Disability: “Εικόνα 13η [Κι όμως δεν αυτοκτόνησα]” της Amelia Hamlet Medusa
Εικόνα 13η [Κι όμως δεν αυτοκτόνησα] ΑΓΟΡΙ Η μοναξιά γεννάει πόνο. Κι ο πόνος δεν υποχωρούσε. Το φως είχε στερέψει. Μια λαμπρή φωτιά θα με ζέσταινε. Κάτω από την θαλπωρή της φλόγας. Κατοικώ στην Κόλαση. Ημέρα της κρίσης πανικού. Στριμώχτηκα κάτω από το κρεβάτι μου και μετρούσα ανάποδα. Παίρνω βαθιές ανάσες. Η καρδιά τραντάζει το […]
Disability: “Νοσοκομείο Σωτηρία” του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη (απόσπασμα)
30 Νοεμβρίου του 1943, τάγματα ασφαλείας και μονάδες των Ες-Ες υπό την ηγεσία του Στυλιανού Γονατά με την καθοδήγηση του γκεσταπίτη Φον Στρόοπ εισβάλλουν σε δεκαεννιά νοσοκομεία της Αθήνας, ανάμεσά τους και το Σωτηρία. Χρησιμοποιώντας ξιφολόγχες και υποκόπανους ακινητοποιούν τους ανάπηρους, τους φορτώνουν σε καμιόνια και τους μεταφέρουν στις Φυλακές Χαϊδαρίου και Χατζηκώστα. “Θα σας […]
Disability: “Ο χορός” της Γιούλης Χρονοπούλου
Ο χορός Το ήθελες πολύ, Ντιλέκ, όσο τίποτα. Το ονειρευόσουν στον ύπνο και στο ξύπνιο. Στα 14 χρόνια σου έβλεπες μόνο πιρουέτες, στροβιλισμούς, πλιέ και πουέντ. Γύρω σου όλα μεταμορφώνονταν σε χορό. Η κίνηση των δέντρων, των κλαδιών οι κυματισμοί, των φύλλων τα σαλέματα, οι σχηματισμοί των σύννεφων, της βροχής τα υδάτινα πετάγματα, το άρωμα […]
Disability: “Χειρουργείο ζωής” της Δέσποινας Νάσσου σε πρώτη δημοσίευση
Χειρουργείο ζωής Βουτιά με την πλάτη το βλέμμα στ’ αστέρια αφήνομαι σε αόρατο στρώμα. Τα πλευρά μου διαγράφονται στις παλάμες ο αυχένας γραπωμένος γερά. Να αποφασίσω, τι; Απαλά το τιμόνι να κρατώ γιατί όταν φοβάμαι γαντζώνομαι… Τίποτε δεν ανήκει τα δυο μου χέρια με κρατούν φτάνουν; Θα πρέπει να φτάνουν. Χούφτες ενωμένες να χωρέσω. Να […]
Disability: Η Μαργαρίτα Καραπάνου για τη διπολική διαταραχή
Βλέπω έναν εφιάλτη. Δυο αδελφές σιαμαίες κόβουν παπαρούνες μέσα σ’ ένα κατακόκκινο λιβάδι. Η μία κόβει λουλούδια για την άλλη, τα φουστάνια τους είναι κι αυτά κατακόκκινα, τρέχουν, είναι ιδρωμένες και γελάνε. Τα μαλλιά τους είναι κατάμαυρα, ανεμίζουν πάνω τους, είναι τόσο μακριά, που σκεπάζουν το λιβάδι και φτάνουνε μέχρι τη θάλασσα. […] «Αδελφές του […]
Disability: “Καλά και σήμερα – Το χρονικό του καρκίνου στο δικό μου στήθος” (απόσπασμα)της Σοφίας Νικολαΐδου
Διαγνώστηκα με καρκίνο στον μαστό τη Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2014 στις 15.27 σε ένα διαγνωστικό κέντρο στη Βασιλίσσης Όλγας. Μέχρι το δευτερόλεπτο που άκουσα το “κατά πάσα πιθανότητα, ναι” από τον ακτινολόγο, πίστευα πως ο καρκίνος συμβαίνει στους άλλους. Στην οικογένειά μας δεν τον ξέραμε. Ξέραμε την πάρκισον, τις κολπικές μαρμαρυγές, τα μυοσκελετικά. Χοληστερίνη, πίεση. […]
Disability: “Η ματαίωση” της Πηνελόπης Αλεξίου
Η ματαίωση Πήρες μαζί σου ό,τι θεώρησα παντοτινό. Με άφησες χωρίς Θεό, πατέρα. Αντώνης Τσόκος, “Με άφησες χωρίς Θεό, πατέρα” Σπούδαζα ψυχιατρική για να στηρίξω τους ευάλωτους ανθρώπους τοκ τοκ τοκ περάστε, παρακαλώ ενήλικος άντρας – ετών 28 – στο φάσμα του αυτισμού, μη λεκτική επικοινωνία, υψηλής ανάγκης για φροντίδα και υποστήριξη καθημερινά συνοδεύεται […]
Disability: Τρία χαϊκού του Δημήτρη Ζάχαρη
ΦΡΙΝΤΑ ΚΑΛΟ (1907-1954) Αίμα και χρώμα το σώμα γίνεται φως από τον πόνο ΑΝΝ ΣΕΞΤΟΝ (1928-1974) Κόβω τον πόνο ράβω τα ποιήματα πάνω σε πληγές ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ-ΡΟΥΚ (1939-2020) Το σώμα μιλά και η ψυχή απαντά πάλι με πληγές Δημήτρης Ζάχαρης από τη συλλογή του Στα καφενεία των χαϊκού εκδόσεις Κουκκίδα, 2026
Disability: “Καλός οιωνός” του Μανώλη Νανούρη (απόσπασμα)
Το πρωί ξύπνησα με μια διαπίστωση ενοχλητική σαν αγκάθι. Στην προσωπική μου ιστορία υπήρχαν εκείνοι που έκαναν κακό και εκείνοι που έκαναν καλό. Αυτοί που κάνουν κακό πώς το δικαιολογούν στη δική τους προσωπική ιστορία; Το ονομάζουν καλό, υπέθεσα. Όπως κι εγώ. Ένιωσα παγιδευμένος. Μια κραυγή που καλούσε σε βοήθεια μ’ έκανε να ξεχάσω αυτόματα […]
Disability: “Η αυτογνωσία ως πράξη ελευθερίας” του Δημήτρη Ζάχαρη
«Εδιζησάμην εμεωυτόν» «Αναζήτησα τον εαυτό μου» (Ηράκλειτος) Ζούμε σε μια εποχή υπερβολικής ταχύτητας, διαρκούς έκθεσης και αδιάκοπης απαίτησης για επιτυχία. Ο σύγχρονος άνθρωπος καλείται καθημερινά να αποδείξει την αξία του, να παραμένει παραγωγικός, διαθέσιμος και κοινωνικά αποδεκτός. Μέσα σε αυτή την ασφυκτική πραγματικότητα, η επαφή με τον εσωτερικό μας κόσμο μοιάζει να χάνεται ολοένα […]