Disability: “Η μόνη βεβαιότητα στη ζωή είναι η αβεβαιότητα” της Χριστίνας Λιναρδάκη
Με αφορμή πρόσφατο άρθρο μου στην Athens Voice για τη σκλήρυνση κατά πλάκας, θα ήθελα να σταθώ λίγο παραπάνω σε ορισμένα σημεία τα οποία μπορεί να περάσουν απαρατήρητα, πιστεύω όμως πως είναι ωφέλιμο να τους δοθεί λίγο μεγαλύτερη προσοχή: Είναι μία από τις στιγμές που καταλαβαίνεις πως η μόνη βεβαιότητα στη ζωή είναι η αβεβαιότητα. […]
Disability: “Σαν σκάφανδρο” της Δήμητρας Παλαπάνη
Σαν σκάφανδρο Ο αυχένας μου σκάφανδρο Πώς χωράει τόσους χόνδρους; Σκοινιά τσιμέντο ταΐζουν τα πουλιά μήπως επωάσουν φωνήεντα σε φύλλα μενεξεδένια. Τηρούνται αρχές σιδερένιας πειθαρχίας. Περιλαίμιο σκληρό συριστικό να ακούν και τα σπουργίτια. Και χέρια ικέτες σε σκηνή θεάτρου ημιθανή να πλέκουν στίχους για την αιώνια μοναξιά της Ευρυδίκης. Δήμητρα Παλαπάνη
Disability: “Καληνύχτα” της Σάντι Βασιλείου
καληνύχτα Αγκαλιαστήκαμε (χρυσοί ανθοί μαράζωσαν Κι ας ήταν το χώμα υγρό Οι εποχές που χάθηκαν Δε χώρεσαν στη γλάστρα) Το φως έσβησε (όσα λουλούδια έφεραν το όνομά μου Επέλεξαν να πεθάνουν Σε αντίθεση με μένα Δεν τα σταμάτησε κανείς) Όταν φώτισε ξανά (όλα όσα λείπουν Είναι στα χέρια σου Κι εσύ μ’ αυτά ζωγραφίζεις Με […]
Disability: “Θάλαμος με θέα” του Ν. Γ. Λυκομήτρου
Θάλαμος με θέα “No bathrooms but beautiful view. […] I don’t think there’s a hospital with a better view”. Κυριάκος Μητσοτάκης, Πρωθυπουργός, Γενικό Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Πειραιά «Μεταξά», 2 Απριλίου 2026 Τα έμαθες, Πατέρα; Στο «Μεταξά» έχει την καλύτερη θέα απ’ όλα τα νοσοκομεία. Το είπε κι ο Πρωθυπουργός. Πού να το φανταστώ. Θυμάσαι, Πατέρα, στο […]
Ένα disability ποίημα για τη Μεγάλη Τετάρτη: “Η ουλή” της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ
Η ουλή (απόσπασμα) Αντί γι’ αστέρι μια ουλή έλαμπε πάνω απ’ τη γέννησή μου οι πόνοι που δοκίμαζα στο άπηχτό μου σώμα πίσω με σπρώχναν στο σκοτάδι της αρχής μπουσούλαγα στο τίποτα, τα δάχτυλα μικρούτσικα κρατάγανε το θάνατο, μαύρο γυαλιστερό παιχνίδι. Δε θυμάμαι πώς έγινε κι άνθισα σε πληγή πώς έμαθα να ισορροπώ ανάμεσα στο […]
Disability: “Δυστυχία σε άμαξα χωρίς άλογα” του Βαγγέλη Αλεξόπουλου
Δυστυχία σε άμαξα χωρίς άλογα Δυστυχία είναι Ένα κορίτσι με ατροφικά πόδια Και χέρια άκαμπτα σε ορθή γωνία Με παλάμες και δάχτυλα Που σχηματίζουν ένα κυάθιο Πάνω σε ένα αναπηρικό αμαξίδιο Που το σπρώχνει η μάνα του Βαγγέλης Αλεξόπουλος από τη συλλογή του Το παιχνίδι της στάχτης εκδόσεις Οδός Πανός, 2026
Disability: “Αστυάναξ” της Φωτεινής Βασιλοπούλου
Αστυάναξ Ο ανοϊκός ασθενής του θαλάμου μας κάθε φορά που περνώ από μπροστά του με φωνάζει μαμά. Μου ουρλιάζει μαμά, μαμά όσο η ευαίσθητη νεαρή γιατρός προσπαθεί να του περάσει λεβάιν απ’ τη μύτη ικετεύοντας τη συγνώμη του. Δεν θα σε πονέσω, παππούλη, υπόσχεται. Της τραβάει τα χέρια με φωνάζει μαμά μαμά τα μάτια του […]
Disability: “Λογοτεχνία και τραύμα” της Μαρίας Λιάκου
Λογοτεχνία και τραύμα Υπάρχουν λεκτικά σύνολα που δεν διασώζουν εξαρχής. Το τραύμα δύσκολα προσδιορίζεται και δύσκολα κοινωνείται ακόμα και στον ίδιο τον εαυτό. Επιπλέον, το τραυματικό βίωμα διαρρηγνύει τη γραμμική αφήγηση, εισβάλλει στη σκέψη, επαναλαμβάνεται. Η λογοτεχνία σε αυτή την περίπτωση δεν επιστρατεύει τη λογική ακολουθία προκειμένου να το προσεγγίσει, αντιθέτως σέβεται τον αποσπασματικό του […]
Disability: “Άσυλο-II” του Ηλία Λάγιου
Άσυλο – ΙΙ Εδώ παράδωσε την τόση ολίγη σου δύναμη, ψυχή μου, ανάπηρη, φτωχούλα, που κάποτε σε πίστευα αθάνατη, να επιστρέψω στον πραγματικό, σημερινό μου τόπο της οδύνης. Στρέψε, ο δακρυσμένος μου οφθαλμός, άφοβα να θεωρήσεις τα σιδερένια κάγκελα που φράζουν τα παράθυρα του ψυχιατρείου. Πες μου, πόσες πολλές φορές, δυστυχισμένε, κόλλησες, δίχως ελπίδα, ελάχιστο […]
Για τη σημερινή μέρα της ποίησης, τέσσερα ποιήματα της αναπηρίας από τη Χριστίνα Λιναρδάκη
Καταβάσεις Εκεί Στο απόκρημνο της σπονδυλικής μου στήλης Στην τραχιά της κατηφόρα Οι νευρώνες μου Αναρριχητικά σχοινιά που Μπλέχτηκαν μεταξύ τους Και πια δεν ξέρω ποιο να πιάσω να σωθώ. Εκεί Στο χείλος του γκρεμού Με ίσες πιθανότητες να γκρεμιστώ Και ίσες να επιζήσω Συνεχίζω να αιωρούμαι σαν από θαύμα. Malfunction Καμιά φορά […]