Το ποίημα της ημέρας της μητέρας: “Μητέρα” της Μαρίας Γεωργαλά-Καρτούδη
Μαρία Γεωργαλά-Καρτούδη

Μητέρα

Κι εγώ που νόμιζα πως ήσουν φυλλωσιά.
Ένα ζεστό φαΐ μια κρύα νύχτα.
Το ξεπροβόδισμα στην ανηφόρα.
Στέρεη γέφυρα σε μανιασμένο ρέμα.
Σκιά του γίγαντα, οι Άλλοι να φοβούνται.
Κι εγώ που νόμιζα πως ήσουνα το μέλι,
πάνω σε γόνατο που έκλαιγε γδαρμένο.
Πανί βρεγμένο σε μέτωπο που καίει.
Τζάκι φλογάτο να τρώει αγωνίες.
Γωνιά περίκλειστη με χίλια μαξιλάρια.
Δρόμος ξεκάθαρος που δείχνει τη ζωή.
Κι εγώ που νόμιζα πως ήσουν κάτι άλλο,
κι έψαχνα ονόματα για να σε καθορίσω.
Κι εσύ,

μονάχα ήσουνα Μητέρα.

 

Μαρία Γεωργαλά-Καρτούδη
από τη συλλογή της Παρανυχίδα

εκδόσεις Μετρονόμος, 2025

Περισσοτερα αρθρα