[Τύφλωση]

Ο κύριος Στέλιος, πολύ καλός γιατρός, τον εξέτασε προσεκτικά και στο τέλος είπε με στενάχωρο ύφος στους γονείς: «Δυστυχώς, το παιδί έχει αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς». Αυτό σήμαινε ότι ο Μάρκος θα έχανε σταδιακά το φως του.

Στο δρόμο για το σπίτι, για να ηρεμήσουν λίγο μετά τη διάγνωση του γιατρού, πέρασαν από το ζαχαροπλαστείο «Χαρά» στα Πατήσια – το μικρό αγόρι λάτρευε το παγωτό σοκολάτα με φουντούκι.

Τι περίεργο όμως! Ενώ οι γονείς του ήταν βυθισμένοι σε σκέψεις και προσπαθούσαν να κρύψουν τη στενοχώρια τους, ο Μάρκος έτρωγε με λαχτάρα κι απολάμβανε τις δύο παγωμένες σοκολατένιες μπάλες με σιρόπι καραμέλα και τριμμένο μπισκότο.

Ο κύριος Μηνάς με την κυρία Παρασκευή παρατηρούσαν τη συμπεριφορά του παιδιού τους και δεν καταλάβαιναν πού έβρισκε τόση ηρεμία και χαιρόταν μ’ ένα παγωτό όταν η όρασή του κινδύνευε να χαθεί για πάντα. Αυτό τους παρηγορούσε κάπως, γιατί ένιωθαν πως ο οχτάχρονος γιος τους έκρυβε στην ψυχή του μεγάλη δύναμη και θάρρος ώστε ν’ αντιμετωπίσει το πρόβλημα που του παρουσιάστηκε.

Βέβαια, η δασκάλα του στο σχολείο, η κυρία Κατίνα, τους είχε ενημερώσει ότι τα γραπτά του Μάρκου δεν ήταν και τόσο καθαρά και ότι έσκυβε πολύ για να διαβάσει. Κι όταν τον είχε ρωτήσει: «Παιδί μου, γιατί σκύβεις τόσο πολύ;» της είχε απαντήσει: «Κυρία, τα βλέπω όλα κάπως θολά».

Μερικές φορές ο χρόνος σαν να είναι βιαστικός, και οι ώρες, οι μέρες, οι εβδομάδες κι οι μήνες φαίνεται να περνούν πιο γρήγορα. Σταδιακά ο Μάρκος έχανε όλο και περισσότερο το φως του. Πέρασαν δύο χρόνια από την επίσκεψη στον οφθαλμίατρο, όπως και σε πολλούς άλλους γιατρούς που εξέταζαν τακτικά το παιδί, και κάποιο πρωί οι γονείς του τον άκουσαν να τους φωνάζει απ’ το κρεβάτι του: «Μαμά, μπαμπά, τώρα δεν βλέπω τίποτα. Σκοτάδι παντού!».

Αυτή ήταν η κατάληξη του προβλήματος που δημιουργήθηκε με τα μάτια του Μάρκου από τότε που ήταν οκτώ ετών. Ένα μαύρο χρώμα σκέπασε το λιγοστό φως με το οποίο μπορούσε να διαβάζει, έστω με κόπο, τα μαθήματά του στο σχολείο και όλες οι εικόνες χάθηκαν πια απ’ τα μάτια του. Από δω και πέρα, ο δεκάχρονος Μάρκος θα ζούσε στο σκοτάδι.

Γρηγόρης Χαλιακόπουλος

από το βιβλίο του Με τα μάτια του Μάρκου

Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο, 2025