Έχω μια πληγή. Χωράει μία άνθρωπο. Την απιθώνω μέσα μου σε στάση εμβρυϊκή. Κλείνω τις διόδους διαφυγής. Υγρά σωματικά σάλιο δάκρυ εκκρίματα. Να μείνουν μέσα. Πολφός αίματος για επίχρισμα. Δουλειά ψώνια περιφορά θλίψης. Εγκυμονώ μια προσδοκία θανάτου δεν ξέρω πόσους μήνες πόσα χρόνια ούτε ποιο ζώο είμαι. Κάθε βράδυ βάζω την άνθρωπο στο κρεβάτι […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Πέμπτη: “Ψηλά στο βράχο” του Κωστή Παπακόγκου

Ψηλά στο βράχο Ακόμα το κορμί σου στο σκοτάδι κι ας γνώρισες τόσο φως όταν σε πήρε ο κοπετός βαθιά στο βράδυ. Λύγισες τη ματιά σου προς την πέτρα δίχως όνειρα σκεφτική εδώ που ο πόνος και η σιωπή δεν έχουν μέτρα. Κι έντυσες μαύρα φύλλα την ψυχή σου κλειστή στη μάντρα των στηθιών να […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Τρίτη: “[σκοτάδι άγριο βέλασμα]” του Θωμά Τσαλαπάτη

[άτιτλο] σκοτάδι άγριο βέλασμα τη νύχτα χωρίς ζώο το καλοκαίρι κάπου μακριά αλλά ένας αέρας κατεβαίνει κανείς δεν λέει πού από πού αλάτι και από πού κινήσεις βαριές μπροστά από τραπέζια ταβέρνες σε μπαρ σε κέντρα κανένας δεν θυμάται ήταν φώτα ανοιχτά σβηστά και όλα σκοτάδι κάποιος που ξεχάστηκε ο ύπνος τον μαζεύει στον ύπνο […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Δευτέρα: “ι” του Παναγιώτη Νικολαΐδη

ι Αγαπημένη οι λέξεις μαζεύουν τον καμένο χρόνο όχι το αίμα κι ένα φεγγάρι αγκαθωτό. Λίγο πιο πέρα ένας δεκαοκτάχρονος στρατιώτης στέκει με το χορτάρι στους τσουρουφλισμένους ώμους με το τσιγάρο καρφωμένο στο μουστάκι και με το φανελάκι της πατρίδας γαζωμένο μέσα στην αχνισμένη σιωπή. Ψάχνω το πρόσωπό του μες στη νύχτα με τη σπασμένη […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Μισό” της Κατερίνας Καρασούλα

Μισό Μισό κορμί περιφέρεται ακούραστο, το βλέπεις ολόκληρο, το άλλο μισό χαμένο σε όνειρο. Μέσα σ ένα λεπτό μοιράστηκε εσκεμμένα, εκδικητικά, παράλογα. Είναι η παύση ενός κορμιού που έμεινε μόνο. Πόδια μηχανικά, βλέμμα κενό, ούτε θλίψη,ούτε χαρά. Χαμόγελο καρικατούρα, ένας παλιάτσος θα το ζήλευε. Αγωνίστηκες να ενώσεις τα δύο ημισφαίρια, ικέτεψες, γονάτισες, ρεζιλεύτηκες. Τώρα πια […]
Τα σφηνάκια του Μάρτη (για τέσσερα βιβλία)

Η γέννα του Θοδωρή Τσομίδη (ISBN: 978-960-16-6776-8) Πολύς θόρυβος έγινε για την απόρριψη του κρατικού βραβείου από τον πρωτοεμφανιζόμενο Θοδωρή Τσομίδη και προσωπικά δεν αισθάνομαι καμία ανάγκη να πάρω θέση σχετικά, ωστόσο πάντα μου γεννιέται η επιθυμία να διαβάσω ένα βραβευμένο βιβλίο, ανεξάρτητα από το αν έγινε δεκτό το βραβείο ή όχι, σε μια ατέρμονη […]
Σε πρώτη δημοσίευση, τέσσερα ποιήματα του Πασχάλη Κατσίκα

ΠΡΑΣΙΝΑ ΟΝΕΙΡΑ Σκύβω να πιώ νερό από το λάστιχο Τα δάχτυλα ποτίζω των ποδιών μήπως πετάξουν ρίζες Ρίχνω και στις παλάμες Από εκεί, κλαδιά και μάτια περιμένω να ανθίσουν Στο τέλος βρέχω το κορμί το φαλακρό μου μέτωπο μουλιάζω Φευ! Όπως ο άνυδρος ποιητής όταν βρεθώ κάτω απ’ τη γη ο σπόρος μου όνειρα πράσινα […]