Το ποίημα της Δευτέρας: “Μια θλιμμένη μέρα” της Αναστασίας Πεπέ
Μια θλιμμένη μέρα Μια θλιμμένη μέρα περνά σαν όλες τις άλλες για τους ανθρώπους που γυρίζουν σπίτι. Ήρεμοι ήχοι στον πεζόδρομο Δράκου, στο Κουκάκι απ’ τους διαβάτες που περνούν. Μια μελωδία νέγρικης jazz στ’ αφτιά μου ήρεμη, γλυκιά σαν το τσάι μου. Τα γέλια των κοριτσιών αντισταθμίζουν τη θλίψη των ανθρώπων που γυρίζουν σπίτι. Αναστασία […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Πενθούμε” της Αθανασίας Δρακοπούλου
Πενθούμε Γεννήθηκα πριν την εποχή των φωτοκύτταρων, τότε που ρίχναμε ακόμα χώμα στους νεκρούς. Γι’ αυτό η χειραψία μου είναι τραχιά διατηρώ ακόμα χώμα στα νύχια. Κι όλα τα θάβω με τα ίδια μου τα χέρια ανθρώπους, σπόρους κι ανώφελες απαντήσεις. Γιατί τα χέρια δεν γνωρίζουν από θάνατο γνωρίζουν όμως το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού. […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Πού πάνε τα LADA για να μην πεθάνουν;” του Γιώργου Κοζία
Πού πάνε τα LADA για να μην πεθάνουν; Πωλούνται τύρφης υλικά Οι λάμπες του Ίλιτς, ο Τύμβος του Τσάρου Άγγελοι χωρίς φτερά, μολυβένιοι στρατιώτες Τα μαύρα μάτια στο Γενί Καλέ κι η δόξα του αντάρτικου στο Κερτς Πωλούνται τύρφης υλικά κρινάκια για τον άλλο κόσμο κεριά σε μαύρο φόντο, ένα ψυχοσάββατο που μνημονεύει άπιστες Καρένινες […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Η μικρή” του Βαγγέλη Ευαγγελίου
Η μικρή Σε πήγαν εκκλησία από μικρή. Σου έμαθαν τον πληθυντικό από μικρή. Επειδή το πλήθος έχει μέσα του το ήθος. Σου πήραν κούκλες από μικρή κι εσύ έβαζες στα ρουθούνια ρόδες από αυτοκινητάκια. Σε πάντρεψαν από μικρή. Σε σκότωσαν από μικρή. Και τώρα γυροφέρνεις εκεί που το μικρό δεν έγινε ποτέ μεγάλο. Κάποιοι σκοτώνουν […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα πρωινά” του Παναγιώτη Καλυβίτη
Τα πρωινά Πίσω από τους τοίχους ακούω το νερό να τρέχει δεν υπάρχουνε τοίχοι μα το ακούω δεν υπάρχει κανείς τόσο μην τρέξω κι εγώ το νερό τρέχει εκεί έξω νερό το νερό δεν υπάρχουνε τοίχοι να κάνεις την προσευχή σου όλες οι εκκλησίες έχουν γαλάζιο βλέμμα είμαστε ωραία εδώ άγιοι στα γαλάζια μάτια σου […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Με τις ώρες” του Μιχάλη Κατσιγιάννη
Με τις ώρες Η συντροφιά Ένας βαθμός στο εφόδιο Έτσι που να προμηνύει την παρακμή. Η συντροφιά Δύο ατυχήματα στο βάθρο Και μία πολύ άδικη οντότητα. Η συντροφιά Τρία σχήματα αγάπης σε ένα υπόγειο σύνολο Ίσως πάντα συνέβαινε αυτό. Η συντροφιά Τέσσερις άμορφες κηλίδες σιωπής Που η απόδειξή τους στέκει οριακή. Μιχάλης Κατσιγιάννης από […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “IV” της Ειρήνης Παραδεισανού
IV Δασκάλευε τη μάνα του κάθε πρωί Απ’ την αρχή τη γεννούσε Να μάθει τις λέξεις Μίσος Φόβος Πόλεμος Μ’ αυτή κουνούσε το κεφάλι Αμετανόητη Τις λέξεις έγδερνε απ’ το πετσί Παιδί μου, έλεγε Εγώ μονάχα μια λέξη θυμάμαι Τη ράβω στο στόμα που σε φίλαγε Μωρό σαν ήσουν στην αυγή του κόσμου Τη μέρα […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Ζήτημα αντίληψης” της Δέσποινας Δεμερτζή
Ζήτημα αντίληψης Σ’ όλο τον κάμπο βλέπει εκείνο το πουλί απ’ το ψηλότερο κλαδί σκυφτούς ανθρώπους ηττημένους Ξεκρίνει μόνο του μακριά, πιο πέρα, τη λεπτή γραμμή του ορίζοντα. Χαράζει. Δέσποινα Δεμερτζή από τη συλλογή της Τ’ αυθύπαρκτα της σιωπής εκδόσεις Μανδραγόρας, 2024 ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!
Το ποίημα της Τετάρτης που θέλει διακοπές: “Αύγουστος” της Μαρίας Γουλιδάκη
Αύγουστος Αύγουστε, τα χρυσά μαλλιά σου απλώνεις στα μαξιλάρια μας, χρώμα να πάρουνε του ήλιου τα όνειρά μας. Τα γιασεμιά σου, οι βάρκες σου, οι άσπρες εκκλησιές σου, της Παναγιάς η ιερή στιγμή, τα σούρουπα κι οι έναστροι ναοί σου πλάθουν σώματα αναμνήσεων ακούραστων, λησμονικών. Φέξε στα όνειρα, Αύγουστε, ζωή να πάρουν. Να πούμε την […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Η στας αιθέρας εξιλεωμένη” της Γεωργίας Καλαφάτη
Από την ενότητα Ε’, Η ΣΤΑΣ ΑΙΘΕΡΑΣ ΕΞΙΛΕΩΜΕΝΗ, ποίημα VIII Την επανάσταση τη μυστική καλώ τώρα, μακελάρης, να παρασύρει ξύλινα λόγια, να εξαντλήσει αστραπές, σύννεφα ροδοπέταλα να μαδήσει, αίμα της νέας ώρας, μετά ήρεμα να διαλυθεί, να ευθυτενίσει με ρωγμές αντανακλάσεις του Θεού, του γέλιου. Τα νέα παιδιά που αδιαφορούν για φανφάρα, που αδιαφορούν για […]