Ο μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος

Λεύκανση

Στείρωση

Βιοποικιλότητα τέλος

Νεκροταφείο

Το Παγκράτι κρατάει ακόμα

στον δρόμο τα είδη συνυπάρχουν

καλημερίζονται πολύγλωσσα

επιβιώνουν παράλληλα

Σου κρατάω την πόρτα να περάσεις

κρατάς σουηδικό συναρμολογούμενο καναπέ

να σε βοηθήσω να τον στήσεις;

θα φωνάξεις μάστορα, λες, εσύ δεν έχεις ιδέα

Ο τρελός της γειτονιάς δεν είναι παρά ένα παιδί

δεν περπατάει, τον ανεβοκατεβάζει η μάνα του

γιατί δεν βάζουν ράμπα στα σκαλιά;

δεν ξέρω το όνομά του, μόνο τον ήχο του

Το κουδούνι μου γράφει ένα όνομα αντρικό

μην το αλλάξεις, καλύτερα έτσι, είπε ο μπαμπάς

κάνω πως μιλάω στο τηλέφωνο

όταν έρχεται το φαγητό

ή σε κάποιον άνδρα, μέσα

Το νοίκι πάει στο Χονγκ Κονγκ

μα η Κίνα μένει απέναντι

το ημιυπόγειο δεν ξέρω κατά πού πέφτει

από πάνω πάντα γαλανόλευκοι

Όσο πιο πάνω ανέβεις, τόσο πιο καθαρή η Ακρόπολη

τόσο πιο καθαρός ο αέρας

τόσο πιο ακριβό το νοίκι

τόσο πιο μεγάλο το ψάρι

Ραφαέλα Χαμπίπη

από τη συλλογή της Βία και Φόμο

εκδόσεις Μετρονόμος, 2025