Disability – τρία ποιήματα της Αριστέας Τσάντζου
VII Δεν μιλάς πια. Ούτε ανοίγεις τα βλέφαρα να δείξεις ότι ζεις. Μόνο το στήθος πάλλεται. Κύμα που φουσκώνει και κάθεται από το βάρος˙ τόσες πνιγμένες σκέψεις αγνοούμενες. VIIΙ Κανένα σχόλιο πια για το φαγητό. Ανοιγοκλείνεις το στόμα όπως η ράμπα στα διόδια αφήνει ένα επιβατικό, μια νταλίκα, μια μηχανή να περάσουν. Για ποιο […]
Disability – Δύο ποιήματα της Μαρίας Γερογιάννη
Eπέτειος Τη νύχτα, πριν τη δοκιμασία σου Αγαπημένη. Κατάχαμα – δεν με είδες- Το κορμί μου να πονέσει Τον πόνο μου ν’ απλώσω Της δικής σου οδυνης να γευτώ ένα ψίχουλο. Το πρωί έγινες ακόμα πιο όμορφη έτοιμη να δοκιμαστείς Κόκκινο φόρεμα Κόκκινα χείλη Το πάθος σου για ζωή Με δίδαξες Συνεχίζεις να διδάσκεις τη […]
Disability: “Η γέφυρα” της Φωτεινής Βασιλοπούλου
Η γέφυρα Στη Χριστίνα Λιναρδάκη Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον; (Μάρκ. 16.3) Μια γέφυρα πάνω από ένα ποτάμι ή έναν γκρεμό προσφέρει δίοδο κοινωνίας. Εξαλείφει τον ίλιγγο του κενού. Ή μήπως όχι; Μες στο μυαλό σου το κενό παραμονεύει πάντα εκεί αβυσσαλέο. Μια γέφυρα και ο άνθρωπος. Χαρίζει ασφάλεια. Με βέργες γεφυρώνει μοναξιές. Κι εσύ […]
Disability – “Η Μέδουσα Γοργώ και οι ασπίδες μου” του Απόστολου Παλιεράκη
Η Μέδουσα Γοργώ και οι ασπίδες μου Στ’ αστέρια μου Να αποσύρεται ο ήλιος ενώ περιγράφει η αφή τους συραμμένους όχθους της ακάλεστης τομής σου κι ενώ ριγεί η ύπαρξη στη θέα δύσμορφου ενθύμιου μιας εν υπνώσει άσκησης συνύπαρξης με την ανυπαρξία Η Μέδουσα Γοργώ υπότροπη μέσα κι απέναντι σου στα σπλάχνα σου […]
Disability – “Η Μαρία των ανθών” της Πηνελόπης Αλεξίου (ένα ποίημα σε δύο πράξεις)
Η Μαρία των ανθών Πράξη 1η: ΤΟ ΚΑΡΚΙΝΑΚΙ Η θεία μου πεθαίνει. Παρακολουθώ τηλεφωνικά τις τελευταίες στιγμές της. Νέα, ειδήσεις, αφηγήσεις τρίτων. Στις 3.05 ψάχνει αντιεμετικό στις 4.10 δεν εχει παλμό στις 4.15 έρχεται το ασθενοφόρο η πίεση χάνεται η θεία σβήνει. Λόγια αναμασώνται βγαίνουν στην ατμόσφαιρα προσβάλλουν τον αέρα κάποιοι λένε θ’ αναπαυτεί άλλοι […]
Disability – “Κανείς” (απόσπασμα) της Βερονίκης Δαλακούρα
Κανείς Προσπάθησα, αλλά μάταια. Προσπάθησα ν’ ανοίξω τα μάτια αργά, όχι για να κοιτάξω, αλλά ν’ αντιληφθώ εκείνους που στέκονταν δίπλα μου. Αδύνατον. Η αναπνοή μου ήταν κανονική, δεν κατέβαλα ιδιαίτερη προσπάθεια, όμως το σώμα δεν υπάκουε. Δεν πεινούσα και δεν διψούσα.Ηταν άραγε βράδυ; Πρωί, δηλαδή ξημέρωμα; Κάποια άλλη ώρα της μέρας αποκλειόταν γιατί θα […]
Disability – “Άνοια με σωμάτια Λούι” της Μάνιας Μεζίτη
Άνοια με σωμάτια Λούι ή μερικές προτάσεις για την ερημιά Μαύρα βότσαλα στην ακτή ο Χιούι, ο Λιούι και ο Ντιούι δίχως τον θείο τους ο Λιούι χωρίς το γιώτα σκέψη που πέταξε λούτρινο αρκουδάκι στα σκουπίδια λεύκα στη μέση του κάμπου για την Κατερίνη η προσοχή που έσπασε κι όμως, ακόμα μου δίνεις εσύ […]
Disability – “Σώμα για σώμα” της Κατερίνας Γκιουλέκα
Σώμα για σώμα [στην Άννα Α.] Είδα την ΆνναΉμουν εκείΤην ώρα που τη γράπωνανΤα νύχια στιλπνών φθόγγωνΠου αργά – αργά την τύλιξανΠέπλα της μουσικήςΠως βυθισμένη εντός τηςΑποσύρθηκεΗ όψη της πως γίνηκε φαιάΓια προπαρασκευήΣε ήχων φασκιά –Βορά για το μεγάλο κήτος Μαύρο με σηκωμένη την ουράΑπ’ όλους που επιχειρούνΤα φάλτσα να δαμάσουνΧρόνο για πληρωμή ζητάΜαγνητισμένη το πλησίασεΔειλά […]
Disability – “Τολμώ” της Μαρίας Ψωμά-Πετρίδου
Τολμώ στη Γεωργία που νίκησε Ξεροί τριγμοί τα βήματά μου στον μακρύ αποστειρωμένο διάδρομο. Αντισηπτικό καταλαμβάνει τα ρουθούνια. Τα παράθυρα όλα κλειστά. Οι λάμπες νέον αντανακλούν στο γυμνό μου κρανίο. Στο βάθος, από μια πλαϊνή μισάνοιχτη πόρτα, ο λύκος ξεπροβάλλει τη μουσούδα του. Από εκεί πρέπει να περάσω για την έξοδο. Οι καμένες φλέβες πυροδοτούν […]
Disability: “Μάχομαι” της Κατερίνας Αθανασοπούλου
Μάχομαι Ξημέρωσε και σήμερα… Άλλη μια μέρα που πρέπει να παλέψω… Με μένα…με τον οργανισμό μου… Μου επιτίθεται…μου απαγορεύει… Γιατί; Τσακώνομαι μαζί του και αυτός μου γυρίζει την πλάτη…με αγνοεί… Θυμώνω… Θυμώνω πολύ… Δεν θα του επιτρέψω να θάψει τα θέλω μου…τις επιθυμίες μου… Επέτρεψα χρόνια τώρα να κάνουν στο κορμί μου τόσα πρέπει. Άντεξα […]