Το ποίημα της Δευτέρας: “h(acker): αναδιάρθρωση” του Θοδωρή Χιώτη
Θοδωρής Χιώτης

h(acker): αναδιάρθρωση

                  Τη χρονιά του αρουραίου
τα φάσματα στις τρεις το πρωί ρωτάνε
τι σημαίνει να έχεις αρκετά; Φτάνουν
                                    όσα έχουμε μαζέψει;

Το ρύζι; τα φάρμακα;

κάθε δέντρο τρεμουλιάζει σαν να
υπάρχει μια ανεμογεννήτρια στις ρίζες του,
                  κάθε φύλλο και κλαδί αναδιπλώνεται, σπάει
και ράβουμε καινούργια σεντόνια από παλιά υφάσματα –
ποια είναι εκείνη η χρονιά για την οποία δεν μάθαμε
την αλήθεια παρά
                                                      αφού είχαν περάσει χρόνια;
    Ονειρευόμαστε ψάρια με αστραφτερά σωθικά και
μαθαίνουμε το μέλλον. Τι αντικαθιστά
το φως του φεγγαριού;
                  Πως να μπορεί κανείς να το μιμηθεί;
Πώς είναι να είσαι εσύ
   όταν το σώμα γίνεται σκόνη;
Τι απομένει λοιπόν:
                  τα ψάρια που κολυμπούν κατά μήκος του κορμού του δέντρου
                  ένα μεγάλο σμήνος κύκνων
                     που τρέφονται κοντά στη στεριά
καθώς σκυλιά σαν τον Μοσυρίνα πλέον
                                    πατάνε και πάλι στη στεριά        ήρθε το μπάρκο ήρθε κι αυτός μα
κατέληξε να διπλώνεται
στα δύο σαν βεγγαλικό
                                                      το βουνό τον περίμενε για το καλωσόρισμα
                  μας αρέσει να συντηρούμε αυτά τα πάθη;
τα σώματα που ολισθαίνουν

ή πιέζονται το ένα πάνω στο άλλο,

με αποτέλεσμα την προοδευτική τους αποσύνθεση

μέχρι την ολοκληρωτική εξαφάνιση των κατοίκων.

 

Θοδωρής Χιώτης
από τη συλλογή του κράμα
[φρμκ], 2025

 

* Η εικόνα που συνοδεύει την ανάρτηση είναι τυχαία και δεν προέρχεται από το οπτικό υλικό του βιβλίου.

Περισσοτερα αρθρα